και στην Καθημερινή!
Tου Πασχου Μανδραβελη
Εντάξει, το εμπεδώσαμε! Η Ελλάδα δεν έχει Ομπάμα. Αλλά σάμπως έχει Harvard για να εκπαιδεύσει ένα φοιτητή για να γίνει σαν το νέο ίνδαλμά μας; Σάμπως έχει «Harvard Law Review» για να ψηθεί στη διεύθυνσή του ένας νέος, ώστε να γίνει κάποια στιγμή σαν τον Ομπάμα; Ή μήπως έχει μη κυβερνητικές οργανώσεις σαν αυτές που δούλεψε στα νιάτα του ο Αφροαμερικανός γερουσιαστής, για να αποκτήσει τις πρώτες του πολιτικές εμπειρίες στις φτωχογειτονιές του Σικάγο; Και όλα αυτά τα ΜΜΕ που θρηνούν και οδύρονται για την απουσία ενός Ομπάμα από την Ελλάδα, μήπως πρέπει πρώτα να αναρωτηθούν: έχουμε media που θα συζητούσαν μια πολιτική πρόταση σαν του Ομπάμα; Ή μήπως έχουμε πολλές εκδοχές του «National Enquirer», Μέσα Ενημέρωσης δηλαδή που ασχολούνται με την πολιτική μόνο όταν «χωρίσει ο Θωμάς με τη Βαρβάρα και ο Νίκος ο ψηλός με τη Φανή».
Σύμφωνοι! Ο Ομπάμα είναι ένα εκπληκτικό φαινόμενο, αλλά δεν προέκυψε στο κενό. Ούτε καν από ένα σύστημα σαν της Ελλάδος. Διότι το ελληνικό πολιτικό σύστημα (που ελεεινολογούν όλες οι ομιλούσες κεφαλές επειδή δεν παρήγαγε Ομπάμα) δεν είναι μια νησίδα στην ελληνική θάλασσα της αξιοκρατίας. Δεν είναι μια κηλίδα στον λευκό κόσμο των ελληνικών ΜΜΕ, των ελληνικών επιχειρήσεων και των ελληνικών θεσμικών φορέων. Είναι προϊόν τους. Οσο για τον νεποτισμό στην πολιτική, βεβαίως είναι υπαρκτός. Αλλά κοιτάξαμε την καμπούρα των ελληνικών πανεπιστημίων ή -ακόμη, ακόμη- των ελληνικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης;
Υπάρχουν τριακόσιοι άνθρωποι στη Βουλή και χιλιάδες που ασχολούνται με την πολιτική. Στατιστικά, κάποιος ή κάποια θα είναι σαν τον Ομπάμα. Μπορεί και περισσότεροι. Σίγουρα κάποιοι θα έχουν καλές ιδέες, ενδιαφέρουσες προτάσεις και εναλλακτικά σχέδια για διέξοδο από την πολλαπλή κρίση που ζούμε. Μόνο που δεν θα τους μάθουμε ποτέ. Βλέπετε, όλοι αυτοί που ελεεινολογούν το πολιτικό σύστημα επειδή δεν παράγει Ομπάμα, έχουν κάθε βράδυ στα παράθυρα εκείνους που βρίσκονται στον αντίποδα του Ομπάμα. Προτιμούν τη φασαρία των κενών σε περιεχόμενο πολιτικών, παρά τον μεστό πολιτικό λόγο που δεν κάνει «νούμερα» (αριθμητικά και μεταφορικά).
Αλλά ακόμη κι αν κάποιος αρθρώσει λόγο, το πιθανότερο είναι να περάσει απαρατήρητος και το χειρότερο να χλευαστεί: «τι λέει ο τύπος! Ξέρει πού ζει;» Γι’ αυτό καλά κάνουν όσοι λουφάζουν. Υπάρχει η φριχτή υποψία ότι όλοι αυτοί που εναγωνίως ψάχνουν τον Ελληνα Ομπάμα, μάλλον θέλουν να τον κατασπαράξουν…
Τί δεν θα μας άρεσε στον έλληνα Obama:
1. “Δεν είναι λευκός”
2. “Δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος”
3. “Ο πατέρας του δεν γενήθηκε εδώ”.
4. “όλα αυτά που λέει για το ιντερνέτ είναι λίγο αμερικανιές.”
5. “και αυτά με το μπασκετ και το τρέξιμο: αμερικανίες.”
6. “Καλό παιδί, αλλά δεν έχει ηγετικές ικανότητες. Να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι, να ρευτεί στην μούρη του αντίπαλου. Πολύ εκλεπτισμένο τον βλέπω.”
7. “Αυτά είναι για άλλες χώρες”.
den adexete tosh mizeria…
perito na pw gia kapoious paragodes pou epidiktika agnoei to arthro wste na perasei pio efkola to mizero “nohma” tou…
eleos…
Δεν το βρήκα ιδιαίτερα μίζερο. Ή μάλλον, μίζερο ήταν, μα δε νομίζω πως έχει άδικο. Φυσικά υπάρχουν παράγοντες και εδώ και έξω που αγνοεί. Το λιγότερο σοβαρό μέρος του άρθρου, κατ’ εμέ, ήταν το περί χιλιάδες ασχολούνται με πολιτική. Εμμ, ναι. Αλλά η Αμερική με πλυθυσμό 25 φορές αυτόν της Ελλάδας, δε βγάζει έναν Ομπάμα κάθε τέσσερα χρόνια ή έστω και κάθε δέκα χρόνια. Δυσκολοεύρετος ο Ελληνικός Ομπάμας. Κάτσε να φτάσουμε στο σημείο του να μην υπάρχει θέμα να σηκώνουν τη σημαία δεύτερης γενιάς Ελληνο-Αλβανάκια, και μετά βλέπουμε και για Έλληνα Ομπάμα.
nai episis se afto na prosthesw oti h ellada einai mia xwra pou ta teleftaia xronia arxise na dexete toso edona metanastes, enw oi alles megales to kanoun edw k kairo. opote xwris na thelw na dikaiologisw ta adikaiologita einia logika na mhn yparxei afth h anoxh akoma…
Ούτε εγώ βρήκα το άρθρο μίζερο. Μάλλον αναδεικνύει εν μέρει (αποσιωπώντας άλλους παράγοντες όπως αναφέρατε) την ελληνική πραγματικότητα τη δεδομένη στιγμή. Σε αυτό που διαφώνησα και εγώ με το άρθρο είναι στο ότι ασχολούνται 300 στη Βουλή και χιλιάδες άνθρωποι με την πολιτική. Επιτρέψτε μου να πω ότι τόσο οι 300 όσο και οι χιλιάδες δεν ασχολούνται με την πολιτική, αλλά με τα κόμματα. Άλλο πολιτική και άλλο κόμμα. Τεράστια διαφορά. Από τη Βουλή, τα υπουργεία, τα πολιτικά γραφεία μέχρι και στα καφενεία αυτής της χώρας ο κόσμος δεν πολιτικολογεί αλλά «κομματικολογεί». Ελάχιστοι είναι αυτοί που ασχολούνται με την πολιτική. Άλλωστε για να ασχοληθείς με την πολιτική πρέπει να έχεις ευρεία γνώσης της πολιτικής σκηνής και όχι μόνο στην Ελλάδα. Θα πρέπει να γνωρίζεις το πολιτικό γίγνεσθαι για να μπορέσεις να διατυπώσει μια ιδέα ρεαλιστική και εφαρμόσιμη ώστε να προχωρήσει αυτός ο τόπος. Γενικά τείνω να πιστέψω ότι υπάρχει έλλειψη ιδεών και έμπνευσης η οποία οφείλεται στην περιορισμένη παιδεία μας. Πρόσφατα διάβασα σε μια συνέντευξη ότι χρειάζεται μια επανάσταση της αξιοπρέπειας, του πνεύματος, της διεκδίκησης καλύτερης ζωής, καλύτερης μόρφωσης. Ίσως τότε βρεθεί και ένας Ομπάμα για την Ελλάδα…
Eya, oson afora tin elipsi idewn den simfwnw oti sxetizete me thn paideia mas. Prosopika pistevw oti mia xara einai h paideia mas se sxesh pada me tous allous laous. H elipsi idewn pistevw pws einai shmeio twn kairo mas. Poios borei na orisei ksekathara thn ideologiki diafora tou pasok me thn nd, h tou twrinou sosialismou k twn presveftwn tou me tis alles ideologies? Alazoun oi epoxes, alazoun k oi ennoies k gia thn wra nomizw oti einai toso nefelodes to topio se afto to thema pou apla exei berdepsei poly kosmo!