To ενδιαφέρον είναι ότι μετά την απόφαση του Blackberry, ανοίγει σταδιακά και ο δρόμος για να απαιτούνται global damages στα δικαστήρια (τουλάχιστον στις ΗΠΑ).

Πρώτα απ’όλα η αναφορά των global damages είναι παραπλανητική καθώς — όπως κι εσύ γράφεις — αφορούν στις ΗΠΑ και όχι στην ΕΕ. Το πώς αντιδρούν οι ΗΠΑ όσον αφορά στη διεθνή αγορά με βάση το δικό τους δίκαιο είναι δικό τους θέμα. Όχι όμως του υπόλοιπου κόσμου. Η απόφαση του Βlackberry αφορά πάλι αποκλειστικά στην αγορά των ΗΠΑ και όχι σε αυτή της ΕΕ. Ουδέποτε δεν τέθηκε το συγκεκριμένο (ή αντίστοιχο) θέμα στην Ευρώπη, πολύ απλά καθώς δε θα ευσταθούσε νομικά.

Ουσιαστικά ωστόσο επιτρέπονται, και είναι καθαρά θέμα δομής του αιτήματος για αίτηση ευρεσιτεχνίας (claim construction), και έχει γίνει αποδεκτό σε αρκετές δικαστικές αποφάσεις τόσο στη Γερμανία όσο και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Αρμόδιος εκτελεστικός φορέας για τις πανευρωπαϊκές πατέντες ευρεσιτεχνίας είναι το Ευρωπαϊκό Γραφείο Πατεντών (European Patent Office, EPO) με έδρα το Μόναχο, όργανο της Θεσμικής Αρχής, Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πατεντών. Παρ’ότι από το 1999 το EPO έχει εγκρίνει πάνω από 3,000 πατέντες λογισμικού, αυτές είναι παράνομες στα πλαίσια του ισχύοντος σχετικού νόμου της ΕΕ που ρυθμίζει τη λειτουργία του οργανισμού. Δεν γνωρίζω καμία δικαστική απόφαση στη Γερμανία ή το ΗΒ που να επικυρώνουν τέτοιες πατέντες με πανευρωπαϊκή ισχύ και να είσαι βέβαιη πως, με τον ισχύοντα νόμο, πιθανή παραπομπή της όποιας τέτοιας υπόθεσης στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο οι αποφάσεις αυτές θα ανατρέπονταν. Εξ’ού και οι προσπάθειες των υπερμάχων των πατεντών αυτού του είδους (κυρίως το λόμπυ πολυεθνικών κολοσσών τεχνολογίας) για θέσπιση ενιαίας νομοθεσίας που να επιτρέπει αυτού του είδους τη κατοχύρωση.

(Υπάρχει διαθέσιμη σχετική νομολογία που να έχεις υπ’όψην σου;)

Επίσης η Οδηγία που παραπέμπεις καταψηφίστηκε τελευταία φορά τον Ιούλιο του 2005, όχι το 2006 με συντριπτική πλειοψηφία (648 κατά έναντι 14 υπέρ) σε ψήφο της Ευρωβουλής. Όπως ίσως θα γνωρίζεις οι υπέρμαχοι των πατεντών ιδεών στην Ευρώπη, μετά την (τρίτη) αποτυχία τους να καταστήσουν νόμο της ΕΕ τη θέσπιση και αποδοχή τέτοιων πατεντών προσπαθούν εκ νέου να καταλήξουν στο ίδιο αποτέλεσμα μέσω της Κοινοτικής Πατέντας (Community Patent).

Τέλος επειδή βλέπω πως επανέρχεσαι στο θέμα της νομοθεσίας/νομολογίας των ΗΠΑ θα δηλώσω το εξής. Δε διαφωνώ μαζί σου (ή τέλος πάντων με την φαινομενική σου άποψη) σχετικά με την ισχύ και σημασία των ΗΠΑ, τόσο οικονομικά όσο και θεσμικά ως επιρροή για αρκετές ευρωπαϊκές διατάξεις. Όμως η ΕΕ είναι (περιθωριακά ίσως) ανεξάρτητητος οργανισμός, ιδιαίτερα διαφορετικός, τόσο πολιτισμικά όσο και δομικά από τις ΗΠΑ και εφ’όσον στην ΕΕ τυπικά δεν επιτρέπονται πατέντες λογισμικου, αυτό είναι που ουσιαστικά καθορίζει την νομιμότητα μιας πατέντας ή όχι. Το εαν ένα εθνικό δικαστήριο κράτους-μέλους υπερψηφίσει την ισχύ μιας πατέντας δεν έχει καμία αξία για την τύχη της πατέντας αυτής, όταν η σχετική Ευρωπαϊκή Νομοθεσία αντιτίθεται σε αυτή την απόφαση.

Για να μην τα πολυλογώ, η HDRsoft έχει ‘κλέψει’ τον αλγόριθμο από το Hebrew University της Ιερουσαλήμ, που το είχε πατεντάρει

ΠΟΥ ακριβώς το είχε πατεντάρει και ποιός ακριβώς; Στην ΕΕ — ευτυχώς — δεν επιτρέπονται/αναγνωρίζονται πατέντες ιδεών/λογισμικού και η HDRSoft απ’ότι βλέπω έχει έδρα στην Γαλλία. Κατα συνέπεια το μόνον παράνομο από πλευράς της θα ήταν να είχε εμπορική παρουσία στις ΗΠΑ π.χ. όπου υπάρχουν πατέντες λογισμικού/ιδεών.

Τώρα στο θέμα του αλγορίθμου, δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερα πρωτοποριακό ή πολύπλοκο. Στο δικτυακό τόπο του HDRSoft γράφουν τα εξής:

The first version of its HDR software Photomatix was released in February 2003 as the result of a research project started in July 2002. The project was awarded a grant from the French Ministry of Research, as laureate of the national contest 2003 organized by ANVAR (National Agency for the Valuation of Research).

Εύγε στο παιδί για τη δουλειά που έκανε, αλλά εφ’όσον έχει δημοσιεύσει κάτι θα έπρεπε να γνωρίζει πως σε χώρες όπου οι ιδέες δεν υποκεινται σε περιορισμούς πατέντας (και ευλόγως) ενδέχεται να υπάρχουν υλοποιήσεις των ιδεών του από τρίτους. Δεύτερον, σε τόσο απλούς αλγόριθμους δεν μου φαίνεται περίεργο να έφτασαν σε αυτό το σημείο παραπάνω από μια ερευνητικές ομάδες λίγο πολύ ταυτόχρονα και αυτός να πρόλαβε να το δημοσιεύσει πρώτος.