Θα συνέβαινε αργά ή γρήγορα.
Εδώ η Google δεν κατάφερε το ‘Do No Evil’ για πάρα πολύ καιρό — και ο Zuckerberg προφανώς είχε κάποιον άσσο στο μανίκι.
Το Facebook μ’ έχει εκνευρίσει εδώ και πολύ καιρό από άποψη privacy.
Εν αρχή ήταν το προσωπικό feed — που ουδέποτε δε μας δώσανε την ευκαιρία να το κλείσουμε 100%, που έπρεπε να γίνει ντόρος για να μας δώσουν και όσα privacy settings μας έδωσαν, και που ακόμα δεν είναι πασιφανής η σχέση μεταξύ personal feed και mini feed.
Το σημαντικότερο όμως ήταν η γενικότερη νοοτροπία του Facebook περί features και privacy: πως ό,τι καινούργιο δημιουργούσαν, ήσουν μέσα μέχρι να δηλώσεις πως δε θέλεις.
Όταν βγάλαν το index των profile για indexing στο Google, το default ήταν πως εμφανιζόμαστε. Όταν βγάλαν το feed, το default ήταν πως εμφανίζεται ό,τι και να κάνεις στο feed. Και δεν είναι μόνο τα νέα features. Όταν μπαίνεις σε νέο network, ασχέτως αν στα υπάρχοντα δίκτυα σου έχεις τα privacy settings πολύ αυστηρά, στο καινούργιο σου δίκτυο αρχίζουν σχεδόν όσο πιο χαλαρά γίνεται.
Οπότε δε μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση όταν πήγα στα privacy settings μου σήμερα, και στην καινούργια κατηγορία ‘External Websites’ είδα το εξής (κλικάρετε για φουλ ανάλυση).
Τίποτα. Κανένα opt-out. Δεν υπάρχει η επιλογή ‘αφήστε με ήσυχο εσείς και τα external websites σας.’ Όπως δεν υπάρχει η επιλογή να μπορέσω, μια και καλή, να σταματήσω να παίρνω notifications και requests to join από το κάθε άθλιο application. Ναι, μπορείς να θέσεις το κάθε ένα ως spam, αλλά δεν υπάρχει κάπου ένα global setting. Έτσι λοιπόν και τα external websites.
Αλλά κάνω rant εδώ και ώρα, χωρίς να έχω εξηγήσει τα βασικά.
Τι είναι το Beacon; Εν ολίγοις, η ιδέα του Zuckerberg για να δικαιολογήσει τα μπιλιούνια δολλάρια που ήδη αξίζει το Facebook.
Ήδη έχουν πάρα πολλά προσωπικά δεδομένα για τον καθένα, και μέσω του ‘ιστού’ των φίλων μας, μπορούν με κάποια στατιστική βεβαιότητα να ξέρουν ακόμα περισσότερα για μας και από αυτά που έχουμε βάλει ποτέ στους server τους.
Το Beacon είναι ένα δίκτυο από συνεργατικά site, τα οποία πλέον, αν βλέπουν πως έχεις Facebook profile, θα στέλνουν πληροφορίες για ό,τι κάνεις στο Facebook.
Θα σου δίνουν την ευκαιρία να επιλέγεις αν αυτή η πληροφορία (του τι κάνεις) θα εμφανίζεται στο προφίλ σου και στα feed των φίλων σου, αλλά δεν είναι προφανές αν θα σου δίνουν την ευκαιρία να ΜΗ στέλνεις τίποτα. Και, ακόμα και αν το κάνει αυτό, πάντα after the fact, πάντα το κάθε site ξεχωριστά.
Ποτέ ξανά δεν είχε κανένας τόσες πολλές πληροφορίες για τόσο κόσμο σε ένα μέρος. Και μετά παραπονιόμαστε για κάμερες στους δρόμους. Το Facebook είναι πλέον privacy nightmare — και δε νομίζω πως τα όσα έχει δείξει μέχρι στιγμής περί privacy τους κάνει άξιους εμπιστοσύνης για το πως θα χειριστούν τις πληροφορίες που έχουν.
Δε ξέρω για σας, αλλά το προφίλ μου είναι ήδη αρκετά πιο άδειο απ’ ό,τι ήταν πριν από μερικούς μήνες.
Ερώτηση τεχνικού χαρακτήρα: πόσο δύσκολο θα ήταν να στηθεί κάτι αντίστοιχο με το facebook αλλά εντελώς open source και hosted από τον καθένα μας προσωπικά (όπως τα ιστολόγια), ώστε όλες οι επιλογές για το επίπεδο των privacy settings να ελέγχονται από εμάς κι όχι από αυτούς;
Δεν είμαι σίγουρος αν έχει νόημα η ερώτηση μια και δεν έχω ασχοληθεί και τόσο με το facebook και το software engineering που το υποστηρίζει. Είναι όμως σαφές οτι (α) θα μπορούσε να είναι εξαιρετικά χρήσιμο και οτι (β) στην παρούσα φάση είναι εξαιρετικά ενοχλητικό (από κάθε άποψη, των διαφημίσεων συμπεριλαμβανομένων).
Λαζόπολις, νομίζω πως διάφορα σχετικά έχει γράψει ο cosmix, για το πως όλα αυτά τα web2.0 πράγματα, θα ήταν πολύ καλύτερο να μην είναι κεντροποιημένα, αλλά να υπάρχει κάποιο ανοιχτό προτόκολλο interaction μεταξύ nodes που θα κάνει host ο καθένας.
Cosmix, αν θες άφησε κάποιο σχόλιο με τα σχετικά link.
Ενδιαφέρον το άρθρο
indeed, mine too