Όταν ο Χατζηγιάννης (Ναι ρε Φλάρε, τον λέω με τ’όνομα του!) είχε έρθει από την Κύπρο, εμφανίστηκε στην ελληνική μουσική σαν ένα πολλά υποσχόμενο νέο παιδί με καλή φωνή και έγινε ευρύτερα γνωστός μέσα από ένα Μανουσάκειο δράμα, τους Ψίθυρους καρδιάς, αν δεν κάνω λάθος. Το σήριαλ δεν το έβλεπα, όπως δεν είδα ποτέ και καμία άλλη σειρά του Μανουσάκη γιατί μου φαίνονται τρομακτικά κλισέ και μπανάλ και ντεπασέ και άλλες αρχαίες ελληνικές λέξεις. (Kαι όπως λέει ο αδερφός μου ότι λέω συνέχεια, είναι κιτς και χέστηκα.) Τέλος πάντων, την σειρά δεν την είδα, αλλά την φωνή του Χατζηγιάννη την άκουσα και άκουσα και μερικά τραγούδια και μου άρεσε πολύ.
Από τότε έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι και εγώ έχω ίσως αλλάξει.
Ανοίγω μια παρένθεση εδώ. Είχα γράψει παλιότερα ότι τα μουσικά μου γούστα είχαν μέσα στα χρόνια αρκετές διακυμάνσεις. Μικρός άκουγα μανιωδώς μια κασέτα της Αλέξιας, αργότερα έκανα τις πρώτες μου επιλογές στο ραδιόφωνο και άκουγα Kiss ή Jeronymo και Click. Άκουγα κυρίως ελληνικά, αλλά και Ace of Base, μεγάλο σουξέ τότε. Μου είχαν γράψει φίλοι και μερικές κασέτες. Στο Λύκειο έκανα πιο συνειδητές επιλογές και δεν πήγαινα με την μάζα. Το πρώτο cd που αγόρασα για τον εαυτό μου μετά από σκέψη, γιατί ήμουν και λίγο σπάγκος, ήταν το Bury the Hatchet των Cranberries. Ήταν η περίοδος του Λυκείου και τότε που έβλεπα MTV. Ένα αυτό και ένα ότι βασικά προσπαθούσα σαν καλό βλαμμένο να είμαι μέρος της μάζας, άκουγα και διάφορα άλλα πράγματα, αποκλειστικά όμως ξένη μουσική και κυρίως χορευτική. Ήταν περίεργη φάση στην ζωή μου καθώς, όντας καλός μαθητής ανέκαθεν, όλοι με έβλεπαν, κάπως. Δεν ήμουν φυτό, ντάξει και πάντα έδινα σε άλλους να αντιγράφουν και τα σχετικά, αλλά ας πούμε θυμάμαι χαρακτηριστικά την περίοδο εκείνη του «κάτσε καλά Γεράσιμε» όπου τα σχολεία έκαναν καταλήψεις και αποφασίσαμε και εμείς στο Αρσάκειο να κάνουμε αποχή, ότι είχαμε κάτσει καμιά 5-6 άτομα στην τάξη για να γράψουμε διαγώνισμα στα μαθηματικά ή κάτι τέτοιο, γιατί βασικά αν δεν το κάναμε, θα έπεφτε μετά πάνω σε άλλα διαγωνίσματα και γενικά θα τρέχαμε και δεν θα φτάναμε. Καταλήξαμε να γράφουμε το διαγώνισμα με διάφορους συμμαθητές από κάτω να πετάνε πέτρες στα παράθυρα. Έγινε λίγο χαμός προφανώς, αλλά μην τρελαθούμε κιόλας, αν το Αρσάκειο έκανε αποχή, πολύ που χέστηκε ο Γεράσιμος.
Στο Πανεπιστήμιο, το γύρισα στο ελληνικό και δη στο σκυλάδικο βασικά. Ίσως είχε αρχίσει και από την Τρίτη Λυκείου λίγο, δεν θυμάμαι βασικά, αλλά ξέρω σίγουρα, ότι άκουγα λίγο decadence πράγματα, τύπου Λάμψης και Σφαίρας, τύπου Βίσση, Βανδή (είχα και άποψη για το αιώνιο ερώτημα και ήμουν υπέρ της δεύτερης) και τα σχετικά.
Μετά κατέληξα να ακούω έντεχνο λαϊκό και το ακούω συνειδητά έως σήμερα. Κάνω παρασπονδίες με λίγο ξένο ροκ.
Τέλος πάντων, ο Χατζηγιάννης έχει ωραία φωνή και στην αρχή τουλάχιστον είχε και ωραία τραγούδια. Μετά, ξεκίνησε όμως την μαζική παραγωγή μουσικής, για τον εαυτό του, για άλλους. Αλλά μια καλλιτεχνική δημιουργία δεν μπορεί να παράγεται μαζικά και με τέτοιους ρυθμούς. Δεν λέω ότι είναι άσχημα τα τραγούδια του, αλλά με ενοχλεί ότι είναι τόσο εμπορικός, ή μάλλον εμπορευματοποιημένος, όσο ο Φοίβος. Δεν λέω ότι η καλή μουσική δεν πρέπει να πουλάει, αλλά έχω την αίσθηση ότι δεν κάνει μουσική για να εκφραστεί πλέον, αλλά για να πουλήσει. Έχει εγκλωβιστεί σε ένα είδος, ένα στυλ, το αναπαράγει και το πουλάει σαν να είναι πατάτες. Κενά τραγούδια. Εξακολουθεί να έχει καλή φωνή και είναι πολύ κρίμα που μοιάζει να την θυσιάζει για το εφήμερο οικονομικό κέρδος.
Όταν σε μερικά χρόνια δεν θα μπορεί να τραγουδάει τα τραγούδια που θα απευθύνονται μόνο σε νέους, τι θα κάνει; Κακά τα ψέματα, το ρεπερτόριο του είναι τέτοιο ώστε να εστιάζεται στο να πουλήσει μόνο σε συγκεκριμένες ηλικίες από τις οποίες ο ίδιος πλέον έχει αρχίσει να απομακρύνεται. Σε μερικά χρόνια, θα φαίνεται γελοίο να τραγουδάει τα ίδια που τραγουδάει σήμερα. Πρέπει να ωριμάσει το στυλ του, η μουσική του. Δεν συμφωνώ απόλυτα με την κριτική του Χάρη (ή του Πάνου;) Κατσιμίχα, αλλά σε κάποια πράγματα χτύπησε διάνα.
Προσπαθεί λοιπόν να αλλάξει ο Χατζηγιάννης; Δεν ξέρω. Το νέο τραγούδι που έβγαλε έτσι φαίνεται να δείχνει, μια τάση αλλαγής, μια προσπάθεια ενηλικίωσης. Είναι ένα κράμα ελληνικού στίχου με το Tonight των Reamon. Το πρόβλημα είναι ότι το ελληνικό κομμάτι του τραγουδιού όχι μόνο δεν προσφέρει κάτι, αλλά καταστρέφει και το αγγλικό! Δεν νομίζω ότι έχω ξανακούσει χειρότερη προσαρμογή. Της Πρωτοψάλτη το This is how you remind me των Nickelback ήταν συμπαθητικό, στην καλύτερη περίπτωση. Καλά μην βαράτε, ήταν αρκετά κακό, όπως και όλα τα άλλα τραγούδια που έχουν μεταφερθεί από άλλες γλώσσες, αλλά αυτό εδώ του Χατζηγιάννη, κερδίζει το λουκουμάκι, το χρυσό κουφέτο, το βραβείο τέλος πάντων.
Ελπίζω να ωριμάσει και να βγάλει κανά καλύτερο τραγούδι, γιατί δεν το βλέπω καλά το μέλλον του, όση επιτυχία και αν κάνει σήμερα. Η διάρκεια είναι δύσκολο να κατακτηθεί και το κοινό στο οποίο νομίζει ότι απευθύνεται (το έντεχνο) τον έχει ήδη καταλάβει και δεν θα τον ανεχτεί για πάρα πολύ καιρό ακόμα.
Με ακατάληπτη σειρά και όπως μου έρχονται:
α) ΔΕ ΛΕΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΕΙΠΑΜΕ! Χατζητέτοιος αρκεί:)
β) Καραγκιοζάκι του κερατά που πήραν τα μυαλά του αέρα και ψωνίζεται με τις μικρές (ή και μεγαλύτερες) που χτυπιούνται στα πόδια του, και είπε να πάρει the easy road προς το κεχρί… τουλάχιστον έτσι λέει ένας γνωστός μου (μη μας πάνε και μέσα ε;:))
γ) Αν έχεις παίξει με προγράμματα τύπου Reason, Cubase, Sonar, Ableton Live κ.ο.κ., και έχεις μία μικρούλα, έστω, σχέση με τη μουσική, μυρίζεσαι αμέσως τη δουλειά. Του Ακατανόμαστου τα τραγούδια είναι βασισμένα σε 2-3, άντε τέσσερα σύνολο βασικά μοτίβα, και αυτά φυσικά όχι πρωτότυπα αλλά χιλιοχρησιμοποιημένα. Και δώσ’ του διασκευή σε αυτά τα μοτίβα και ξαναδώστου! Είμαι 80% σίγουρος ότι όταν θέλει να βγάλει τραγούδι λέει χμμ για να δω, ποιο pattern να κάνω copy paste;:) Άσε που αυτό το δήθεν κουλτουρέ ψευτομοντέρνο αχ και βαχ στυλάκι δεν το πάω μία.
δ) Δεν πρόκειται να σεβαστώ έναν καλλιτέχνη (ο Μεγαλοδύναμος να τον κάνει δλδ) που η κύρια πηγή από την οποία τον ακούμε είναι ή οι διαφημίσεις του ΟΤΕ, ή το Customer Care της ΟΤΕνετ! Χου και μακριά κι αλάργα, και χέστηκε ο Ζέζες, ο αδερφός της Αραμπωτσοκώτσαινας:DD
ε) Και όπως λες, προσπαθεί με τα ψέμματα να πιαστεί από κάπου για να μην τον πάρει το ρέμα. Ή θα στρώσει απότομα, ή θα γίνει ρεζίλι, ή θα εξαφανιστεί ως δια μαγείας. Αμήν, να διαλέξει να ηρεμήσουμε κι εμείς!
Μη με συγχίζετε χρονιάρες μέρες! :)))))))))))
Paidia ton fagate ton kahmeno Xatzitetoio :)
Shmfwnw oti exei arxhsei na epanalamvanete alla meta apo to diplo tou live cd pou einai mia souma douleias twn teleutaiwn xronwn pou ton ekanan gnwsto den exei kanei arketh douleia wste na mporeis na ton krineis 8etika h arnithka. To diplo live pantos einai polu omorfo.
@Flareman: β) Den 3erw an einai karagiozaki kai exoun parei ta miala tou aera mias kai den ton 3erw proswpika. Omws opws panta se aftes tis periptoseis oi perisoteroi an8rwpoi koitane na vroune ta arnithka stixeia giati kata va8os tous zhleuoun kai einai logiko. Opote mhn pysteueis ti akous apo gnwstous sou. Sto kato kato gia logo marketing kapios mporei na fenetai allios kai na einai allios. Den mporeis na to 3ereis mexrh na ton gnwrhseis polu kala kai prwsopika. Telos, to na mhn paroun ta miala sou ligo aera me tetoia epithxeia einai diskolo ews api8ano. To 8ema einai ti kaneis apo ki kai pera kai pws to xrhsimopheis auto ton aera, 8etika h oxi.
γ, ε) Me Reason, Cubase ktl mporeis na kaneis apisteuta pramata, kai oso anafwra ta tragoudia tou xatzitetoiou 8a mporouses mallon na ta kaneis kai se spitiko mikro studio. Omws, ka8e kalhtexnhs exei ena styl kai ayto einai tou xatzitetoiou auta ta xronia, pou opws eipa kai prhn omws den einai polla gia na ton krineis. An san ton fivo kanei synexws epanalamvanomena tragoudakia gia xronia kai xronia tote allazei to 8ema. Kati allo pou paei kai ston Azrai einai to oti otan kati piasei dyskola to allazeis kai mporei kai na mhn mporeis amesa. Diladh, deite Coldplay px, paromio motivo kai to deutero cd. An prospa8hsei o Xatzitetoios twra na vgalei ena cd me pio entexna h pio rock, pou na mhn einai toso catchy, mporei h diskografikh kan na mhn ton afhsei. Otan milame gia lefta kai epithxeia h dhmiourgikotita kai h eleu8eria sthn ekfrash periorizete para polu. Pantos, to oti megalwnei hlikiaka den shmainei oti den 8a mporei na tragoudaei ta idia xazoulika tragoudakia gia tis idies hlikies, vlepe Rouva.
δ) An to simvolaio sou den sou plhrwnei diafora e3wda gia synaulies, metakinhseis ktl kai erxete enas xorigos kai sou leei 8a sou ta dosw ta xrhmata an valeis dio banerakia stis synaulies sou kai exoun to tragoudi sou sta spot mas den nomizw na elege kaneis oxi. 1on, einai to business meros ths diaskedashs, oxi to creative afto, kai etsi douleuoun ta pramata, kai 2on, polu kalhtexnes 8a skotwnan gia na valoun ta tragoudakia tous se diafhmish tou OTE pou akougete ka8e treis kai ligo kai na peis oxi otan sto prosferoun? Den nomizw.
Συμφωνώ απόλυτα με τον Flareman. Μόνο και που τον αποκαλείτε καλλιτέχνη είναι μεγάλη σπορσβολή για τους πραγματικούς καλλιτέχνες. Το μόνο που θα ήθελα εγώ να προσθέσω είναι ότι φυσικά και δεν παίζει ο καημένος ο Χατζητέτοιος να θέλει να αλλάξει στυλ και ότι δεν τον αφήνουν οι δισκογραφικές, γιατί απλά πιστεύω ότι και να θέλει να αλλάξει στυλ, δεν μπορεί. Από την άλλη αν είχε τη δυνατότητα θα το έκανε και μάλιστα θα ήταν ένα καλό τρυκ για να δείξει ότι ωρίμασε και να ανεβάσει ηλικιακά το target group του.
Όσον αφορά τον χορηγό, υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε bannerακι στις συναυλίες και σε ολόκληρα κομμάτια αφιερωμένα στο χορηγό, που δεν ντρέπεται να τα βάλει στο album του. Μήπως είναι τυχαίος ο στίχος “με ένα τηλέφωνο αγκαλιά”; Έτσι λοιπόν έχει διαφορά να διαλέξει μια εταιρεία να βάλει ένα κομμάτι σου στα διαφημιστικά της και άλλο να σε έχει του χεριού της και να σου κάνει παραγγελία… τραγούδια. Λίγη ντροπή δεν θα έβλαπτε…
@graham: Το να πουλάς CDάκι (πόσο δε μάλλον σινγκλάκι) με την επίσημη ευλογία και με το λογότυπο του OTE πάνω είναι εντελώς διαφορετικό από το να βάλεις έναν χορηγό, συμφωνώ 100% μαζί σου:) Και τις διαφημίσεις, κι όλα αυτά, πού τα πας; Άλλο να κάνεις ένα cameo και άλλο να είσαι το promotion boy του μεγαλύτερου τηλεπικοινωνιακού παρόχου στο Ελλάντα…
@Μάρκο: β) Ζηλεύεις κάποιον που έχει μία ικανότητα που εσύ δε μπορείς να αποκτήσεις. Να ζηλέψει κάποιος το Χατζητέτοιο;! Πρέπει να είναι πολύ θλιβερή η ύπαρξή του για να πέσει σε αυτήν την κατάντια:D
γ) Εγώ προσωπικά πιθανώς να μη μπορούσα γιατί όσο καλός κι αν είναι κάποιος στο programming των ντραμς ή του μπάσου, είμαι επιεικώς χάλι στα κιθαρικά μου, οπότε δεν:) Αλλά πράγματι μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα με αυτά, η ουσία είναι να μην έχεις φτιάξει πέντε templates με στημένο το τραγούδι έτοιμο, να scalάρεις τέσσερις συγχορδίες πάνω κάτω και να βγάζεις ένα δισκάκι ολόκληρο στο έτσι. Κι άλλοι καλλιτέχνες παίζουν με τέτοια προγράμματα (κυρίως στην electronic σκηνή κ.ο.κ., τα κλασικά ροκ και alternative ακούσματα έχουν ηχογραφημένα όργανα σχεδόν εξ’ ολοκλήρου), αλλά η διαφορά είναι στο στυλ και στη νοοτροπία.
δ) Αφού είναι τόσο πετυχημένος και πουλάει σαν τρελός (γιατί πουλάει σαν τρελός, μην εργαζόμεθα τώρα μεταξύ μας:)), πού το πρόβλημα να καλύψει τα έξοδα των μετακινήσεών του; Για το κεχρί γίνεται όλη η δουλειά, και στο κεχρί τρέχουν όλοι αυτοί οι νέοι τραγουδιστές (βλ. και Νίνο, Πετρέλης, μάνα γιατί με γέννησες, Άσπα, Κωλέτσα και πάει λέγοντας). Τα χρήματα über alles και ο Θεός βοηθός - και μη γελιόμαστε, δεν είναι τώρα το ίδιο ο Ρουβάς με τον Ακατανόμαστο! (και το λέω εγώ αυτό, που δεν είμαι και τόσο υπέρ της Κέρκυρας και αντιπαθούσα αρκετά τον Ρουβά. Έλα μου όμως που μεγαλώνοντας έστρωσε; Εκεί είναι η μαγκιά, να στρώσεις και να συνεχίσεις να είσαι μέσα στα κόλπα. Και τότε πλέον ας κάνεις και ένα διαφημιστικό Βόνταφον:D)
ε) Αν θέλει να γράψει κάτι πιο ποιοτικό και διαφορετικό και δεν τον αφήνει η δισκογραφική να το κάνει, κρίμα μεγάλο, έχει αποτύχει ήδη. Ας τα μαζεύει κι ας αφήσει καινούργια παιδιά να τα βάλουν με τις δισκογραφικές. Δεν αντιλέγω, υπάρχουν και αξιόλογοι καλλιτέχνες (βλ. RHCP, Rolling Stones) που στα τελευταία albums τους έσκυψαν κεφάλι στις δισκογραφικές, αλλά κι άλλοι, εξ’ ίσου μεγάλοι (Santana) που απεναντίας έκαναν το δικό τους, συνεργαζόμενοι όμως με νεώτερους και πειραματιζόμενοι με νέα ακούσματα και βγήκε εξαιρετική δουλειά.
Βλέπεις; Υπάρχει λύση για τα πάντα:)
Από περιέργεια, όσον αφορά στον χορηγό, ίδια η θέση σας και για την Πρωτοψάλτη και την τράπεζα;
Να διευκρινίσω κάτι, χωρίς να θέλω να γίνω αντιπαθητικός: ο Χατζητέτοιος έγινε γνωστός επειδή τραγούδησε το τραγούδι των τίτλων του σίριαλ “Άγγιγμα Ψυχής” και όχι από τους “Ψίθυρους Καρδιάς” [στο οποίο παρεπιπτόντως τραγουδούσε ο Δημήτρης Μπάσης]. Μην ξεχνάμε ότι ο Χατζηνάσιος τον έκανε φίρμα και έφτασε εδώ που έφτασε. Το θυμάμαι πολύ καλά για το “Άγγιγμα Ψυχής” αφού ήταν το πρώτο CD που αγόρασα!
μαζί σας! ο τύπος είναι το soundtrack της κάθε πικραμένης γκόμενας!
ελεος ελεος…
μαρκο πολύ προσωπικά το πήρες το θέμα! προφανώς δεν μπορούμε να ξέρουμε τον άλλον αν δεν τον γνωρίσουμε άλλα οταν αυτός ειναι δημόσιο πρόσωπο μια χαρά μπορούμε να κρίνουμε την δημόσια εικόνα του! και αυτό κάνουμε…
συμφωνώ οτι είναι καρακατάντια για έναν καλλιτέχνη να πουλιέται σε διαφημίσουλες τύπου οτε…
@Αζράι: Ναι, εννοείται, απολύτως:) Αφού περνάω από υποκαταστήματα και χώνω μούτζες, σοβαρά όμως!:D
@μορφ: Καλά τα λες περί σάουντρακ:) Μας τα ‘χουνε κάνει ΤΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΣΑ με τον Αποτέτοιον…
@Flarman
asta na pane sou lew!
Azrai, όσα γραφεις με βρίσκουν 100% σύμφωνη.
Για ένα διάστημα κιόλας, στην αρχή, πίστευα ότι ο Χατζηγιάννης θα μπορούσε να είναι ο καινούργιος Αλκίνοος (μη βαράτε - πολύ). Ταλέντο στην κιθάρα, πολύ ωραία χροιά φωνής, γράφει-συνθέτει τραγούδια και μουσική, το “Άγγιγμα Ψυχής” πάλι ένα πολύ πολύ όμορφο τραγούδι…
Με διέψευσε πανηγυρικά βέβαια. Όσο βλέπω την πορεία που διαγράφει, τόσο πιο πολύ αγαπάω Αλκίνοο ας πούμε. Ακόμα κι αν αποφασίσει αργότερα να “ωριμάσει”, η συμπεριφορά του κοινού στο οποίο θα απευθυνθεί δεν θα έχει καμμία σχέση με τους εφήβους που έχει ως target group τώρα. Εκεί θα κάθομαι πίσω στην καρέκλα μου και θα γελάω. Διότι έχει καταντήσει για γέλια η δική του υπόθεση, δυστυχώς.
Για την Πρωτοψάλτη το μόνο που έχω να πω είναι ότι με απογοήτευσε πολύ με αυτήν της την κίνηση για τα φράγκα. Αλλά ένα πράγμα που της αναγνωρίζω και εξ’ αιτίας αυτού αποφασίζω να παραβλέψω το περιστατικό (ελπίζοντας να μην επαναληφθεί), είναι η δισκογραφία της και τα διαμάντια που έχει χαρίσει σε μας όλα αυτά τα χρόνια. Ένα πράγμα που ο Χατζηγιάννης δεν έχει και δεν ξέρω κι αν θα το αποκτήσει ποτέ (και δεν με ενδιαφέρει πλέον).
Καλημέρες. :-)
popo zilia………. aksiothrinitoi eiste oloi sas!
οσα δεν φτανει η αλεπου τα κανει κρεμασταρια.Πολυ θα θέλατε να χατε την τύχη του Χατζηγιαννη αλλα που…Προτού τον κρίνετε να κοιτατε τα δικα σας χαλια.για να φτασετε να τον κακολογείτε τόσο πολύ σημαίνει πως εχετε σοβαρό πρόβλημα.για κοιταξτε το και μετα ελατε να μου πειτε…για δες κατι ατομα που βγηκαν να κριτικάρουν τον Χατζηγιαννη
sas lipamai!!! o XATZIGIANNIS einai i kaliteri fwni pou iparxei simera stin ellada kai mporei na tratgoudisei ta panta!!!!! epitelous afiste ton isixo!!!!! to oti eiste xeiroteroi eseis den ftaiei autos!!!!! apo to aggigma psixis kai ta perissotera tou tragoudia einai poli kala!!!!! mias k anaferate ton katsimixa to 3erete oti ir8ane stin kipro prin 14 xronia k stin sinaulia tous mazepsane me to zori 400 eisitiria k ekane o xatzigiannis sinaulia 15 etwn tote kai mazepse 3000 atoma????????????!!!!! se ti xreiastike ton katsimixa dld? MIXALH MOY SYNEXISE ETSI KAI ASTOYS NA LENE!! emeis eimaste mazi sou! 8a se stirizoume gia panta!!!!!