Comments on: Παιδιά θ(α)ύματα http://blog.spitaki.org/2007/03/02/paidia-thymata/ Ό,τι του κατέβει του καθενός Fri, 09 Jan 2009 00:39:46 +0000 http://wordpress.org/?v=2.7 hourly 1 By: Σχετικά με την ομιλία της Προμηθέας « Σκέψεις ενός ντροπαλού http://blog.spitaki.org/2007/03/02/paidia-thymata/comment-page-1/#comment-49709 Σχετικά με την ομιλία της Προμηθέας « Σκέψεις ενός ντροπαλού Mon, 05 Mar 2007 15:59:35 +0000 http://www.spitaki.org/2007/03/02/%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%ce%b8%ce%b1%cf%8d%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1/#comment-49709 [...] των φρυδιών. Σχολιάζεται επίσης και στα ιστολόγια. Αναφέρομαι στην ομιλία, που εκφώνησε η [...] [...] των φρυδιών. Σχολιάζεται επίσης και στα ιστολόγια. Αναφέρομαι στην ομιλία, που εκφώνησε η [...]

]]> By: mafalda http://blog.spitaki.org/2007/03/02/paidia-thymata/comment-page-1/#comment-49139 mafalda Sun, 04 Mar 2007 14:16:32 +0000 http://www.spitaki.org/2007/03/02/%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%ce%b8%ce%b1%cf%8d%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1/#comment-49139 Azrai: Καταλαβαίνω τι θες να πεις, αλλά δεν είναι έτσι ακριβώς. Στην περίπτωση που αναφέρεσαι ήρθε σε εμάς ο Κλίντον και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξέφρασε μια πολιτική άποψη. Αλήθεια πιστεύεις πως κανείς δεν ήξερε τι θα πει? Πιστεύεις πως δεν ήταν σχεδιασμένο στα πλαίσια της εξωτερικής πολιτικής? Εν πάσει περιπτώσει εδώ πάμε το θέμα στην πολιτική, σε ζητήματα πρωτοκόλλου κλπ. Όχι δεν είναι το ίδιο όμως. Είναι άλλο η αντιπαράθεση στη Βουλή, είναι άλλο η τιμητική πρόσκληση ως ομιλητή. Ο Κλίντον είχε έρθει με την ιδιότητά του ως Προέδρου της Αμερικής για πολιτική επίσκεψη, και όχι ως ιδιώτης - ομιλήτής. Αντίστοιχα και ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλος μίλησε με την ιδιότητα του αξιώματός του, προβάλλοντας στην ουσία την πολιτική στάση μιας χώρας. Δεν μπορείς να φιμώσεις την πολιτική κίνηση αρκεί να είναι ευπρεπής. Θα απαντούσα διαφορετικά, αν ο Κωστής Στεφανόπουλος, ήταν καλεσμένος ως ομιλητής σε συνέδριο των Δημοκρατικών, και ο λόγος του ήταν προσβλητικός, και αφού σε αυτό το πλαίσιο σκέψης κινείσαι και εσύ είμαι σίγουρη πως καταλαβαίνεις τι εννοώ. coolplatanos: Διάβασα με προσοχή τα όσα έγραψες, όμως εδώ η συζήτηση κινήθηκε σε άλλα θέματα, και όχι ως την πλευρά που ανεφερα. Αν πρόσεξες είπα ότι δεν ασχολήθηκα σε βάθος με το ζήτημα. Ίσως γιατί έπεσα σε κάποιες συζητήσεις και τρελάθηκα με όσα διάβασα, οπότε δεν ξαναασχολήθηκα, και αν μπήκα εδώ είναι επειδή το διαβάζω. Αντιλαμβάνεσαι φυσικά πως όταν λέω πως εδώ παραθέτω την άποψή μου επειδή γίνεται σοβαρή κουβέντα, αναφέρομαι στην σοβαρότητα όσων συμμετέχουν σε αυτήν, και επομένως καμία διάθεση δεν είχα να υπονοήσω ότι διαφωνώ με όσα έχουν ειπωθεί. Προσπάθησα να είμαι σαφής ως προς αυτό αλλά δεν το κατάφερα μάλλον. Πάντως θα ήθελα να μου δώσεις παραπομπές στις άλλες κουβέντες που αναφέρεις! Ευχαριστώ. Azrai: Καταλαβαίνω τι θες να πεις, αλλά δεν είναι έτσι ακριβώς. Στην περίπτωση που αναφέρεσαι ήρθε σε εμάς ο Κλίντον και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξέφρασε μια πολιτική άποψη. Αλήθεια πιστεύεις πως κανείς δεν ήξερε τι θα πει? Πιστεύεις πως δεν ήταν σχεδιασμένο στα πλαίσια της εξωτερικής πολιτικής?
Εν πάσει περιπτώσει εδώ πάμε το θέμα στην πολιτική, σε ζητήματα πρωτοκόλλου κλπ. Όχι δεν είναι το ίδιο όμως. Είναι άλλο η αντιπαράθεση στη Βουλή, είναι άλλο η τιμητική πρόσκληση ως ομιλητή. Ο Κλίντον είχε έρθει με την ιδιότητά του ως Προέδρου της Αμερικής για πολιτική επίσκεψη, και όχι ως ιδιώτης - ομιλήτής. Αντίστοιχα και ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλος μίλησε με την ιδιότητα του αξιώματός του, προβάλλοντας στην ουσία την πολιτική στάση μιας χώρας. Δεν μπορείς να φιμώσεις την πολιτική κίνηση αρκεί να είναι ευπρεπής.

Θα απαντούσα διαφορετικά, αν ο Κωστής Στεφανόπουλος, ήταν καλεσμένος ως ομιλητής σε συνέδριο των Δημοκρατικών, και ο λόγος του ήταν προσβλητικός, και αφού σε αυτό το πλαίσιο σκέψης κινείσαι και εσύ είμαι σίγουρη πως καταλαβαίνεις τι εννοώ.

coolplatanos: Διάβασα με προσοχή τα όσα έγραψες, όμως εδώ η συζήτηση κινήθηκε σε άλλα θέματα, και όχι ως την πλευρά που ανεφερα. Αν πρόσεξες είπα ότι δεν ασχολήθηκα σε βάθος με το ζήτημα. Ίσως γιατί έπεσα σε κάποιες συζητήσεις και τρελάθηκα με όσα διάβασα, οπότε δεν ξαναασχολήθηκα, και αν μπήκα εδώ είναι επειδή το διαβάζω. Αντιλαμβάνεσαι φυσικά πως όταν λέω πως εδώ παραθέτω την άποψή μου επειδή γίνεται σοβαρή κουβέντα, αναφέρομαι στην σοβαρότητα όσων συμμετέχουν σε αυτήν, και επομένως καμία διάθεση δεν είχα να υπονοήσω ότι διαφωνώ με όσα έχουν ειπωθεί. Προσπάθησα να είμαι σαφής ως προς αυτό αλλά δεν το κατάφερα μάλλον.
Πάντως θα ήθελα να μου δώσεις παραπομπές στις άλλες κουβέντες που αναφέρεις!
Ευχαριστώ.

]]> By: Rodia http://blog.spitaki.org/2007/03/02/paidia-thymata/comment-page-1/#comment-48814 Rodia Sat, 03 Mar 2007 20:49:38 +0000 http://www.spitaki.org/2007/03/02/%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%ce%b8%ce%b1%cf%8d%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1/#comment-48814 Κάτι προς Ζαν ντ' Αρκ φέρνει η περίπτωση -νομίζω. Δυστυχώς, η καημένη η μικρούλα δεν έχει κάποιον να την προστατέψει από τον εαυτό της. Ισα ίσα, εξωθείται, κατά τα φαινόμενα, από τη μητέρα της αλλά και από τις "συνθήκες" να παίζει το ρόλο αυτό, που δεν είναι ο ρόλος του παιδιού-θαύματος αλλά του μικρομέγαλου εκδικητή τύπου Ζήνα. Εχοντας παρατηρήσει παρόμοιες περιπτώσεις, μπορώ να δω και εδώ (και μακάρι να κάνω λάθος) μια ακόμα περίπτωση νεαρής γυναίκας παρθένου, και ως εκ τούτου ιδιαίτερα τολμηρής, που την αναγκάζουν -μητέρα και "συνθήκες"- να απαρνηθεί την παιδικότητα και την εφηβία της και να επωμιστεί το βαρύ φορτίο του άντρα-προστάτη-εκδικητή. Σημειολογία: τα μαθηματικά ως "αντρική" επιστήμη, ο ανάπηρος αδελφός που "πρέπει" να υποκατασταθεί από την αδελφή του, η μακρινή πατρίδα και το γονίδιο ως αναπλήρωση της οικονομικής και κοινωνικής αδυναμίας, κλπ Πολύ ενδιαφέρον το ποστ σου:-) Κάτι προς Ζαν ντ’ Αρκ φέρνει η περίπτωση -νομίζω. Δυστυχώς, η καημένη η μικρούλα δεν έχει κάποιον να την προστατέψει από τον εαυτό της. Ισα ίσα, εξωθείται, κατά τα φαινόμενα, από τη μητέρα της αλλά και από τις “συνθήκες” να παίζει το ρόλο αυτό, που δεν είναι ο ρόλος του παιδιού-θαύματος αλλά του μικρομέγαλου εκδικητή τύπου Ζήνα. Εχοντας παρατηρήσει παρόμοιες περιπτώσεις, μπορώ να δω και εδώ (και μακάρι να κάνω λάθος) μια ακόμα περίπτωση νεαρής γυναίκας παρθένου, και ως εκ τούτου ιδιαίτερα τολμηρής, που την αναγκάζουν -μητέρα και “συνθήκες”- να απαρνηθεί την παιδικότητα και την εφηβία της και να επωμιστεί το βαρύ φορτίο του άντρα-προστάτη-εκδικητή. Σημειολογία: τα μαθηματικά ως “αντρική” επιστήμη, ο ανάπηρος αδελφός που “πρέπει” να υποκατασταθεί από την αδελφή του, η μακρινή πατρίδα και το γονίδιο ως αναπλήρωση της οικονομικής και κοινωνικής αδυναμίας, κλπ

Πολύ ενδιαφέρον το ποστ σου:-)

]]> By: miltos http://blog.spitaki.org/2007/03/02/paidia-thymata/comment-page-1/#comment-48741 miltos Sat, 03 Mar 2007 18:11:15 +0000 http://www.spitaki.org/2007/03/02/%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%ce%b8%ce%b1%cf%8d%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1/#comment-48741 Θέλω να παραπέμψω στο best-seller βιβλίο της "αριστερής" Λιλής Ζωγράφου (17 ή 18 επανεκδόσεις) "ΑΝΤΙΓΝΩΣΗ-Τα δεκανίκια του καπιταλισμού", και εκεί θα διαπιστώσουμε ότι η μικρή και λίγα τα λέει. Όσο για το "θα ήθελα να τον διαμελίσω", για κάποιον που έχει ζήσει στην Αμερική, αποτελεί μια κοινή έκφραση των παιδιών (I'd like to tear him apart). Όταν η Ελληνίδα μητέρα λέει στο παιδί της "έλα εδώ γιατί θα σε σκοτώσω στο ξύλο" τι σημαίνει; Ότι η Ελλάδα είναι γεμάτη Μήδειες; Θέλω να παραπέμψω στο best-seller βιβλίο της “αριστερής” Λιλής Ζωγράφου (17 ή 18 επανεκδόσεις) “ΑΝΤΙΓΝΩΣΗ-Τα δεκανίκια του καπιταλισμού”, και εκεί θα διαπιστώσουμε ότι η μικρή και λίγα τα λέει.
Όσο για το “θα ήθελα να τον διαμελίσω”, για κάποιον που έχει ζήσει στην Αμερική, αποτελεί μια κοινή έκφραση των παιδιών (I’d like to tear him apart).
Όταν η Ελληνίδα μητέρα λέει στο παιδί της “έλα εδώ γιατί θα σε σκοτώσω στο ξύλο” τι σημαίνει; Ότι η Ελλάδα είναι γεμάτη Μήδειες;

]]> By: ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΑΣ » Blog Archive » Προμηθέα, Ολυμπία, Κυρήνη, Πυθία 2ο μέρος http://blog.spitaki.org/2007/03/02/paidia-thymata/comment-page-1/#comment-48589 ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΑΣ » Blog Archive » Προμηθέα, Ολυμπία, Κυρήνη, Πυθία 2ο μέρος Sat, 03 Mar 2007 14:43:57 +0000 http://www.spitaki.org/2007/03/02/%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%ce%b8%ce%b1%cf%8d%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1/#comment-48589 [...] - θαύμα κι όπως ήδη σχολίασα στην Καλύβα Ψηλά στο βουνό υπήρξαν και άλλοι που αναφέρθηκαν στην ψυχική ισορροπία της [...] [...] - θαύμα κι όπως ήδη σχολίασα στην Καλύβα Ψηλά στο βουνό υπήρξαν και άλλοι που αναφέρθηκαν στην ψυχική ισορροπία της [...]

]]> By: coolplatanos http://blog.spitaki.org/2007/03/02/paidia-thymata/comment-page-1/#comment-48554 coolplatanos Sat, 03 Mar 2007 14:00:41 +0000 http://www.spitaki.org/2007/03/02/%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%ce%b8%ce%b1%cf%8d%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1/#comment-48554 Azrai αφορούσε σπουδές του μετά το δημοτικό, να συνεχίσει δηλαδή Γυμνάσιο, Πανεπιστήμιο κλπ Πάντως αυτό των σπουδών σε πολύ μικρή ηλικία έχε υπόψη ότι ίσχυε γενικά και την περίοδο της Αναγέννησης, όπου τότε βέβαια ίσχυαν και γάμοι βασιλέων σε ηλικία π.χ. 9 ετών... Δεν είμαι υπέρ αυτού γιατί τότε κατά κανόνα ο μέσος όρος επιβίωσης ήταν και μικρότερος. Νομίζω πως αυτά τα παιδιά επειδή ευχαριστιούνται τις σπουδές δεν το βιώνουν σαν άγχος και πίεση, το αντίθετο μάλλον βαριούνται αφόρητα να ασχολούνται με δραστηριότητες της ηλικίας τους. Μην κρίνεις από το μέσο όρο. Δεν είμαι υπέρ της ελίτ του κλαμπ της mensa, αλλά είτε το θέλουμε είτε όχι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν παραπάνω ικανότητες από το μέσο όρο και δεν ικανοποιούνται με αυτά που ικανοποιούμασταν όλοι ως παιδιά. Κι αυτό το λέω γιατί έχει τύχει να έχω δει παιδί με μεγαλύτερη ωριμότητα από την ηλικία του όταν εργαζόμουν πριν αρκετά χρόνια σε παιδικό σταθμό. Ο Ο 'Νηλ που είχε ιδρύσει το αντιαυταρχικό σχολείο στη Βρετανία ήταν της άποψης ότι το παιδί πρέπει να αφεθεί να διαλέξει το ίδιο πότε θα μάθει αυτά που πρέπει να μάθει. Ετσι στο δικό του σχολείο υπήρχαν παιδιά που στρώνονταν και τελείωναν όλες τις τάξεις του δημοτικού μονορούφι στα 17 τους για παράδειγμα, ενώ άλλα κανονικά ή νωρίτερα. Με αυτό θέλω να πω ότι όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι. Επομένως δεν γνωρίζουμε αν η μητέρα ώθησε τη μικρή να πάει πανεπιστήμιο τόσο μικρή ή αν η μικρή πίεζε τη μητέρα να την πάει. Κι εμένα μου αρέσει η συζήτηση που γίνεται και σε έχω βάλει λινκ στη σελίδα που έγραψα για το θέμα και θα την βρεις ακολουθώντας το σύνδεσμο του nickname, αλλά παρακαλώ μην παρεξηγήσεις που παίρνω αφορμή από κάποια πράγματα να πω τις δικές μου απόψεις. Νομίζω πως είναι ωραίο που ο καθένας προσθέτει ένα διαφορετικό λιθαράκι σε αυτή την ιστορία, αλλά αναγκαστικά αντικρούεις μία άποψη όταν διαφωνείς με κάποια επιχειρήματα. οκ? Azrai αφορούσε σπουδές του μετά το δημοτικό, να συνεχίσει δηλαδή Γυμνάσιο, Πανεπιστήμιο κλπ
Πάντως αυτό των σπουδών σε πολύ μικρή ηλικία έχε υπόψη ότι ίσχυε γενικά και την περίοδο της Αναγέννησης, όπου τότε βέβαια ίσχυαν και γάμοι βασιλέων σε ηλικία π.χ. 9 ετών… Δεν είμαι υπέρ αυτού γιατί τότε κατά κανόνα ο μέσος όρος επιβίωσης ήταν και μικρότερος.
Νομίζω πως αυτά τα παιδιά επειδή ευχαριστιούνται τις σπουδές δεν το βιώνουν σαν άγχος και πίεση, το αντίθετο μάλλον βαριούνται αφόρητα να ασχολούνται με δραστηριότητες της ηλικίας τους. Μην κρίνεις από το μέσο όρο. Δεν είμαι υπέρ της ελίτ του κλαμπ της mensa, αλλά είτε το θέλουμε είτε όχι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν παραπάνω ικανότητες από το μέσο όρο και δεν ικανοποιούνται με αυτά που ικανοποιούμασταν όλοι ως παιδιά. Κι αυτό το λέω γιατί έχει τύχει να έχω δει παιδί με μεγαλύτερη ωριμότητα από την ηλικία του όταν εργαζόμουν πριν αρκετά χρόνια σε παιδικό σταθμό.
Ο Ο ‘Νηλ που είχε ιδρύσει το αντιαυταρχικό σχολείο στη Βρετανία ήταν της άποψης ότι το παιδί πρέπει να αφεθεί να διαλέξει το ίδιο πότε θα μάθει αυτά που πρέπει να μάθει. Ετσι στο δικό του σχολείο υπήρχαν παιδιά που στρώνονταν και τελείωναν όλες τις τάξεις του δημοτικού μονορούφι στα 17 τους για παράδειγμα, ενώ άλλα κανονικά ή νωρίτερα.
Με αυτό θέλω να πω ότι όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι. Επομένως δεν γνωρίζουμε αν η μητέρα ώθησε τη μικρή να πάει πανεπιστήμιο τόσο μικρή ή αν η μικρή πίεζε τη μητέρα να την πάει.
Κι εμένα μου αρέσει η συζήτηση που γίνεται και σε έχω βάλει λινκ στη σελίδα που έγραψα για το θέμα και θα την βρεις ακολουθώντας το σύνδεσμο του nickname, αλλά παρακαλώ μην παρεξηγήσεις που παίρνω αφορμή από κάποια πράγματα να πω τις δικές μου απόψεις. Νομίζω πως είναι ωραίο που ο καθένας προσθέτει ένα διαφορετικό λιθαράκι σε αυτή την ιστορία, αλλά αναγκαστικά αντικρούεις μία άποψη όταν διαφωνείς με κάποια επιχειρήματα. οκ?

]]> By: coolplatanos http://blog.spitaki.org/2007/03/02/paidia-thymata/comment-page-1/#comment-48542 coolplatanos Sat, 03 Mar 2007 13:45:23 +0000 http://www.spitaki.org/2007/03/02/%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%ce%b8%ce%b1%cf%8d%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1/#comment-48542 mafalda προσωπικά ανέφερα αυτό που λες για τον μητροπολίτη και το είδα και σε άλλα ιστολόγια. mafalda προσωπικά ανέφερα αυτό που λες για τον μητροπολίτη και το είδα και σε άλλα ιστολόγια.

]]> By: coolplatanos http://blog.spitaki.org/2007/03/02/paidia-thymata/comment-page-1/#comment-48539 coolplatanos Sat, 03 Mar 2007 13:43:15 +0000 http://www.spitaki.org/2007/03/02/%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%ce%b8%ce%b1%cf%8d%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1/#comment-48539 mafalda προσωπικά ανέφερα αυτό που λες για τον μητροπολίτη και είδα και σε άλλα ιστολόγια να το αναφέρουν σαν σωστή κίνηση mafalda προσωπικά ανέφερα αυτό που λες για τον μητροπολίτη και είδα και σε άλλα ιστολόγια να το αναφέρουν σαν σωστή κίνηση

]]> By: Azrai http://blog.spitaki.org/2007/03/02/paidia-thymata/comment-page-1/#comment-48504 Azrai Sat, 03 Mar 2007 12:47:56 +0000 http://www.spitaki.org/2007/03/02/%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%ce%b8%ce%b1%cf%8d%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1/#comment-48504 Καλά κάνεις και τα λες αυτά και προσωπικά τα προσυπογράφω απολύτως. Τόσο η κοπέλα όσο και αυτοί που την διέκοψαν φέρθηκαν με άσχημο τρόπο. Από την μία πράγματι δεν θα έπρεπε να προσβάλλει το ακροατήριο της (ήξερε που πήγαινε, ήξερε σε ποιους απευθύνεται) και από την άλλη, το ακροατήριο δεν μπορεί με τραμπουκισμούς και απειλές να την φιμώνει όπως έγινε. Ο καλεσμένος οφείλει να σέβεται τον οικοδεσπότη και το αντίστροφο. Βέβαια, όπως διάβαζα αυτά που έγραψες, προβληματίστικα (αν και όπως σου είπα συμφωνώ και ήμουν της ίδιας άποψης και πριν τα γράψεις). Προβληματίστικα γιατί θυμήθηκα τότε που είχε έρθει ο Κλίντον στην Αθήνα και στο επίσημο δείπνο ο Στεφανόπουλος είχε κάνει δριμεία κριτική στην πολιτική του στα Βαλκάνια. Τότε θυμάμαι ότι δεν μου είχε φανεί άσχημο και το είχα καταευχαριστηθεί ότι ο πρόεδρος μιλώντας εξ ονόματος όλων, είπε αυτά που οι υπόλοιποι δεν μπορούν να πουν. Υπο το πρίσμα όσων λες, ίσως δεν είχε πράξει σωστά τότε. Βέβαια, ο Πρόεδρος δεν θα μπορούσε να αρνηθεί να παραστεί στον δείπνο (θα ήταν πολύ μεγάλη προσβολή) αλλά υποθέτω θα μπορούσε να μην μιλήσει. Απλά συνειρμό έκανα... @πλάτανος: Ωραίο το "Η ιστορία δεν γράφεται με ΑΝ". Πράγματι, δεν μπορούμε να ξέρουμε πως θα είχε εξελιχθεί ο Μότσαρτ υπό διαφορετικές συνθήκες και δεν νομίζω ότι υπάρχει και τρόπος να κάνουμε καν κάποια σοβαρή υπόθεση στηριγμένη σε κάποιο επιχείρημα. Απλά εξέφρασα ένα ενδεχόμενο μέσα στα εκατομμύρια πιθανά. Και συμφωνώ απόλυτα με το ότι οι αποφάσεις αυτές αφορούν όχι εμάς αλλά τα παιδιά μας και γι'αυτό πιστεύω ότι η ορθότερη απόφαση θα ήταν να επιτρέψουμε στα παιδιά να ζουν την ηλικία τους και όχι τις φιλοδοξίες μας. Το παράδειγμα του πατέρα σου, είναι λίγο διαφορετικό νομίζω, γιατί αφορούσε τις σπουδές του μετά την ενηλικίωση ή έστω μετά την εφηβεία, σωστα; Χθες με τον cosmix είχα μια κουβέντα στο αυτοκίνητο. Αυτός έλεγε ότι του αρέσει το αμερικάνικο σύστημα που μπορείς να πηδήξεις τάξεις και να φτάσεις να τελειώσεις το πανεπιστήμιο στα 14. Εγώ διαφωνούσα. Διαφωνούσα γιατί ακριβώς επειδή ο νόμος το επιτρέπει και ακριβώς επειδή το πανεπιστήμιο νίπτει τα χείρας του λέγοντας ότι ναι, να φοιτήσει η κοπέλα σε μας αλλά παρουσία της μητρός της μόνο, επετράπη αυτή η έκθεση της κοπέλας σε άγχος και στρες μεγαλύτερο από την ηλικία της και σε συνθήκες που δεν της επέτρεψαν να ζήσει, κατά την άποψη μου, μια φυσιολογική παιδική και εφηβική ηλικία. Στο ελληνικό σύτημα, δεν θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο (αν και υποθέτω θα μπορούσε μια μητέρα να βάλει για το παιδί ένα κάρο εξωσχολικές δραστηριότητες και το παιδί-θύμα να τρέχει για να προλάβει). Μου αρέσε πολύ η κουβέντα που γίνεται :) Καλά κάνεις και τα λες αυτά και προσωπικά τα προσυπογράφω απολύτως. Τόσο η κοπέλα όσο και αυτοί που την διέκοψαν φέρθηκαν με άσχημο τρόπο. Από την μία πράγματι δεν θα έπρεπε να προσβάλλει το ακροατήριο της (ήξερε που πήγαινε, ήξερε σε ποιους απευθύνεται) και από την άλλη, το ακροατήριο δεν μπορεί με τραμπουκισμούς και απειλές να την φιμώνει όπως έγινε. Ο καλεσμένος οφείλει να σέβεται τον οικοδεσπότη και το αντίστροφο.

Βέβαια, όπως διάβαζα αυτά που έγραψες, προβληματίστικα (αν και όπως σου είπα συμφωνώ και ήμουν της ίδιας άποψης και πριν τα γράψεις). Προβληματίστικα γιατί θυμήθηκα τότε που είχε έρθει ο Κλίντον στην Αθήνα και στο επίσημο δείπνο ο Στεφανόπουλος είχε κάνει δριμεία κριτική στην πολιτική του στα Βαλκάνια. Τότε θυμάμαι ότι δεν μου είχε φανεί άσχημο και το είχα καταευχαριστηθεί ότι ο πρόεδρος μιλώντας εξ ονόματος όλων, είπε αυτά που οι υπόλοιποι δεν μπορούν να πουν. Υπο το πρίσμα όσων λες, ίσως δεν είχε πράξει σωστά τότε. Βέβαια, ο Πρόεδρος δεν θα μπορούσε να αρνηθεί να παραστεί στον δείπνο (θα ήταν πολύ μεγάλη προσβολή) αλλά υποθέτω θα μπορούσε να μην μιλήσει.

Απλά συνειρμό έκανα…

@πλάτανος: Ωραίο το “Η ιστορία δεν γράφεται με ΑΝ”. Πράγματι, δεν μπορούμε να ξέρουμε πως θα είχε εξελιχθεί ο Μότσαρτ υπό διαφορετικές συνθήκες και δεν νομίζω ότι υπάρχει και τρόπος να κάνουμε καν κάποια σοβαρή υπόθεση στηριγμένη σε κάποιο επιχείρημα. Απλά εξέφρασα ένα ενδεχόμενο μέσα στα εκατομμύρια πιθανά.

Και συμφωνώ απόλυτα με το ότι οι αποφάσεις αυτές αφορούν όχι εμάς αλλά τα παιδιά μας και γι’αυτό πιστεύω ότι η ορθότερη απόφαση θα ήταν να επιτρέψουμε στα παιδιά να ζουν την ηλικία τους και όχι τις φιλοδοξίες μας. Το παράδειγμα του πατέρα σου, είναι λίγο διαφορετικό νομίζω, γιατί αφορούσε τις σπουδές του μετά την ενηλικίωση ή έστω μετά την εφηβεία, σωστα;

Χθες με τον cosmix είχα μια κουβέντα στο αυτοκίνητο. Αυτός έλεγε ότι του αρέσει το αμερικάνικο σύστημα που μπορείς να πηδήξεις τάξεις και να φτάσεις να τελειώσεις το πανεπιστήμιο στα 14. Εγώ διαφωνούσα. Διαφωνούσα γιατί ακριβώς επειδή ο νόμος το επιτρέπει και ακριβώς επειδή το πανεπιστήμιο νίπτει τα χείρας του λέγοντας ότι ναι, να φοιτήσει η κοπέλα σε μας αλλά παρουσία της μητρός της μόνο, επετράπη αυτή η έκθεση της κοπέλας σε άγχος και στρες μεγαλύτερο από την ηλικία της και σε συνθήκες που δεν της επέτρεψαν να ζήσει, κατά την άποψη μου, μια φυσιολογική παιδική και εφηβική ηλικία. Στο ελληνικό σύτημα, δεν θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο (αν και υποθέτω θα μπορούσε μια μητέρα να βάλει για το παιδί ένα κάρο εξωσχολικές δραστηριότητες και το παιδί-θύμα να τρέχει για να προλάβει).

Μου αρέσε πολύ η κουβέντα που γίνεται :)

]]> By: mafalda http://blog.spitaki.org/2007/03/02/paidia-thymata/comment-page-1/#comment-48470 mafalda Sat, 03 Mar 2007 12:16:32 +0000 http://www.spitaki.org/2007/03/02/%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%ce%b8%ce%b1%cf%8d%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1/#comment-48470 Διάβασα και εγώ για το θέμα αυτό αν και όχι σε βάθος. Εντάξει, ο καθένας δικαιούται να έχει τις απόψεις του όπως επίσης δικαιούται και να τις δημοσιοποιεί με κάθε τρόπο. Για όλα όμως υπάρχει ο κατάλληλος τόπος και ο κατάλληλος χρόνος. Βλέπω τους πάντες να βρίζουν τους παριστάμενους και την αντίδραση τους και να λένε πως διασκέδασαν με την φάτσα των παπάδων δίπλα της. Διαφωνώ καθέτως. Πιστεύω πως όταν είσαι καλεσμένος οπουδήποτε ως ομιλητής οφείλεις να σεβασθείς αυτούς που σε κάλεσαν. Δεν μπορείς να τους θίγεις με τέτοιο απαράδεκτο τρόπο. Αν έχεις απόψεις τόσο προσβλητικές για αυτούς αρνείσαι την πρόσκληση και τις δημοσιοποιείς με όποιον τρόπο ή σε όποιον φορέα επιθυμείς. Δεν είπα να πάει να τους γλύψει, αλλά ας αρνιόταν. Είναι δείγμα στοιχειώδους παιδείας και αρχών. Θεωρείτε σωστό σε μουσουλμανική εορτή να τιμηθεί κάποιος με πρόσκληση ομιλητή και να πάει να βρίζει τα πάντα που αφορούν στην θρησκεία τους και προεκτείνοντας στον πολιτισμό τους? Βλέπουμε διαρκώς εκπροσώπους δογμάτων και θρησκειών να καλούνται ως ομιλητές σε εκδηλώσεις άλλων δογμάτων και θρησκειών, και να τιμούν την πρόσκληση με σεβασμό. Βλέπουμε αρχηγούς κομμάτων να προσκαλούνται για χαιρετισμό σε εκδήλωση αντίπαλου κόμματος και επίσης να τιμούν την πρόσκληση αυτή με σεβασμό. Επίσης, θα ήθελα να επισημάνω την αντίδραση του Μητροπολίτη Ιακώβου, ο οποίος (αντιγράφω από Ελευθεροτυπία:) "Την κατάσταση έσωσε ο μητροπολίτης Ιάκωβος ο οποίος παίρνοντας το μικρόφωνο και αποτεινόμενος με οργισμένο ύφος στους ταραξίες είπε: «Δεν είσαστε μόνο εσείς ορθόδοξοι και Ελληνες. Μην διακόπτετε! Οφείλετε σεβασμό στην ομιλήτρια!»." Γιατί κανείς δεν το αναφέρει αυτό? Όσο δυσάρεστα και αν ένιωσε, τουλάχιστον τίμησε μέχρι τέλους την ομιλήτρια. Αν την έβριζε θα σχολιαζόταν όμως για μήνες, σωστά? Εγώ τουλάχιστον το ήθος το επικροτώ. Με ενοχλεί βαθύτατα το γεγονός ότι στην προσπάθεια να το παίξουμε όλοι φιλελεύθεροι και διεθνιστές έχουμε χάσει κάθε μπούσουλα. Εμείς ρεζιλεύουμε την Ελλάδα, σκοτώνοντάς την κάθε μέρα με αυτά που λέμε στην προσπάθεια μας να είμαστε πιο γαμάτοι από τους άλλους. Η αλήθεια είναι πως το κείμενο σου azrai δεν έχει καμία σχέση με όσα αναφέρω ανωτέρω, Απλά έναν εκνευρισμό τον έχω, και επειδή εδώ γίνεται σοβαρή συζήτηση αποφάσισα να αφήσω το πρώτο μου σχόλιο για το θέμα αναφέροντας τη διάσταση που εγώ είδα και από πουθενά δεν άκουσα! Διάβασα και εγώ για το θέμα αυτό αν και όχι σε βάθος.
Εντάξει, ο καθένας δικαιούται να έχει τις απόψεις του όπως επίσης δικαιούται και να τις δημοσιοποιεί με κάθε τρόπο. Για όλα όμως υπάρχει ο κατάλληλος τόπος και ο κατάλληλος χρόνος. Βλέπω τους πάντες να βρίζουν τους παριστάμενους και την αντίδραση τους και να λένε πως διασκέδασαν με την φάτσα των παπάδων δίπλα της.
Διαφωνώ καθέτως. Πιστεύω πως όταν είσαι καλεσμένος οπουδήποτε ως ομιλητής οφείλεις να σεβασθείς αυτούς που σε κάλεσαν. Δεν μπορείς να τους θίγεις με τέτοιο απαράδεκτο τρόπο. Αν έχεις απόψεις τόσο προσβλητικές για αυτούς αρνείσαι την πρόσκληση και τις δημοσιοποιείς με όποιον τρόπο ή σε όποιον φορέα επιθυμείς. Δεν είπα να πάει να τους γλύψει, αλλά ας αρνιόταν. Είναι δείγμα στοιχειώδους παιδείας και αρχών. Θεωρείτε σωστό σε μουσουλμανική εορτή να τιμηθεί κάποιος με πρόσκληση ομιλητή και να πάει να βρίζει τα πάντα που αφορούν στην θρησκεία τους και προεκτείνοντας στον πολιτισμό τους? Βλέπουμε διαρκώς εκπροσώπους δογμάτων και θρησκειών να καλούνται ως ομιλητές σε εκδηλώσεις άλλων δογμάτων και θρησκειών, και να τιμούν την πρόσκληση με σεβασμό. Βλέπουμε αρχηγούς κομμάτων να προσκαλούνται για χαιρετισμό σε εκδήλωση αντίπαλου κόμματος και επίσης να τιμούν την πρόσκληση αυτή με σεβασμό.
Επίσης, θα ήθελα να επισημάνω την αντίδραση του Μητροπολίτη Ιακώβου, ο οποίος (αντιγράφω από Ελευθεροτυπία:) “Την κατάσταση έσωσε ο μητροπολίτης Ιάκωβος ο οποίος παίρνοντας το μικρόφωνο και αποτεινόμενος με οργισμένο ύφος στους ταραξίες είπε: «Δεν είσαστε μόνο εσείς ορθόδοξοι και Ελληνες. Μην διακόπτετε! Οφείλετε σεβασμό στην ομιλήτρια!».” Γιατί κανείς δεν το αναφέρει αυτό? Όσο δυσάρεστα και αν ένιωσε, τουλάχιστον τίμησε μέχρι τέλους την ομιλήτρια. Αν την έβριζε θα σχολιαζόταν όμως για μήνες, σωστά? Εγώ τουλάχιστον το ήθος το επικροτώ.

Με ενοχλεί βαθύτατα το γεγονός ότι στην προσπάθεια να το παίξουμε όλοι φιλελεύθεροι και διεθνιστές έχουμε χάσει κάθε μπούσουλα. Εμείς ρεζιλεύουμε την Ελλάδα, σκοτώνοντάς την κάθε μέρα με αυτά που λέμε στην προσπάθεια μας να είμαστε πιο γαμάτοι από τους άλλους.

Η αλήθεια είναι πως το κείμενο σου azrai δεν έχει καμία σχέση με όσα αναφέρω ανωτέρω, Απλά έναν εκνευρισμό τον έχω, και επειδή εδώ γίνεται σοβαρή συζήτηση αποφάσισα να αφήσω το πρώτο μου σχόλιο για το θέμα αναφέροντας τη διάσταση που εγώ είδα και από πουθενά δεν άκουσα!

]]> By: coolplatanos http://blog.spitaki.org/2007/03/02/paidia-thymata/comment-page-1/#comment-48359 coolplatanos Sat, 03 Mar 2007 10:28:36 +0000 http://www.spitaki.org/2007/03/02/%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%ce%b8%ce%b1%cf%8d%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1/#comment-48359 Azrai συμφωνώ ως προς το ότι είναι λεπτά τα όρια μεταξύ έπαρσης και παραληρήματος μεγαλείου. Προσωπικά αν είχα γίνει γονιός και είχα ένα παιδί θα προβληματιζόμουν τι θα έπρεπε να πράξω. Εχω προσωπική εμπειρία από τον πατέρα μου που δεν ήταν παιδί - θαύμα, αλλά ένα ταλαντούχο παιδί στα μαθηματικά και είχε προσφερθεί ο δάσκαλος του να αναλάβει να το σπουδάσει με δικά του έξοδα. Οι γονείς του αρνήθηκαν, δεν γνωρίζω για ποιους ακριβώς λόγους, ενώ σπούδασε ο τελευταίος αδελφός του. Ξέρω ότι του έχει μείνει απωθημένο το ότι οι δικοί του δεν συναίνεσαν με την προσφορά του δασκάλου του και δεν νομίζω πως υπήρξε περισσότερο ισορροπημένος ψυχικά από αυτή την επιλογή των δικών του εφόσον του έμεινε παράπονο. Οσο για τον Μότσαρτ εκ των υστέρων δεν μπορούμε να ξέρουμε τι θα κατάφερνε αν μεγάλωνε φυσιολογικά όπως λες. Η ιστορία του έχει ήδη γραφτεί. Οπως μου αρέσει να επαναλαμβάνω η ιστορία (ατομική και συλλογική) δεν γράφεται με ΑΝ. Οπως έχει γραφτεί φυσικά και η ιστορία του πατέρα μου και δεν μπορούμε να ξέρουμε αν ήταν σωστή η επιλογή των γονιών του, αλλά καταγράφω απλά το παράπονο που του έμεινε ως δείγμα ότι δεν είναι εύκολο να προκαθορίζεις την εξέλιξη του παιδιού σου. Ο,τι και να διαλέξεις δεν παύει να είναι μία δική σου επιλογή για εκείνο. Εκτός και αν δεχθούμε ότι εκείνο σε ωθεί να πάρεις τη μία ή την άλλη απόφαση. Ισχύει όμως; Δεν ξέρω. Azrai συμφωνώ ως προς το ότι είναι λεπτά τα όρια μεταξύ έπαρσης και παραληρήματος μεγαλείου. Προσωπικά αν είχα γίνει γονιός και είχα ένα παιδί θα προβληματιζόμουν τι θα έπρεπε να πράξω. Εχω προσωπική εμπειρία από τον πατέρα μου που δεν ήταν παιδί - θαύμα, αλλά ένα ταλαντούχο παιδί στα μαθηματικά και είχε προσφερθεί ο δάσκαλος του να αναλάβει να το σπουδάσει με δικά του έξοδα. Οι γονείς του αρνήθηκαν, δεν γνωρίζω για ποιους ακριβώς λόγους, ενώ σπούδασε ο τελευταίος αδελφός του. Ξέρω ότι του έχει μείνει απωθημένο το ότι οι δικοί του δεν συναίνεσαν με την προσφορά του δασκάλου του και δεν νομίζω πως υπήρξε περισσότερο ισορροπημένος ψυχικά από αυτή την επιλογή των δικών του εφόσον του έμεινε παράπονο.
Οσο για τον Μότσαρτ εκ των υστέρων δεν μπορούμε να ξέρουμε τι θα κατάφερνε αν μεγάλωνε φυσιολογικά όπως λες. Η ιστορία του έχει ήδη γραφτεί. Οπως μου αρέσει να επαναλαμβάνω η ιστορία (ατομική και συλλογική) δεν γράφεται με ΑΝ. Οπως έχει γραφτεί φυσικά και η ιστορία του πατέρα μου και δεν μπορούμε να ξέρουμε αν ήταν σωστή η επιλογή των γονιών του, αλλά καταγράφω απλά το παράπονο που του έμεινε ως δείγμα ότι δεν είναι εύκολο να προκαθορίζεις την εξέλιξη του παιδιού σου. Ο,τι και να διαλέξεις δεν παύει να είναι μία δική σου επιλογή για εκείνο. Εκτός και αν δεχθούμε ότι εκείνο σε ωθεί να πάρεις τη μία ή την άλλη απόφαση. Ισχύει όμως; Δεν ξέρω.

]]> By: λ:ηρ » Blog Archive » Son of http://blog.spitaki.org/2007/03/02/paidia-thymata/comment-page-1/#comment-48354 λ:ηρ » Blog Archive » Son of Sat, 03 Mar 2007 10:23:35 +0000 http://www.spitaki.org/2007/03/02/%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%ce%b8%ce%b1%cf%8d%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1/#comment-48354 [...] έλληνες ιστολόγους).  Δέστε για παράδειγμα: εδώ,  εδώ,  εδώ, και [...] [...] έλληνες ιστολόγους).  Δέστε για παράδειγμα: εδώ,  εδώ,  εδώ, και [...]

]]> By: Azrai http://blog.spitaki.org/2007/03/02/paidia-thymata/comment-page-1/#comment-48348 Azrai Sat, 03 Mar 2007 09:41:25 +0000 http://www.spitaki.org/2007/03/02/%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%ce%b8%ce%b1%cf%8d%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1/#comment-48348 @moga: Ευχαριστώ! @cool: Το error είναι δικό μας πρόβλημα, κάποια σαχλαμάρα στο θέμα, εγώ δεν ξέρω απ'αυτά. Δεν έφταιγες εσύ, ντοντ γουόρι! Η ένσταση μου στα όσα λες είναι ότι αν η μητέρα της περίμενε να εξελιχθεί ομαλά η κοπέλα, ίσως να κατέληγε και πάλι να σπουδάσει κάτι που θα το επέλεγε πιο συνειδητά η ίδια και ίσως πάλι να διέπρεπε σε αυτό. Προς το παρόν το μόνο που έκανε ήταν ότι τελειώσε το πανεπιστήμιο. Δεν μου φαίνεται πια ούτε κάτι το τόσο συνταρακτικό. Η έπαρση που λες λόγω της ιδιαιτερότητας, από την άλλη πλευρά, δεν είναι τόσο αθώα πιστεύω. Συμφωνώ με τα περί συναισθηματικής νοημοσύνης, αλλά δεν μπορώ να μην σκεφτώ ότι τα όρια μεταξύ έπαρσης και παραληρήματος μεγαλείου είναι πολύ λεπτά. Δεν ξέρω αν αξίζει η θυσία της ψυχικής τους υγείας για το οτιδήποτε μπορεί να προσέφεραν τελικά. Για τον Μότσαρτ πάλι, ίσως αν δεν τον είχαν ξεζουμίσει να είχε ζήσει περισσότερο και να μας είχε αφήσει πιο ώριμα έργα σε μεγαλύτερη ηλικία. Ίσως και όχι, βέβαια. Εγώ σαν γονιός δεν θα την έκανα την "θυσία", πάντως. @moga: Ευχαριστώ!

@cool: Το error είναι δικό μας πρόβλημα, κάποια σαχλαμάρα στο θέμα, εγώ δεν ξέρω απ’αυτά. Δεν έφταιγες εσύ, ντοντ γουόρι!

Η ένσταση μου στα όσα λες είναι ότι αν η μητέρα της περίμενε να εξελιχθεί ομαλά η κοπέλα, ίσως να κατέληγε και πάλι να σπουδάσει κάτι που θα το επέλεγε πιο συνειδητά η ίδια και ίσως πάλι να διέπρεπε σε αυτό. Προς το παρόν το μόνο που έκανε ήταν ότι τελειώσε το πανεπιστήμιο. Δεν μου φαίνεται πια ούτε κάτι το τόσο συνταρακτικό. Η έπαρση που λες λόγω της ιδιαιτερότητας, από την άλλη πλευρά, δεν είναι τόσο αθώα πιστεύω. Συμφωνώ με τα περί συναισθηματικής νοημοσύνης, αλλά δεν μπορώ να μην σκεφτώ ότι τα όρια μεταξύ έπαρσης και παραληρήματος μεγαλείου είναι πολύ λεπτά. Δεν ξέρω αν αξίζει η θυσία της ψυχικής τους υγείας για το οτιδήποτε μπορεί να προσέφεραν τελικά. Για τον Μότσαρτ πάλι, ίσως αν δεν τον είχαν ξεζουμίσει να είχε ζήσει περισσότερο και να μας είχε αφήσει πιο ώριμα έργα σε μεγαλύτερη ηλικία. Ίσως και όχι, βέβαια. Εγώ σαν γονιός δεν θα την έκανα την “θυσία”, πάντως.

]]> By: coolplatanos http://blog.spitaki.org/2007/03/02/paidia-thymata/comment-page-1/#comment-48312 coolplatanos Sat, 03 Mar 2007 08:48:02 +0000 http://www.spitaki.org/2007/03/02/%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%ce%b8%ce%b1%cf%8d%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1/#comment-48312 <blockquote>Τα παιδιά θαύματα είναι θύματα των γονέων τους που προσπαθούν να τα ξεζουμίσουν για να γίνουν διάσημοι.</blockquote> Χωρίς αυτό το φαινόμενο ωστόσο δεν θα είχαμε και τη θεϊκή μουσική του Μότσαρτ... Ομολογώ ότι κι εγώ προτιμώ μία νορμάλ ζωή για τα παιδιά, αλλά ειλικρινά δεν έχω οριστική απάντηση αφενός εάν αυτό είναι εφικτό όταν ένα παιδί έχει ιδιαίτερες ικανότητες και αφετέρου αν πρέπει να τα οδηγήσεις σε μία νορμάλ ζωή και να τους στερήσεις τη δυνατότητα που έχουν να αφήσουν πίσω ένα σημαντικό έργο. Δε νομίζω ότι είναι πάντα τόσο εύκολη επιλογή για το γονιό ούτε ότι πάντα επιχειρεί να ξεζουμίσει το παιδί του. Ισως να νιώθει ενοχές μάλιστα αν δεν του παρέχει όσα θα του εξασφάλιζαν το πλήρες ξεδίπλωμα του ταλέντου του. Αλλά ίσως θα έπρεπε να τα προφυλάσσουν από έκθεση και απόρριψη σαν αυτή που εισέπραξε η 15χρονη στην εν λόγω εκδήλωση. Από την άλλη όμως αυτή η απόρριψη ίσως να ήταν και αναγκαία για τη δική της ωρίμανση.

Τα παιδιά θαύματα είναι θύματα των γονέων τους που προσπαθούν να τα ξεζουμίσουν για να γίνουν διάσημοι.

Χωρίς αυτό το φαινόμενο ωστόσο δεν θα είχαμε και τη θεϊκή μουσική του Μότσαρτ… Ομολογώ ότι κι εγώ προτιμώ μία νορμάλ ζωή για τα παιδιά, αλλά ειλικρινά δεν έχω οριστική απάντηση αφενός εάν αυτό είναι εφικτό όταν ένα παιδί έχει ιδιαίτερες ικανότητες και αφετέρου αν πρέπει να τα οδηγήσεις σε μία νορμάλ ζωή και να τους στερήσεις τη δυνατότητα που έχουν να αφήσουν πίσω ένα σημαντικό έργο. Δε νομίζω ότι είναι πάντα τόσο εύκολη επιλογή για το γονιό ούτε ότι πάντα επιχειρεί να ξεζουμίσει το παιδί του. Ισως να νιώθει ενοχές μάλιστα αν δεν του παρέχει όσα θα του εξασφάλιζαν το πλήρες ξεδίπλωμα του ταλέντου του. Αλλά ίσως θα έπρεπε να τα προφυλάσσουν από έκθεση και απόρριψη σαν αυτή που εισέπραξε η 15χρονη στην εν λόγω εκδήλωση. Από την άλλη όμως αυτή η απόρριψη ίσως να ήταν και αναγκαία για τη δική της ωρίμανση.

]]> By: coolplatanos http://blog.spitaki.org/2007/03/02/paidia-thymata/comment-page-1/#comment-48273 coolplatanos Sat, 03 Mar 2007 08:39:11 +0000 http://www.spitaki.org/2007/03/02/%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%ce%b8%ce%b1%cf%8d%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1/#comment-48273 Σημειωτέον ότι η τρέλα του Σικελιανού έφτανε σε τέτοιο σημείο που υπάρχει η φημολογία ότι κάποια φορά μαζί νομίζω με Καζαντζάκη και Κατσίμπαλη (Κολοσσός του Μαρουσιού) επιχείρησαν επί ένα τριήμερο να αναστήσουν νεκρό... Φυσικά απογοητεύτηκαν γιατί ο νεκρός δεν έλεγε με τίποτα να αναστηθεί... Αλλά θέλω να πω ότι πάντα στην ιστορία υπήρχαν άνθρωποι που κουβαλούσαν μπόλικη τρέλα και μύθους στο μυαλό τους που χωρίς αυτούς δεν θα είχαν ένα ισχυρό δημιουργικό κίνητρο. Σημειωτέον ότι η τρέλα του Σικελιανού έφτανε σε τέτοιο σημείο που υπάρχει η φημολογία ότι κάποια φορά μαζί νομίζω με Καζαντζάκη και Κατσίμπαλη (Κολοσσός του Μαρουσιού) επιχείρησαν επί ένα τριήμερο να αναστήσουν νεκρό… Φυσικά απογοητεύτηκαν γιατί ο νεκρός δεν έλεγε με τίποτα να αναστηθεί… Αλλά θέλω να πω ότι πάντα στην ιστορία υπήρχαν άνθρωποι που κουβαλούσαν μπόλικη τρέλα και μύθους στο μυαλό τους που χωρίς αυτούς δεν θα είχαν ένα ισχυρό δημιουργικό κίνητρο.

]]>