Η ταινία μου φάνηκε ελεεινή. Πεταμένα λεφτά το εισητήριο. Και εξηγώ.
Δεν μπορώ να καταλάβω με ποια διεστραμμένη λογική αποφάσισε ο τύπος να παρουσιάσει το Καζακστάν τόσο χάλια και να χλευάσει τους κατοίκους του μέχρι αηδίας. Ναι είναι φτωχή χώρα, ναι είναι αναπτυσσόμενη, τριτοκοσμική, όπως θες πες το, αλλά με τι δικαίωμα εσύ που ζεις στον Δυτικό Κόσμο τους κοροιδεύεις με τέτοιο τρόπο και κατά πάσα πιθανότητα χωρίς να έχεις ίχνος ιδέας για το τι πράγμα μιλάς.
Η ταινία έχει εσωτερικές αντιφάσεις καθώς προσπαθεί να κάνει χιούμορ. Στο ροντέο λέει ότι τους βάζουν φυλακή τους γκει, αλλά στο πραιντ παραεηντ φαίνεται να μη έχει ιδέα τι είναι οι γκευ. Choose one and stick with it!
Είναι χυδαία χωρίς εμφανή λόγο. Η σκηνή της πάλης δεν μου προκάλεσε κανένα μειδίαμα (let alone actual γελιο). Μου προκάλεσε αηδία, αποστροφή, οργή που χλευάζει έναν λαό με την γνώση ότι επειδή η χώρα δεν είναι ισχυρή δεν θα έχει πρόβλημα.
Στην ταινία γέλασα σε δύο σκηνές μόνο. Την μία δεν την θυμάμαι βασικά τώρα, είναι μικρή και φευγαλέα. Η άλλη ήταν με τους tele-evangelists αλλά όχι επειδή έκανε κάτι ο Borat αλλά επειδή έκαναν διάφορα οι υπόλοιποι.
Είναι wasted potential. Θα μπορούσε υπό άλλες συνθήκες και άλλες συμβάσεις (πχ να είναι από το φανταστικό Μπανανιστάν και όχι από το υπαρκτό Καζακσταν) να είναι ένα γερό χαστούκι στην αμερικανική υποκρισία σε όλα τα επίπεδα. (Φεμινίστριες vs Pamela = χαμένη ευκαιρία, δεν ασχολείται αρκετά με τα θέματα που είναι σημαντικά να σχοληθεί)
Το επίπεδο του χιούμορ είναι Σεφερλής. Αυτό τα λέει όλα.
Και ‘συ δε θα έπρεπε να κάνεις choose something και stick with it για το ελληνικό σπέλλιν του gay;
: )
azrai εδώ από το σπίτι του σποτ….
αι νιου γιου γουλντ σει δατ
@Azrai-from-Spot’s-house: Glad to be of predictable service.
“And the reason we chose Kazakhstan was because it was a country that no one had heard anything about, so we could essentially play on stereotypes they might have about this ex-Soviet backwater. The joke is not on Kazakhstan. I think the joke is on people who can believe that the Kazakhstan that I describe can exist — who believe that there’s a country where homosexuals wear blue hats and the women live in cages and they drink fermented horse urine and the age of consent has been raised to nine years old.” [link]
Κι εγώ το είδα την Κυριακή που πέρασε. Σε πολλά σημεία λύθηκα στο γέλιο και σε άλλα είχα ένα embarassed anxiety. Την περίμενα λίγο πιο ευφυή (ίσως γιατί είχα διαβάσει εκείνη τη λαμπρή κριτική στο Post and Globe) αλλά, έχοντας αδυναμία σε arkane americana, τα συγχωράω όλα όταν σκέφτομαι ότι οι “άλλοι” ήταν real people!
Η σκηνή της πάλης είναι από τα πιο pushing-the-envelope πράγματα που έχω δει στο σινεμά (κι έχω δει και το Taxidermia, το οποίο yorgos είναι τάξεις μεγέθους ανώτερο — ή κατώτερο; — από εκείνη την ελεεινή κανιβαλιστική ταινία με τον Vincent Gallo που είχαμε δει το 2002. Ίσως Taxidermia ≥ Trouble Every Day Dada festival).
Επίσης κορυφαία και η σκηνή με τα σκατά στο μαντήλι στην τραπεζαρία των Νοτίων!