Πως αλλάζουν τα πράγματα. Ή μήπως πως δεν αλλάζουν;
Και μια φωτογραφία που βρήκα τυχαία.
Όπως και να το κάνουμε, είναι εντυπωσιακή. Ίσως εξηγεί λίγο και το γιατί, δεκαεξίμησι χρόνια μετά, οι στρατηγοί του πενταγώνου ακόμα είναι γοητευμένοι με την ιδέα του ότι, την επόμενη φορά, η αεροπορία τους θα είναι έτοιμη να καταφέρει τα πάντα σχεδόν μόνη της. Έστω και αν αυτό δεν έχει συμβεί πρακτικά ούτε μια φορά. Άλλωστε, η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.
0 Responses to “Cheney 1991”