Οι σκέψεις που προσπαθείς να αποφύγεις έρχονται συνήθως κάτι περίεργες και ξεκάρφωτες ώρες. Σου θυμίζουν καταστάσεις παλιές, περίεργες, παράξενες. Καταστάσεις που προσπαθείς, θες, να ξεχάσεις. Ό,τι και να κάνεις όμως όσο και αν το παλεύεις να ζήσεις μέσα σε μία αυταπάτη θα υπάρχουν πάντα αυτές οι σκέψεις που θα σου θυμίζουν* ό,τι προσπαθείς, θες, να ξεχάσεις. Όταν αυτές οι σκέψεις, αναμνήσεις, αποφασίσουν να (ξανά) έρθουν σιγά σιγά στο φως, μακριά από το σκοτάδι του υποσυνείδητου, τότε συνειδητοποιείς γιατί το παρελθόν σε ορίζει και γίνεται γνώμονας των μετέπειτα σκέψεων και πράξεων σου. Φωτίζουν κάθε σπιθαμή αλλαγής που επέφεραν πάνω σου αυτά που εσύ τώρα προσπαθείς, θες, να ξεχάσεις. Κάπου εκεί αρχίζει και ο απολογισμός και ο παραλογισμός…
Άξιζε; Βοήθησε;
Όχι το γεγονός, αλλά η αλλαγή που επέφερε…
Για μία ακόμα φορά προσπαθώ να ξεφύγω από αυτές τις σκέψεις… για πρώτη φορά το κάνω με εποικοδομητικό τρόπο… Δουλεύω…
*και ευτυχώς που στο θυμίζουν. Αυτοί που δεν θυμούνται το παρελθόν τους είναι καταδικασμένοι…
0 Responses to “Σκέψεις…”