Σε κάθε περίπτωση, για να προτείνουμε λύσεις και να συνειδητοποιήσουμε πώς μπορούμε να αλλάξουμε κάτι, δεν πρέπει αυθαίρετα να λέμε “αυτό είναι καλό” και “αυτό πρέπει να γίνει”.

Αξίζει, πριν από κάθε προσπάθειά μας να βελτιώσουμε κάτι, να προσπαθούμε να δούμε από ποιά βάση και με ποιές αρχές ξεκίνησε το ισχύων σύστημα και μέσα από ποιούς μηχανισμούς εξελίχθηκε. Με τον τρόπο αυτό, αφού γνωρίζουμε τους μηχανισμούς δράσης σε μια κοινωνία (σύστημα) μπορούμε να προβλέψουμε και πώς θα κινηθεί το σύστημα σε κάθε μεταβολή που του κάνουμε και μόνο έτσι μπορούμε να εκτιμήσουμε την ορθότητα των δράσεών μας.

Το τί μας αρέσει ή δεν μας αρέσει είναι δευτερεύον… (εκτός και αν δεν είμαστε επιστήμονες….)

Μια προσπάθεια προς αυτό το σημείο γίνεται εδώ.

Μια λύση θα ήταν να δέχονται τα πανεπιστήμια τους φοιτητές απευθείας, οπότε υπάρξει ανταγωνισμός αν όχι για δίδακτρα, τουλάχιστον για ταλέντο. Μια άλλη λύση θα ήταν να λειτουργήσει μια ανεξάρτητη υπηρεσία, κάτι σαν clearing house που να μεσολαβεί μεταξύ υποψηφίων φοιτητών και πανεπιστημίων. Φαντάζομαι πως θα υπάρχουν κι άλλες ιδέες.

Θα μου άρεσε η ιδέα της απευθείας εισαγωγής των φοιτητών. Να διαλέγει ο μαθητής που να πάει. Και το πανεπιστήμιο να τον δέχεται (ή να τον απορρίπτει) βάση της ποιότητας του λυκείου που τέλειωσε, των ενδιαφερόντων του, ίσως και μιας γερής συνέντευξης.

Ακούγεται αμερικανικό το κόλπο αλλά τι να κάνουμε… στην παιδεία οι Αμερικάνοι απέδειξαν πως έχουν αλάνθαστο κριτήριο ποιότητας.

Βασικά το “αδικία του χρήματος” ήταν ολίγον τι ειρωνικό. Μιλάω σε σοσιαλιστές, οπότε χρησιμοποίησα τη γλώσσα τους. Και απλώς αυτό που ήθελα να πω είναι πως φοβούνται ένα είδος αδικίας, αλλά υπάρχει και άλλο είδος αδικίας πού έχουμε ήδη, τα μέσα κτλ. Φυσικά υπάρχει και το άλλο που έχουμε ήδη — δηλαδή το χρήμα ήδη παίζει μεγάλο ρόλο, είτε τους αρέσει είτε όχι, όπως λες και ‘συ και όπως έχω πει στο παρελθόν. Είναι γελείο να ακούμε τόσα και τόσα για δημόσια παιδεία κτλ., όταν ήδη όλοι σκάνε τόσα και τόσα για τα φροντηστήρια, και όταν τόσοι και τόσοι πάνε στο εξωτερικό. Σόρρυ αν δεν ήμουν απόλυτα clear, αλλά δεν έχω και το χρόνο να κάνω edit δύο και τρεις φορές τα κείμενα : )

Ας αναγκαστούν τα μη-κρατικά μη-κερδοσκοπικά πανεπιστήμια να δέχονται τους φοιτητές τους μέσω των μηχανογραφικών…”

Συγγνώμη τι παίζει εδώ; Έχει πάρει λίγο πολιτική κατεύθυνση το Σπιτάκι ή μου φαίνεται. Τι σοσιαλιστικές αρλούμπες είναι αυτές; Τι «αδικία του χρήματος» και άλλα τέτοια κουραφέξαλα διαβάζω;

Λες και τώρα με τις θεεϊκά «δίκαιες» πανελλαδικές δε μπαίνει αυτός που θα έχει πιο πολύ χρήμα να ξοδέψει στους καλύτερους δασκάλους της Παραπαιδείας.

Ξυπνάτε ρε. Βγάλτε χρήμα στη ζωή σας και φροντίστε να στείλετε κι εσείς τα παιδιά σας στο Harvard παρά να προσπαθείτε να κάνετε κάποιο μελλοντικό Harvard να μοιάζει με το ΕΚΠΑ.