Σπιτάκι

Wow, αυτό το post είναι αυτό που λέμε years in the making… Well, not really, απλώς μια οι δουλειές, μια η περίοδος που είναι ούτως ή άλλως δύσκολη, δεν έχω καθίσει να γράψω από…

(Funny how all my posts seem to start the same way :))

Λοιπόν, για όσους εν Αμερική ίσως έχετε ακουστά το Coachella Valley Music and Arts Festival, ένα από τα πιο γνωστά concert series σε αυτή την όχθη του Ατλαντικού. Λαμβάνει χώρα [τώρα είναι κακό ότι το γράφω αυτό σκεπτόμενος, 'πως μεταφράζεται το takes place γαμώτο';] τέλη Απριλίου στο Coachella valley (d’oh!), μιαν έρημο 2 ώρες ανατολικώς του L.A. Η ιστορία του ξεκινάει τον Οκτώβριο του 1999 και… ε, αν πραγματικά σας καίει τόσο, πάτε μια βολτούλα προς wikipedia και άστε με ήσυχο :)

Φέτος λοιπόν, και χάρην στις προτροπές του Άγγελου, μιας και μόνος μου δεν θα έκανα ποτέ κάτι τόσο εκτός προγράμματος [God I'm lame!], ξεκινήσαμε και να’μαστε! Χαμός, χαβαλές, χαλαρά από τα καλύτερα breaks for a weekend EVER! Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…

Καθώς είμαστε και μεγάλη παρέα, κλείσαμε σπίτι ολόκληρο σε ενα γειτονικό… τώρα θέρετρο να το πω; Gated community more likely. Το σπίτι ακριβό, αλλά συνολικά μας βγήκε πολύ φθηνά, και οι ανέσεις που μας παρήχε βοήθησαν να κάνουν την εμπειρία ακόμη καλύτερη! Πολλά ευχαριστώ λοιπόν στον James που έκανε όλη την οργάνωση, γιατί κακά τα ψέματα διαφορετικά θα μέναμε σε τσαντήρι! Ιδού μερικές φωτογραφίες για να καταλάβετε περί τείνος πρόκειται…

Να και η θέα από την αυλή μας

Not bad eh? Pretty impressive actually!

Η συναυλία λοιπόν διαρκεί τρεις μέρες (Παρασκευή με Κυριακή) και οι σκηνές γεμίζουν με πολλούς και διάφορους καλλιτέχνες από το μεσημέρι μέχρι και τα μεσάνυχτα! Μια σύντομη λίστα της φετινής χρονιάς: Bjork, Interpol, Arctic Monkeys, Faithless, Peaches, Stephen Marley, Amy Winehouse, Red Hot Chili Peppers, the Arcade Fire, Travis, Kings of Leon, Gotan Project, Rage Against The Machine, Manu Chao, Air, the Roots, Crowded House, Kaiser Chiefs, Placebo… Όπως βλέπετε, πολύ diverse και πολύ, πολύ ενδιαφέρον! Ουσιαστικά το μόνο ‘πρόβλημα’ ήταν ότι με 5 σκηνές να παίζουν ταυτόχρονα, ορισμένα συγκροτήματα ήταν αδύνατο να καταφέρεις να τα δεις χωρίς να χάσεις κάποια άλλα!

Αλλά το όλο φεστιβάλ είναι πολλά περισσότερα από μόνο μουσική. Διάφορες εκθέσεις urban art, interactive art and so on. Ο κόσμος που μαζεύει επίσης, σχεδόν από παντού… 60 με 70 χιλιάδες κάθε ημέρα γαρ!

Εσείς θα φέρνατε τα μωρά σας να ακούσουν Rage στη διαπασών; Γουστάρω!

Από τις συναυλίες:

Από τα αξιοπερίεργα:

Το τελευταίο γιατί… που ακούστηκε beer garden ρε παιδιά; Δώστε την μπύρα στο λαό! Αφήστε τον να αλλωνίσει ελεύθερος με ένα και δύο ποτήρια μπύρα στο χέρι και να μεθύσει ακούγωντας την μουσική του! Αμάν πια… Αλλά, fear not! Το αθάνατο ελληνικό δαιμόνιο επικράτησε και πάλι… ιδού:

1) Παίρνεις ένα μπουκαλάκι νερό. Το πίνεις αμέσως (δεν το αδειάζεις γιατί η θερμοκρασία φτάνει και ξεπερνάει τους 35 βαθμούς και το νερό είναι πολύτιμο!).
2) Παίρνιες ένα pint μπύρας και το αδειάζεις μέσα στο άδειο πια μπουκαλάκι του νερού. Πίνεις την μπύρα που περισεύει.
3) Βάζεις το μπουκάλι στην τσέπη του σορτς και την κάνεις διακριτικά και δήθεν αμέριμνος.
4) Επαναλαμβάνεις τα βήματα 1 ως 3 όσες φορές χρειάζεται.

Παράρτημα: Απομνημονεύεις το που βρίσκονται οι τουαλέτες… :)

Τέλος, ήταν μια απίστευτη εμπειρία που την προτείνω ανεπιφύλακτα στον καθένα σας. Επίσης σας προτείνω να ανακαλύψετε και να ακούσετε Gogol Bordello! Balkan punk και τα μυαλά στα κάγκελα. Από τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις της συναυλίας. Είχα να κάνω σχιζοφρένεια από το λύκειο, και ομολογό πως πρώτη φορά το ευχαριστήθηκα τόσο…