Ο δεύτερος γύρος της φάσης των ομίλων έχει ήδη ξεκινήσει. Τι μάθαμε όμως από όσα είδαμε μέχρι τώρα? Συνοπτικά:
1) Ο καλύτερος παίκτης της Γερμανίας είναι το φίλαθλο κοινό! Οι οικοδεσπότες θα περάσουν μέχρι και στην φάση των 8 και μόνο σπρωγμένοι από το λαό τους… από εκεί και πέρα όμως τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα!
2) Η Αγγλία μετά από 40 χρόνια (το 1966 πήρε το πρώτο της και μοναδικό της κύπελο στο παγκόσμιο στερέωμα) παίζει ακόμα το ίδιο βαρετό ποδόσφαιρο! Θεούλη μου, είναι να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο από τα λεφτά που παραλίγο να ‘χανες (ευτυχώς το βγάλαμε το στοίχημα). Παρά όλα αυτά οι Άγγλοι δεν χάνουν εύκολα και ίσως κερδίσουν και στα ντέρμπυ με το κούτσι-κούτσι-μπωλ. Για το καλό του θεάματος ελπίζω να μην φτάσουν πιο μακρυά από τα προημιτελικά, αν και τους βλέπω στον ημιτελικό.
3) Αργεντινή… WOW! Το total football αυτού του Mundial. Μπάλα κάτω, βρίσκουμε το κενό και βάζουμε το γκολάκι. Κάθε ευκαιρία και η μπάλα στα δίχτυα. Γιατί παίζουμε επειδή μας αρέσει, προσφέρουμε θέαμα και όποιος μας σταματήσει. Ειλικρινά, αν συνεχίσουν έτσι τους βλέπω να γίνονται η πρώτη Λατινοαμερικάνικη ομάδα που θα κερδίσει Mundial στην Ευρώπη από το 1954 και την Βραζιλία!
4) Ο τέταρτος όμιλος δεν έχει καθαρό φαβορί για μένα. Περίμενα να δω την Πορτογαλία να παίζει ωραία, και αυτοί όμως αρκέστηκαν στο ένα γκολ και μετά πίσω. Τα νεύρα μου! Το Μεξικό φαίνεται πιο ενδιαφέρον και αν κερδίσει τον όμιλο και με λίγη τύχη θα φτάσει μέχρι και τον προημιτελικό.
5) Τσεχία, Ιταλία και τα μυαλά στα κάγκελα. Ω τι ευχάριστη έκπληξη να βλέπεις την Ιταλία να παίζει επιθετικό ποδόσφαιρο επιτέλους, και να μην στηρίζεται απόλυτα στην καταπληκτική της άμυνα. Αλλαγή τακτικής? Ελπίζω, γιατί παίκτες σαν τους Toni, Gilardino, Totti, Iaquinta, Del Piero, Inzaghi είναι ταύροι σε υαλοπωλείο! (Σημείωση, Iaquinta, Del Piero kai Inzaghi ξεκινούν στον πάγκο… τι λέμε τώρα!) Ταυτόχρονα η Τσεχία συνεχίζει να παίζει όμορφο ποδόσφαιρο και είναι αδιαφιλονίκητο φαβορί (σίγουρα η καλύτερη ομάδα που αντιμετωπίσαμε στο Euro 2004, και είμασταν τυχεροί που κερδίσαμε). Και οι δύο ομάδες μπορούν να φτάσουν στον τελικό. Μένει να δούμε πως αλλάζουν το παιχνίδι τους όταν παίζουν με πιο μεγάλες ομάδες, και θα το δούμε πρώτο χέρι στο Ιταλία - Τσεχία :)
(Δεύτερη σημείωση εδώ: Ω τι ωραία που βουλιάζουν οι ελπίδες των αλαζόνων Αμερικάνων! Όποιος χρειάζεται επεξήγηση προφανώς δεν είδε τον αγώνα με την Τσεχία.)
6) Βραζιλία: Απογοήτευση, αν και ακόμη είναι νωρίς. Σίγουρα δεν χρειάζεται να ‘φέρεις το καλύτερό σου παιχνίδι’ από το πρώτο αγώνα του ομίλου, όμως μόνο στενοχώρια μπορεί να σε γεμίσει να βλέπεις επί 70 λεπτά έναν Ronaldo να μην μπορεί να πάρει τα πόδια του, κυριολεκτικά! Όπως μόνο απορία μπορεί να σε γεμίσει η δήλωση του προπονητή της Βραζιλίας ότι θα ξεκινήσει ξανά με τον Ronaldo και απέναντι στην Αυστραλία. Παρεμπιπτόντως, αυτός ο Guus Hiddink είναι ένας κολόφαρδος, και αν φτάσει πάλι μακρυά θα χαλαστώ πολύ! (Σημείωση: Η αλήθεια είναι ότι ο Hiddink είναι ο πούστης προπονητάρα, και πάει και με την PSV στην Ολλανδία πάρα πολύ καλά. Απλώς έχω σπαστεί από το τελευταίο Mundial και συγκεκριμένα το παιχνίδι με την Ισπανία - είμαι φανατικός Furias Rojas!)
7) Go Korea! Yeah! Οι Κορεάτες είναι αποφασισμένοι να δείξουν ότι το 2002 δεν ήταν παρά μόνο η αρχή. Αν συνεχίσουν έτσι θα κερδίσουν τον όμιλο, ειδικά αν η Γαλλία συνεχίσει να δείχνει αδύναμη ‘to step up to the challenge’. Πιο μακρυά από τον προημιτελικό όμως δεν φτάνουν εύκολα.
8) Ole! Ole! Ole! Furias Rojas πάμε δυνατά! Ρεαλιστικά, δεν σημαίνει τίποτα το πόσο καλά έπαιξες στον πρώτο παιχνίδι. Σίγουρα, ανεβάζει το θερμόμετρο στους οπαδούς και έχεις ακόμη καλύτερη υποστήριξη. Ίσως πιο σημαντικό, σου φτιάχνει την ψυχολογία και δεν σε τρομάζει τίποτα. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν θα σκάσεις σαν παραφουσκωμένο μπαλόνι μόλις τα βρεις δύσκολα για πρώτη φορά! Για να δούμε…
Extra) Ζήτω οι μικρές ομάδες που πάνε στο Mundial για να παίξουν μπάλα και να ευχαριστήσουν όλους εμάς. Οι οπαδοί τους κάνουν πάρτυ στις εξέδρες γιατί γι αυτούς και μόνο το ότι είναι εδώ είναι επιτυχία (βλέπε Ελλάδα και Euro 2004!).
Αυτά για την ώρα. Επόμενη έκδοση μετά το τέλος της φάσης των ομίλων.
Έλα ρε… 6-0 η Αργεντινή ε; Κρίμα, δεν το είδα, μόλις ξύπνησα. Ε, τι να κάνω, το πρώτο παιχνίδι το δείχνει 6 το πρωί εδώ… έλεος.
Τι να γίνει, αφού είναι ευρώπη. Πάντος δεν μπορείς να βγάλεις πολλά συμπεράσματα ακόμη. Η αρχή ήταν και ποτέ δεν δίνεις 100% απο την αρχή. Πάντος ο ρονάλτο φενόταν σαν να βαριόταν να παίξει. Άλλα έχει τα περισότερα γκόλ άνα μάτς στην Βραζιλία, οπότε περιμένει την κατάληλη στιγμή.
Όταν πάμε στους 16 τα μάτς θα αρχίσουν να γίνοντε ενδιαφέρον!
Ευτιχώς είναι οκ ώρες εδωπέρα και στην ελλάδα είναι τέλεια για όποιους δουλεύουν.
Καλό σαβ/κο παιδιά! Επιτέλους έφτασε! :)