Το τραγούδι του James Blunt το βρίσκω απαράδεκτο. Μια εποχή το παίζανε συνέχεια στο ραδιόφωνο, και μου είχε σπάσει τα νεύρα, και λόγω της ενοχλητικότατης κλαψιάρικης φωνής του, και για τα λόγια. Επιτέλους ρε φίλε, μια γκόμενα είδες στο μετρό, που μάλλον σε κοίταγε σκεπτόμενη ‘τι θέλει τώρα αυτός ο μαλάκας;’
Αυτή η έξυπνη (if dorky) παρωδιούλα το κάνει σχεδόν συμπαθητικό.
πες τα ρε!! μου την σπαει τοσο πολυ το βαζω καμμια φορα στην κοπελα μου αν διαφωνουμε καπου και με την μια συμφιλιωνομαστε μπροστα στην ενοχληση μας απο το κομματι :-)
ζηλιάριδες! :D
Έγω έχω μόνο να πω ότι το γκομενάκι και καλή στο πιάνο είναι, και ωραία φωνή έχει και είναι και κουκλίτσα… :)
Α, επίσης, το υπονοούμενο με το 12-inch powerbook, σε σύγκριση με το 24-inch mac… το πιάσατε;
Εγώ σφωνώ με τον γιάννη… καλύτερη από τον μπλαντ μου φαίνεται η τύπισσα…
Όσον αφορά στο υπονοούμενο, όχι προσωπικά ΔΕΝ το έπιασα μέχρι που το ανέφερες και ο Μάρκος ούτε καν, μέχρι που του το εξήγησα τι εννοείς… Νομίζω ότι “χρησιμοποιείς κουμπιά που δεν υπάρχουν”.
Ο Μάρκος λέει επίσης ότι στο τέλος λέει ότι θέλει να ονειρεύεται, άρα, size does matter ρε…
@SG
lol… 9a to dokimasw kai egw ayto to kolpo :P
εγω διαφωνω με ολους σας . το τραγουδι ειναι υπεροχο . απο τα καλυτερα τραγουδια παγκοσμιως .