Έχω βαρεθεί να ακούω παραλογισμούς (πόσες φορές το έχω πει άραγε αυτό σε αυτό το blog; Ενδιαφέρον στατιστικό :) )Τα αγαπημένα μου παιχνίδια μικρός ήταν το Doom το Duke Nukem το Unreal το Diablo γενικά έπαιζα πάντα shoot em up (έπαιζα και ένα στο game boy, killer instinct νομίζω λεγόταν! Όλα τα λεφτά!). Σκότωνα ασύστολα στον ψηφιακό κόσμο, ήμουν ένας αιμοσταγής δολοφόνος χωρίς οίκτο και γούσταρα τρελά να τινάζω κεφάλια στον αέρα και να βλέπω την ηλεκτρονική έκδοση της βαρύτητας να επιδρά πάνω σε διασκορπισμένα αιρούμενα μυαλά! Ζούσαν για να ακούω “HEAD SHOT!”.
Έλιωνα για ταινίες όπως τον «Κυνηγό» με τον Αρλοντ το «πολύ σκληρός για να πεθάνει» και το διαχρονικό «Ραμπο». Θυμάμαι χαρακτηριστικά μία μέρα που παρακολουθούσα την δεύτερη ταινία (θα μουν δεν θα ήμουν 10 χρονών). Ήταν λοιπόν μια σκηνή με τον Bruse μέσα στα αίματα να κρατάει ένα αυτόματο. Περνάει λοιπόν η μητέρα μου, βλέπει τη TV και με ένα βλέμμα όλο απορία μου κάνει «μα τι το ωραίο βρίσκεις σε αυτές τις ταινίες παιδί μου;». «έλα ρε μαμά, δράση έχει, όλα τα λεφτά είναι» της απάντησα χωρίς καν να την κοιτάξω γιατί φυσικά είχα καρφωθεί στην τηλεόραση από το ποιοτικότατο θέαμα.
Μεγαλώνοντας δεν άλλαξαν και πολύ τα πράγματα. Το Doom έγινε Soldier of Fortune, Medal Of Honor και Far Cry και το «πολύ σκληρός για να πεθάνει» έγινε «Underworld» και «Resident Evil».
Σύμφωνα λοιπόν με τους φωστήρες των καναλιών, είμαι ένας jack the ripper απλά ακόμα δεν έχω εκδηλωθεί. Περιμένω την κατάλληλη αφορμή ώστε να οδηγηθώ σε πράξεις που θα έχουν ως αποτέλεσμα ένα λουτρό αίματος έτσι για να γουστάρουμε βρε αδελφέ! Να μετουσιώσουμε τις γεμάτες βία, αιματηρές ψηφιακές εικόνες, σε πραγματικά περιστατικά! Φύγε μάγκα κρατάω μυδραλιοβόλο, θα σε θερίσω λεεεεεεεεεμε!
Χα!
Ξαναδιαβάστε τα παραπάνω. Πόσοι από εσάς αλλά και πόσους άλλους ακόμα ξέρετε να έκαναν τα ίδια πράγματα και να έχουν τις ίδιες εικόνες; Ποοοολους! Γίναμε όλοι serial killers; Φυσικά όχι. Άρα λοιπόν;
Η οικογένεια φίλτατοι είναι η βάση για την διαμόρφωση του χαρακτήρα ενός παιδιού σε τόσο χαμηλά επίπεδα (δεν μιλάμε για πιο σύνθετα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας που φυσικά και εκεί παίζει καταλυτικό ρόλο). Αν αυτή είναι σκάρτη και Καντι Καντι και Goofy να βλέπει το παιδί πάλι το στραβό μονοπάτι θα ακολουθήσει. Τελεία και παύλα
. -
Σίγουρα κάποιοι που μπορεί να έχουν εγκληματική προδιάθεση (ότι και αν σημαίνει αυτό ιατρικά) ίσως τους επηρεάζουν οι εικόνες των ταινιών και των παιχνιδιών! Αλλά όχι να υποστηρίζουμε ότι αυτά δημιουργούν δολοφόνους!
Play this! Become evil?
Morpheous, δεν έχω διαφωνία με την υπόθεση οτι η οικογένειες των παιδιών που (κατά πάσα πιθανότητα) δολοφόνησαν τον μικρό φέρουν τεράστιο μερίδιο ευθύνης.
Ωστόσο στο κείμενό σου είχες πολύ γενικές αξιώσεις: απέρριψες την μία μορφή ντετερμινισμού (που απορρέει από την τηλεόραση και το ευρύτερο ψυχαγωγικό περιβάλλον) για να την αντικαταστήσεις με μία άλλη (που απορρέει από την οικογένεια).
Δεν θέλω να υποτιμήσω τη σημασία της οικογένειας, το αντίθετο μάλιστα. Εντούτοις πολλοί έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν αξιόλογες ζωές και έχουν γίνει καλοί άνθρωποι, παρά την κληρονομιά τους σε κακό οικογενειακό περίγυρο και δυσμενές ψυχαγωγικό/μαθησιακό περιβάλλον. Αυτοί είναι συχνά άνθρωποι που έχουν ξοδέψει χρόνο να σκεφτούν τι είδους ζωές θέλουν να ζήσουν και τι είδους άνθρωποι θέλουν να γίνουν, αποστασιοποιώντας εαυτούς από οικογένειες, παρέες, τηλεοράσεις κ.ο.κ.
DOOM!!! YES!!! KA-BOOM!!!!!!!!!!
H διαμορφωση του χαρακτήρα είναι άλυτος γρίφος.
Νικόλα έχεις δίκαιο ήταν λίγο γενικό και αφοριστικό το κείμενο. Σίγουρα από κακές οικογένειες μπορούν να βγουν αξιόλογοι άνθρωποι, αναμφισβήτητα. Τώρα πως οι εικόνες απο τη TV και τα παιχνίδια μπορούν να επιδράσουν (από μόνες τους) στη ψυχοσύνθεση ενός ανήλικου, ώστε στο μέλλον να επιδείξει βίαιη συμπεριφορά μόνο και μόνο από αυτές τις εικόνες ομολογώ ότι δυσκολεύομαι να το κατανοήσω. Σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες τότε ναι καταλαβαίνω ίσως το πώς!
Η διαμόρφωση του χαρακτήρα εξαρτάται από ένα κάρο πράγματα, πράγματι. Οικογένεια, σχολείο, ψυχοπιεστικά γεγονότα ζωής, σεξουαλικές εμπειρίες, ψυχοσύνθεση, DNA (έχει αποδειχτεί ότι η τρισωμία XYY προδιαθέτει σε εγκληματική συμπεριφορά), κτλ κτλ. Συμφωνώ με τον Μορφ, ότι η τηλεόραση, από μόνη της τουλάχιστον, δεν φταίει.
Συμφωνώ και εγώ ότι η τηλεόραση από μόνη της δεν φταίει, αλλά δεν συμφωνείτε ότι συμβάλλει έστω και ελάχιστα, η τουλάχιστον ότι δεν υπάρχει λόγος να προβάλει βία σε τόσο μεγάλο βαθμό;
Δεν υπάρχει λόγος πέρα από το ότι ορισμένοι το θεωρούν διασκέδαση και δεν πρέπει να υπάρχει λογοκρισία, έστω έμμεση μέσω της μη προβολής συγκεκριμένων ταινιών. Υπάρχει σήμανση και θα έπρεπε να υπάρχουν γονείς.
op! swstotatos!
den tha borousa na to diatiposw kalytera!
:)
Αν δεχτούμε οτι τα βίντεο γκέιμ επηρεάζουν τα πιτσιρίκια,και γι’αυτό πρέπει να απαγορευτούν,τότε θα πρέπει να απαγορευτούν και τα αυτοκίνητα.Στο κάτω κάτω κάθε χρόνο δεν εξολοθρεύεται στην Ελλάδα πληθυσμός ίσος με μιας κωμόπολης εξαιτίας τους;
Σοβαρά τώρα,απο τις περιγραφές που άκουσα στην τηλεόραση,τα συγκεκριμένα πιτσιρίκια μεγαλώσαν σε ένα οικογενειακο περιβάλον βίαιο,μες την φτώχεια,και την αδιαφορία των γονέων τους για την αγωγή τους.
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να καταλάβει οτι με τέτοια βιώματα το οποιοδήποτε παιδί κατα κανόνα θα αναπτύξει αντικοινωνικό χαρακτήρα.
Πάντως αυτές οι περιπτώσεις είναι η χαρά των συντηρητικών ανθρώπων,οι οποίοι βρίσκουν ευκαιρία να ξεσπαθώσουν κατά των ελευθεριών και των συνηθειών που αυτοί θεωρούν κακές.
Να θυμίσω οτι πριν απο 12 χρόνια με αφορμή την υπόθεση των σατανιστών,βγήκανε ορισμένοι και ζητούσανε εμμέσως πλην σαφώς την απαγόρευση των ντισκοτέκ!!!
Δεν είπε κανένας παραπάνω να απαγορευτούν τα βίντεο γκέιμ. Αλλά και πάλι τα αυτοκίνητα είναι λάθος παράδειγμα γιατί είναι χρήσιμα για μετακινήσεις, τα βίντεο γκέιμ δεν προσφέρουν κάτι άμεσα.
Συμφωνώ όμως με την παρατήρηση για τους συντηρητικούς, αν και ευτυχώς κάτι τέτοιοι είναι λίγοι και δεν έχουν επηρεάσει πολλά πράγματα μέχρι τώρα.
Πάντως και εγώ συμφωνώ με το ότι γενικά η βιομηχανία διασκέδασης παράγει πολλή βία. Διαφωνώ με τη λογοκρισία, αλλά πιστέυω ότι μέσω της εκπαίδευσης και της υπεύθυνης οικογένειας, δεν θα θεωρούσαν τόσοι πολλοί τη βία διασκέδαση.