Διορθώνω τα τελευταία γραπτά πιθανώς της ζωής μου — αλλά δε θα μ’ αφήσουν απογοητευμένο. Είναι μια βασική τάξη, με τετρακόσιους μαθητές περίπου, οπότε πετάγονται μπόλικα μαργαριτάρια. Ένα μέρος του διαγωνίσματος τους ζητάει να εξηγήσουν κάποιους όρους, και υπάρχουν πάρα πολλοί που δεν έχουν την παραμικρή ιδέα, αλλά γράφουν ό,τι τους κατέβει με βάση την αιτιολόγηση της λέξεως.
Αυτό όμως, ομολογώ πως μ’ άφησε ολίγον τι άφωνο:
Public Bad — When like if I do something wrong, I say ‘my bad’. So if public [sic] does something wrong, they say ‘public bad’.
…
No comment.
Στο προηγούμενο διαγώνισμα, υπήρχαν πέντε-έξι μαθητές που το πιο ενδιαφέρον πράγμα που είχαν να πουν για το Vickrey auction, ήταν πως είχε σχεδιαστεί από κάποιον καθηγητή…
Αν έκαναν μειοδοτικό διαγωνισμό IQ, o τύπος θα σήκωνε πρώτος το χέρι.
Aυτό είναι φαντάζομαι το άδοξο τέλος της μεγαλειώδους, αν και σύντομης, διδακτικής σου καριέρας!;
Ναι βασικά. Ε, δεν ήταν και τόσο σύντομη. Επτά εξάμηνα. Θα γράψω ένα ποστ σε κάποια φάση με τις εμπειρίες μου, και μερικά ακόμα εξαίσια quotes από το διαγώνισμα.
χαχαα. σε μας αν δεν ξερεις να εξηγησεις την θεση ισορροπιας σε μια Vickrey auction μπορεις να μαζεψεις τα μπογαλακια σου και να φυγεις μετα απο το 4ο εξαμηνο…
παντως η αληθεια ειναι οτι ακομα και σε ενα μικρο-heavy τμημα οπως το δικο μας, οι παπαριες που διαβαζει κανεις στα πρωτα εξαμηνα ειναι απιστευτες. νομιζω εχει να κανει με τον ελλιπη σχολικο προσανατολισμο, τα παιδακια ερχονται να σπουδασουν κατι εντελως ασχετο με αυτο που ειναι πραγματικα τα οικονομικα.