Σπιτάκι

Σήμερα είδαμε μια πολύ ωραία παραγωγή του Άννα Καρένινα, σε μπαλλέτο.

Πολύ καλό ήταν, αλλά γενικά δε μπορούσα παρά να σκεφτώ πως κάποια πράγματα, δε μεταφέρονται και πάρα πολύ καλά από ένα μάτσο θηλυπρεπείς χαρακτήρες που το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να χορεύουν…

Ειδικά μια σκηνή όπου ο άντρας της τη βρίσκει να γυρίζει αργά το βράδυ, παραλίγο να μου προκαλέσει τα γέλια. Τον σκεφτόμουν να της λέει:

“Ώστε με κερατώνεις!

…

Που-ΤΑ-να!!

…

Έλα να χορέψουμε!!!”

Σόρρυ δηλαδή, αλλά comedy gold.

Ήταν και η πρώτη φορά που έβλεπα την ιστορία, και η αλήθεια είναι πως μου θύμισε λίγο τις πρώτες ταινίες του Neil LaBute.

Τελευταία το έχει γυρίσει σε πιο εμπορικές ψιλοβλακείες, αλλά η πρώτη του ταινία, In the Company of Men, και ιδιαίτερα η δεύτερη, Your Friends and Neighbors, θέμα είχαν βασικά το πόσο σκατένια μπορεί πραγματικά να είναι η ανθρώπινη φύση.

Είναι συγκλονηστικές και οι δύο. Ειδικά η δεύτερη έχει μερικές σκηνές για τις οποίες δε θα κάνω καν νύξη — δε σηκώνουν spoilers, και είναι από τις πιο συγκλονηστικές σκηνές που έχω δει ποτέ στο σινεμά. Όχι από gore ή οτιδήποτε τέτοιο — δεν υπάρχει ούτε σταγόνα αίμα. It’s all character development.

Μιλώντας για ταινίες, είδα και το 300 σε IMAX χθες. Έχει κάνει πάταγο στο box office, $70m+. Στον A.O. Scott δεν άρεσε.

In time, “300” may find its cultural niche as an object of camp derision, like the sword-and-sandals epics of an earlier, pre-computer-generated-imagery age. At present, though, its muscle-bound, grunting self-seriousness is more tiresome than entertaining. Go tell the Spartans, whoever they are, to stay home and watch wrestling.

Όπως πάντα, εξαρτάται τι πας να δεις. Ομολογώ πως το συνεχές και πομπώδες voiceover μόνο κουραστικό μπορεί να χαρακτηριστεί. Αν προσέχεις δε και τις βλακείες που λέει, μπορείς να προσθέσεις και αμηχανία. Αλλά η δράση, η φωτογραφία, και η σκηνοθεσία, είναι εντυπωσιακές. Η ταινία είναι μια μεγάλη σφαγή, αλλά λόγω του comic-book στυλ που δίνουν στα πάντα, δεν είναι όσο αηδιαστικό όσο θα ήταν αλλιώς. Ε, τέλος πάντων, πλάκα είχε γενικά.