Το Spider-man 3 πάντα την είχε δύσκολη, γιατί η αλήθεια είναι πως το spidey δύο ήταν μάλλον η καλύτερη ταινία υπερηρώων όλων των εποχών. Είχε ένα συμπαθέστατο και ενδιαφέρον πρωταγωνιστή, που ήταν ανθρώπινος και προσβάσιμος σαν χαρακτήρας παρά το ότι ήταν υπερήρωας. Είχε τη σχέση του με τη Μαίρη-Τζέην, που κατάφερε να μην κουράσει. Και είχε τον Δρα Όκτοπους, ο οποίος ήταν ταυτόχρονα συναρπαστικός και επιβλητικός κακός. Και αυτό ήταν. Όταν ο καημένος ο Χάρρυ προσπάθησε να μπει στο προσκήνιο, ο ήρωας μας τον αγνόησε επιδεικτικά, και η ταινία συνέχισε την καθαρή της πορεία.
Το τρία, δυστυχώς, δεν αρκέστηκε σε παρόμοια σεναριακή οικονομία, και ως αποτέλεσμα χάλασε σχεδόν ό,τι έκανε το δυο ξεχωριστό.
Η ταινία αρχίζει με τον Peter Parker να έχει καβαλήσει το καλάμι για τα καλά. Βρίσκεται τελείως στον κόσμο του, σε σημείο που πρακτικά αγνοεί τη Μαίρη-Τζέην. Να το κάνει μια φορά πάει στο διάολο, αλλά ο Πήτερ Πάρκερ του πρώτου μισού του SM3 ήταν τελείως out-of-tune μ’ αυτόν του 1 και του 2. Όχι μόνο αυτό — είναι και μη πειστικός ακόμα και από μόνος του, και αντιπαθέστατος και από πάνω.
Εκτός αυτού η ταινία προσπαθεί να κάνει ένα σωρό πράγματα ταυτόχρονα — προβλήματα στη δουλειά, προβλήματα με τη Μαίρη-Τζέην, φλερτάρισμα με μια άλλη γκόμενα, φλερτάρισμα με τη dark side, τρεις κακοί, ένας εκ των οποίων έρχεται από το πολύ παρελθόν και τελικά δεν είναι και τόσο κακός, ένας εκ των οποίων έρχεται από την προηγούμενη ταινία και τελικά λυτρώνεται, και ένας εκ των οποίων αρχίζει εσωτερικός, και καταλήγει σχεδόν αδιάφορος — και όλοι εκ των οποίων δεν έχουν αρκετό χρόνο ή παρουσία για να γίνουν ενδιαφέροντες.
Το καλύτερο μέρος της ταινίας βασικά είναι ο Topher Grace, από το That 70s Show. Ο χαρακτήρας του είναι ο μόνος που πραγματικά είναι ευχάριστος, και προσφέρει λίγες από τις μόνες στιγμές πραγματικού χαβαλέ στην ταινία. Ο Peter Parker του Tobey Maguire είναι εκνευριστικός, αν και γι’ αυτό φταίει το σενάριο, και όχι ο ηθοποιός. (Αν και ο ηθοποιός φταίει για το ότι δεν πολυσηκώνει το dark side.) Η καημένη η Μαίρη Τζέην δυστυχώς περιφέρεται αξιολύπητη, πάλι κυρίως λόγω σεναρίου. Η άλλη γκόμενα δεν προσέφερε κάτι, ενώ ο Sandman ήταν πρακτικά αγνοήσιμος. Ας μην αρχίσω με τον Χάρρυ.
Τρίτη και φαρμακερή. Αν δεν το έχετε δει ακόμα, σταματήστε την τριλογία στο δυο.
Θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου. Το σενάριο του Spidey τραβούσε πάαααααααρα πολύ!
ναι μεν αλλα. σεναριακα η ταινια πασχει λιγο, αλλα οι μαχες ειναι τρο-με-ρες. Και μια και μιλαμε για σπαιντερμαν, μαλλον το δευτερο μετραει περισσοτερο απο το πρωτο…