Σπιτάκι

Μπορεί να είναι η τελευταία, αλλά είναι και η καλύτερη.

Ενώ οι προηγούμενες σεζόν ήταν πολύ ενδιαφέρουσες ως αλληγορίες στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, αυτόν του Ιράκ, και διάφορα άλλα πολιτικά θέματα του εδώ και τώρα, η τέταρτη σεζόν είναι pure, non-stop, sci-fi goodness. Ενώ συνήθως περιμέναμε για δυο-τρια επεισόδια πριν το τέλος ή μετά την αρχή της σεζόν για τα πιο OMG επεισόδια, τώρα νιώθω πως σχεδόν όλα βρίσκονται σ’ αυτήν την κατηγορία.

Μη συνεχίσετε αν δεν έχετε δει μέχρι και το S04E07.

Ακολουθούν ψιλό-random σχόλια και speculation.

Υπάρχει φυσικά το ερώτημα του ποιός είναι ο πέμπτος Cylon. Μέχρι και στοιχήματα έχουν αρχίσει επί του θέματος.

Ξέρουμε πως δε θα είναι ένας από αυτούς που εμφανίζονται στο Last Supper promotional shoot.

4/2/08: Ron Moore reiterated that no one in the Last Supper promotional photo is the Final Cylon. That leaves Roslin, Lee, Baltar, Starbuck, Helo and Adama as seemingly eliminated from being Cylons.

Οπότε ποιοί μένουν; Οι μόνοι τρεις που προσωπικά μου φαίνονται πιθανοί είναι (όχι αναγκαστικά κατά σειρά) η Dualla, ο Zarek, και ο Gaeta. Τώρα αν είναι κάποιος άλλος τι να πω… δεν ξέρω αν θα βγάζει ιδιαίτερο νόημα, γιατί οι περισσότεροι υπόλοιποι δεν έχουν αναπτυχθεί ιδιαίτερα ως χαρακτήρες.

Από την άλλη, ιδού η αντίδραση του Γιάννη στο ότι δε θα είναι κάποιος από το Last Supper:

Τώρα, αν ο Ronald μας κρύβει κάτι για να ‘ξαφνιαστούμε’ στο τέλος… τι να πω, το βρίσκω τουλάχιστον χαζό. Οπότε, speculation galore, ποιός μπορεί να είναι; Πραγματικά δεν έχω ιδέα! Η αποκάλυψη των τεσσάρων από τους Final Five με βρήκε τελείως απροετοίμαστο και με άφησε άφωνο… δε θα ήξερα που να αρχίσω να ψάχνω για τον 12ο Cylon. Γι αυτό και θα προσφέρω ένα τελείως out-there όνομα, έναν χαρακτήρα που μου άρεσε αρκετά: Limpkin, yeap, τον δικηγόρο του Baltar…

Μιλώντας για αντιδράσεις του Γιάννη, θυμήθηκα μια διαβάζωντας το εξής άρθρο περί απογοήτευσης με την αρχή της τέταρτης σεζόν:

The first three seasons have been nothing short of storytelling genius. I can’t remember a time when a television show actually made me should aloud in triumph as I did when the Pegasus swooped in, missiles blazing, to save the Galactica over New Caprica.

Συμφωνώ: όντως και για μένα ήταν ίσως η πιο πορωτική σκηνή στη σειρά. Σε κάποια φάση λοιπόν, μερικές μέρες αφού είχα δώσει στο Γιάννη τα DVD, χτυπάει το τηλέφωνο. Ήταν ο Γιάννης. Το σηκώνω. Κραυγές. Δε μπορούσα να καταλάβω ακριβώς τι έλεγε. It turns out πως μου περιέγραφε το πόσο πορωτική ήταν η συγκεκριμένη σκηνή, αλλά στον ενθουσιασμό του ήταν ολίγον τι incoherent : ) ΟΚ ίσως το παραλέω λίγο… αλλά όχι πολύ.

Επιστρέφοντας στους Final Five και το σχόλιο του Γιάννη: δεν ξέρω, ο Limpkin όντως ήταν μυστηριώδης και ήρθε από το πουθενά για να παίξει ένα σημαντικό ρόλο. Και σίγουρα θα ήταν ’special’ υπό την έννοια του ότι, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους Final Five, θα μπορούσε κάλλιστα να ξέρει τι είναι και τι ρόλο παίζει. Οπότε μπορεί. Αλλά θα ήταν λίγο deus ex machina γιατί από την εποχή του trial του Baltar δεν έχουμε ακούσει τίποτα.

Κάτι που εμένα με καίει ακόμα είναι τι ισορροπία θα κρατήσει η σειρά μεταξύ μεταφυσικών στοιχείων και hard sci-fi στοιχείων. Ομολογώ πως με ανησυχούσε περισσότερο στην αρχή της σεζόν: θα έχουν όλα τα παράξενα που βλέπουμε κάποια ‘επιστημονική’ εξήγηση, ή όντως παρακολουθούμε θαύματα και θεϊκές παρεμβάσεις; Επειδή το BSG είχε αρχίσει ως ημι-σχετικά hard sci-fi σειρά, αρχικά με χαλούσε λίγο η ιδέα του μεταφυσικού. Πάντως με ότι έχουμε δει μέχρι στιγμής στην τέταρτη σεζόν, δε νομίζω πως με πειράζει και να είναι μεταφυσικές οι εξηγήσεις (ή οι μη-εξηγήσεις) του τι συμβαίνει. Και αυτό γιατί όπως ανέφερα άνωθεν, η τέταρτη σεζόν μέχρι στιγμής (χτύπα ξύλο) με έχει εντυπωσιάσει—μεταφυσικά ή sci-fi, they’re making for good story-telling.

Μια από τις αγαπημένες μου θεωρίες που μπορεί να εξηγήσει διάφορα παράξενα με σχετικά μη-μεταφυσικό τρόπο είναι η εξής από τον Timothy Burke:

My thought has always been that what the humans of the 12 Colonies might discover is that they’re not human at all, but simply an older generation of synthetics created by the “Gods of Kobol”, that the Gods of Kobol are the original synthetics created by the original human race, and that the original human race are the folks who now live on Earth. This would really complicate the Frankenstein narrative that the show is always poised on the edge of by unsettling anyone’s claim to “original” humanity. It would be more about everyone’s contentious claims to self-determination.

Τέλος πάντων. Ίδομεν.

Άσχετο, αλλά καλή ερώτηση: έχει κανείς ιδέα τι ρόλο βαράει το όλο “This has happened before. And it will happen again. And again. And again…” από το Razor; Πάλι η θεωρία του Burke:

On the other hand, the whole “this has happened before” theme cropped up again and it’s going to need very very specific payoff in the final season of the show to be meaningful. I keep returning to the proposition that either the humans of the colonies or the humans of “Earth” are going to turn out to have been the organic creation of a previous generation of intelligent machines (the Greek-named gods worshipped by the colonials) who then turned around and committed deicide against their creators as the best possible payoff. But if it just turns out to be a kind of banal claim about cylical character of violence, etcetera, that’s going to be seriously lame, like much of the second half of the third season was.

Και in case you’ve forgotten, ιδού τι λέει ο presumed Cylon god προς το τέλος του Razor:

Soon there will be four, glorious in awakening, struggling with the knowledge of their true selves, the pain of that revelation, bringing true clarity. And amidst confusion, you will find her… Enemies brought together by the apostle, enemies now joined as one. The way forward, once impenetrable, yet inevitable. And the fifth, though still in the shadow yet clawing for the light, hungry for redemption, that will only come in the howl of terrible suffering. I can see them all, the seven, now six self-described machines who believe themselves without sin. But in time, it is sin that will consume them. They will know enmity, bitterness, the wrenching, the agony of the one splintering into many. And then they will join in the promised land, gathered on the wings of an angel. Not an end, but a beginning.

Οπότε έχουμε και λέμε, Final Four out of Five, προβλήματα προσαρμογής στο ότι είναι Cylons—η presumed επιστροφή της D’Anna στο χάος του επόμενου επεισοδίου (S04E08, 30 May 2008) μετά τη δολοφονία της Six από την Athena και την εξαφάνιση της προέδρου—η συμμαχία human-Cylon—απόστολος φαίνεται να είναι η Starbuck—o fifth είναι hungry for redemption?—ο Cylon civil war—η Γη promised land όλων, όχι απλώς των ανθρώπων;

Χμμ, redemption θέλει ο Fifth. Έξτρα πόντους για τον Tom Zarek; (Αρχίζει και με Τ το όνομα του, όπως και τριών από τους τέσσερις άλλους FF.)

Αναρωτιέμαι τι νομίζει ο Burke για τη θεωρία του με βάση ό,τι έχουμε δει στο season four μέχρι στιγμής. Στο τέλος του τρία φαινόταν cautiously optimistic, αλλά σίγουρος πως οι σεναριογράφοι δεν είχαν ιδέα τι κάνανε.

Πάντως συμφωνώ για το ότι οι σεναριογράφοι δε φαινόταν να ξέρουν τι τους γίνεται στο τέλος της τρίτης σεζόν. Το διάσημο “plan” των Cylon φαινόταν να μην υπάρχει, και αυτή η ατάκα από interview του Ronald Moore με έπεισε όσο τίποτα άλλο:

R: When did you decide to make these four characters Cylons and how much did you have to go back and check to make sure that fit with things we already knew about these four characters?

RM: It was something I came up with this season as I worked toward the finale. The conceptual framework in which these guys are Cylons, it all sort of works once we laid down their individual back stories.

Υπό αυτήν την άποψη μου έκανε εντύπωση η τέταρτη σεζόν και το ότι μέχρι στιγμής φαίνεται να ξέρει που πηγαίνει και να είναι πολύ tightly scripted. Νόμιζα πως είχε να κάνει με την απεργία των σεναριογράφων, και πως τους έδωσε περισσότερο χρόνο ν’ αποφασίσουν τι θα γίνει. Αλλά τελικά δε συνέβει κάτι τέτοιο—είχαν ήδη γυρίσει περίπου τη μισή τέταρτη σεζόν όταν άρχισε η απεργία, κάτι που σημαίνει πως σχεδόν σίγουρα θα έχουμε ένα μεγάλο διάλειμμα στη σειρά αυτό το καλοκαίρι.

Μιλώντας για έλλειψη planning, ο Moore είχε πει σε interview μετά την τέταρτη σεζόν πως οι Final Five είναι “different fundamentally” από τους υπόλοιπους Cylon, αλλά φυσικά δεν εξήγησε πως το εννοεί. Τώρα, φυσικά υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορεί να σημαίνει αυτό, και δε νομίζω πως δε θα βρουν κάτι. Αλλά ο Γιάννης είχε μια… περίεργη θεωρία.

οι φαϊναλ φαϊβ είναι αθάνατοι, αυτή είναι η θεμελιώδης διαφορά

τώρα, αν τον βάλεις σε ένα βαϊπερ και το ανατηνάξεις τι θα γίνει, ε, δεν ξέρω… αλλά φαντάζομαι δεν θα σύμβει κάτι τέτοιο για να μάθουμε : )

προκύπτει από αυτή την θεωρία του φίλου μου ανέφερα νωρίτερα, για την οποία δεν έχω προλάβει ακόμη να βρω χρόνο να γράψω. εν ολίγοις, οι τελευταίοι πέντε έχουν τον ρόλο του να διαφυλάξουν το storyline, ας πούμε, δηλαδή όταν όλοι λένε: “all of this has happened before, and it will happen again”, ο ρόλος των πέντε είναι να σιγουρευτούν ότι όντως έτσι θα γίνει. γι αυτό και η τόρυ σώζει το μωρό (που είναι η καινούρια φυλή, η καινούρια αρχή και για τις δύο ράτσες).

Λοιπόν. Αυτά τα διάσπαρτα. Συνεχίζουμε τη συζήτηση στα σχόλια.