Comments on: You want freedom? It’s gonna cost you http://blog.spitaki.org/2006/09/17/you-want-freedom-its-gonna-cost-you/ Ό,τι του κατέβει του καθενός Wed, 07 Jan 2009 17:54:02 +0000 http://wordpress.org/?v=2.7 hourly 1 By: ekkeko http://blog.spitaki.org/2006/09/17/you-want-freedom-its-gonna-cost-you/comment-page-1/#comment-14691 ekkeko Mon, 18 Sep 2006 01:00:25 +0000 http://www.spitaki.org/2006/09/17/you-want-freedom-its-gonna-cost-you/#comment-14691 Κοίτα, το άρθρο είναι (πολύ) πρόχειρα γραμμένο. Δε συμφωνώ απολύτως με το πως παρουσιάζω τις απόψεις μου καν : ) Αλλά δε συμφωνώ και μαζί σου. Βασικά μπαίνουν διάφορα άλλα στη μέση, για τα οποία πρέπει να γράψω πιο αναλυτικά σε κάποια φάση που θα έχω χρόνο. Το θέατρο είναι βασισμένο σε ομαδική ψυχοθεραπεία. Δες τα λινκ στα προηγούμενα μου άρθρα. Κοίτα, το άρθρο είναι (πολύ) πρόχειρα γραμμένο. Δε συμφωνώ απολύτως με το πως παρουσιάζω τις απόψεις μου καν : ) Αλλά δε συμφωνώ και μαζί σου. Βασικά μπαίνουν διάφορα άλλα στη μέση, για τα οποία πρέπει να γράψω πιο αναλυτικά σε κάποια φάση που θα έχω χρόνο.

Το θέατρο είναι βασισμένο σε ομαδική ψυχοθεραπεία. Δες τα λινκ στα προηγούμενα μου άρθρα.

]]> By: Νικόλας http://blog.spitaki.org/2006/09/17/you-want-freedom-its-gonna-cost-you/comment-page-1/#comment-14690 Νικόλας Mon, 18 Sep 2006 00:55:10 +0000 http://www.spitaki.org/2006/09/17/you-want-freedom-its-gonna-cost-you/#comment-14690 Η όλη κατάσταση μου θυμίζει λίγο ομαδική ψυχοθεραπεία! Γράφεις: 'Εν τέλει δημιουργείται μια κοινωνία όπου σχεδόν κανείς δεν ανήκει σε τίποτα, παρά μόνο στον εαυτό του.' Δεν νομίζω οτι είναι αλήθεια αυτό: απλά στην Αμερική -και σε άλλες πολυεθνοτικές, πολυπολιτισμικές κοινωνίες- αδυνατίζει το συναίσθημα της ταύτισης με ομοεθνείς. Συνεχίζεις ωστόσο να ανήκεις σε ομάδες στις οποίες επιλέγεις να γίνεσαι μέλος: κανείς δεν επιλέγει αν θα γεννηθεί λευκός ή μαύρος, Έλληνας ή Τούρκος. Σε φιλελεύθερες κοινωνίες, όπως η αμερικάνικη, μπορεί ωστόσο να επιλέξει σε ποιά παράταξη θα υπάγεται, με ποιες εθνότητες θα προσεταιριστεί, ή με ποιά ομάδα θα παίζει μπόουλινγκ. Συνεπώς δεν συμμερίζομαι ακριβώς την άποψή σου περί 'κόστους', το οποίο έρχεται μαζί με την ελευθερία, μολονότι αναγνωρίζω οτι μαζί με την ελευθερία έρχονται το άγχος και οι υποχρεώσεις της ανθρώπινης ανεξαρτησίας. Μάλιστα νομίζω οτι ο κόσμος μπορεί να ήταν πολύ καλύτερος χωρίς εθνικές ταυτότητες και τα συναφή. Η όλη κατάσταση μου θυμίζει λίγο ομαδική ψυχοθεραπεία!

Γράφεις:

‘Εν τέλει δημιουργείται μια κοινωνία όπου σχεδόν κανείς δεν ανήκει σε τίποτα, παρά μόνο στον εαυτό του.’

Δεν νομίζω οτι είναι αλήθεια αυτό: απλά στην Αμερική -και σε άλλες πολυεθνοτικές, πολυπολιτισμικές κοινωνίες- αδυνατίζει το συναίσθημα της ταύτισης με ομοεθνείς. Συνεχίζεις ωστόσο να ανήκεις σε ομάδες στις οποίες επιλέγεις να γίνεσαι μέλος: κανείς δεν επιλέγει αν θα γεννηθεί λευκός ή μαύρος, Έλληνας ή Τούρκος. Σε φιλελεύθερες κοινωνίες, όπως η αμερικάνικη, μπορεί ωστόσο να επιλέξει σε ποιά παράταξη θα υπάγεται, με ποιες εθνότητες θα προσεταιριστεί, ή με ποιά ομάδα θα παίζει μπόουλινγκ.

Συνεπώς δεν συμμερίζομαι ακριβώς την άποψή σου περί ‘κόστους’, το οποίο έρχεται μαζί με την ελευθερία, μολονότι αναγνωρίζω οτι μαζί με την ελευθερία έρχονται το άγχος και οι υποχρεώσεις της ανθρώπινης ανεξαρτησίας. Μάλιστα νομίζω οτι ο κόσμος μπορεί να ήταν πολύ καλύτερος χωρίς εθνικές ταυτότητες και τα συναφή.

]]>