Σπιτάκι

Can you say awesome?

To Die Hard 4 κυκλοφόρησε χθες, και είναι η καλύτερη ταινία δράσης που έχω δει την τελευταία χρονιά μες στο νερό, ίσως και εδώ και αρκετά χρόνια. (Aπό το Matrix 1; Ίσως και να υπερβάλλω.)

Για να το θέσουμε πολύ απλά, δεν κάνουν action movies έτσι πλέον.

Όπως το θέτει ο Richard Corliss στο rogerebert.com,

I’m not the sort of film critic who jots down ecstatic remarks during a screening. But about an hour into “Live Free or Die Hard,” I scrawled in my notebook: “Ah, American movies!”

This might have been after a sequence in which New York City Police Detective John McClane (Bruce Willis), driving through Washington, D.C., with a nerdy hacker named Matt (Justin Long) in custody, evades the bad guys’ pursuing helicopter by crashing into a fire hydrant so that the force of the vertical spray knocks the chopper out of its flight pattern … then gets trapped in a tunnel full of cars speeding both ways and one car tumbling through the air directly at them, and they miss being killed because just as the car is to land on them, two other vehicles drive on either side of the guys and the hurtling car lands smack on top of the other two … and then McClane jumps in another car, speeds it up a makeshift ramp at the end of the tunnel and jumps out just in time to see it hit and demolish the low-flying chopper. “Jesus,” says Matt, “you killed a helicopter with a car!” McClane: “I ran out of bullets.”

Ο Bruce Willis επιστρέφει ως ο John McClane. Γνώριμος, αλλά διαφορετικός. Δε βρίζει (δεν πρόσεξα να βρίζει ούτε μια φορά, μερικά shit πέταγε μόνο το sidekick — ήταν το πρώτο Die Hard που είναι PG-13), και δεν είναι όσο θυμωμένος όσο ήταν παλιότερα. Φυσικά, παραμένει τρελά badass. Δε θα ήταν Die Hard ειδάλλως.

Ο Timothy Olyphant είναι ο κακός της υπόθεσης, και η ιρλανδο-πολλονεζο-βιετναμέζα Maggie Q είναι η γκόμενα/number two. Τον πρώτο ίσως τον θυμάστε ως το νταβατζή από το Girl Next Door, ή τον έναν από τους δυο ηλίθιους ντετέκτιβ στο Gone In 60 Seconds. Γενικά οι χαρακτήρες του τείνουν να πετυχαίνουν ένα μείγμα psycho/χαζοχαρούμενου, και δεν ήταν προφανές αν θα ήταν καλός αρχικακός. Σε πολλούς δεν άρεσε, αλλά εγώ τον βρήκα μια χαρά. Ως ο αρχιχάκερ που αποφασίζει να γαμήσει τα πάντα, έβρισκε τον εαυτό του αρκετά απειλητικό, όντας αρκετά μετροσέξουαλ ώστε να χασκογελάμε με τις άδειες απειλές που πετάει συνέχεια στον McClane. Η Maggie Q, από την άλλη, έχει παίξει μόνο σε λίγες χολυγουντιανές ταινίες (σαν το τρομακτικά αστείο Mi:3), αλλά κυρίως παίζει στο Hong Kong. Πολύ καλή για το ρόλο της.

Το sidekick είναι ο Justin Long, a.k.a. the mac guy. Δεν είμαι σίγουρος πλέον αν είναι οι διαφημίσεις της Apple, αλλά κανείς δε φαίνεται να τον συμπαθεί. Μάλλον εξ’ απ’ ανέκαθεν ήταν εκνευριστικός, αλλά και πάλι, αν και θα σας εκνευρίσει λίγο στην αρχή, μέχρι το τέλος της ταινίας είναι σχετικά συμπαθητικός.

Ίσως το θέμα είναι πως, πολύ απλά, ο Bruce Willis καταφέρνει και σηκώνει όλη την ταινία στους ωμους του. Διάφορες καταστάσεις και χαρακτήρες σε άλλες ταινίες θα ήταν κλισέ ή κουρασμένες — όταν μιλάμε για τον άνθρωπο και το χαρακτήρα που τις κάναν κλισέ in the first place όμως, είναι απλά γαμάτες.

Η δράση είναι πολύ καλή, σκηνοθετημένη από τον Len Wiseman, που περιέργως μέχρι στιγμής είχε γυρίσει μόνο τα δυο (μετριότατα, το δεύτερο μέχρι και από άποψη δράσης) Underworld. Φυσικά, όπως ανέφερα παραπάνω, πέφτει τόση και τόση μα τόση παπάτζα, που σε άλλη ταινία μπορεί να τραβούσες τα μαλλιά σου, μα εδώ ταιριάζει πολύ καλά.

Μιλώντας για παπάτζα, η υπόθεση είναι βασισμένη στο A Farewell To Arms, ένα άρθρο από το 1997 στο Wired περί information/digital warfare. Έχει κάποια ρεαλιστική βάση, φυσικά, αλλά η παπάτζα πέφτει σύννεφο, όπως και σε όλες τις ταινίες που έχουν να κάνουν με χακεράδες.

Το χειρότερο απ’ όλα πάντως δεν ήταν ούτε ο στόχος των κακών, ούτε το ότι η κυβέρνηση θα δημιουργούσε το στόχο, ούτε το ότι ο στόχος δε βγάζει λογικό νόημα, ούτε το ότι οι κακοί είχαν χακέψει τα πάντα και είχαν πρόσβαση σε πρακτικά οτιδήποτε, ούτε το ότι τελικά δε φάνηκε να χρειαζόντουσαν να κάνουν manually κάτι που υποτίθεται πως έπρεπε να κάνουν manually, ούτε το ότι ελέγχαν το δίκτυο ρεύματος αφού είχαν … καταστρέψει το δίκτυο ρεύματος, αλλά κάτι πολύ πιο βασικό, που δεν είναι και spoiler γιατί είναι στα πρώτα δέκα λεπτά της ταινίας.

Θέλετε σοβαρά να μου πείτε πως τα πιο hardcore χακώνια της Αμερικής δεν είχαν προσέξει ένα τούβλο C4 δίπλα στο power supply του desktop τους; Ένα τούβλο που όχι μόνο ήταν μεγάλο, αλλά ήταν και labeled ως C4, και είχε και status λεντάκι;;; Έλεος : )

Επίσης ν’ αναφέρω τον Kevin Smith, a.k.a. Silent Bob, τον σκηνοθέτη των Clerks, Chasing Amy, Dogma, κτλ., που έχει ένα μικρό αλλά ωραίο ρόλο.

Γενικά η ταινία είναι ταινία δράσης. Επειδή προσπαθούμε να κρατάμε και κάποιο επίπεδο, δε μπορούσα να της βάλω πάνω από εφτά στα δέκα στο imdb. Αλλά αν βαθμολογούσα περισσότερο με βάση τι είναι κουλ, σίγουρα ανέβαινε σ’ οχτάρι ή εννιάρι — αν βαθμολογούσα εξ’ ολοκλήρου σα δεκαπεντάχρονο, δεκάρι με φούντες. Αν θέλετε να δείτε χαβαλετζίδικη ταινία δράσης, αμφιβάλλω πως θα υπάρξει καλύτερη αυτό το καλοκαίρι, ακόμα και με το Bourne Ultimatum να κυκλοφορεί σύντομα.