Θα προσέξατε ίσως πως, σήμερα το πρωί, το Καναδικό National Post έχει άρθρο για ένα νέο νόμο στο Ιράν, ο οποίος, αν είναι όντως πραγματικός, είναι πολύ, πολύ τρομακτικός. Για την ώρα, όμως, αυτό δεν είναι σίγουρο, και το να πράττουμε λες και είναι, είναι σίγουρα κακή ιδέα.
Tην είδηση την πρωτοείδα στο e-roosters*, και link μου έστειλε και πριν από λίγα λεπτά μια Εβραία φίλη μου, προς το Jerusalem Post.
Τι είναι ο νόμος; Λέει όλοι οι αλλόθρησκοι (μη-Μουσουλμάνοι) στο Ιράν, θα πρέπει να ντύνονται ανάλογα με τη θρησκεία τους. Οι Εβραίοι θα έχουν ένα κίτρινο πανάκι στα ρούχα τους, οι Χριστιανοί κόκκινο.
H πρώτη μου αντίδραση ήταν (προφανώς) ‘oh my god, what are they thinking?’ Η δεύτερη ήταν ν’ ανοίξω το BBC να δω την κάλυψη εκεί πέρα, και μήπως υπήρχε κάποιο op-ed στο θέμα. Δε βρήκα τίποτα. Ψάχνοντας για “iran law yellow red”, δε βγήκε τίποτα πρόσφατο. Περίεργο. Πήγα στο Google News λοιπόν. Πάλι, “iran law yellow red” δε βγάζει τίποτα εκτός από κανά δυό blogs, και κυρίως Εβραϊκά media.
Η φάση είναι ακόμα πιο περίεργη, γιατί το BBC ως γνωστόν είναι ώρες μπροστά μας, και θα είχε αρπάξει την ιστορία ως τώρα. Το Reuters τι κάνει; Και με όλη την προσοχή που δίνει η Αμερική στο Ιράν, μάθαμε γι’ αυτόν το νόμο “μέρες” αφού τον περάσανε; Γι’ αυτόν τον νόμο συγκεκριμένα, αργήσαμε τόσο να μάθουμε; Να σημειώσω πως υποτίθεται πως η πηγή είναι iranian expatriates στον Καναδά. Άτομα που τα έχουν διώξει από μια χώρα, οι expatriates κοινώς, ιστορικά λένε ένα κάρο (sorry δηλαδή αλλά) μαλακίες για να αρχίσει πόλεμος, να πέσει η κυβέρνηση, και να χωθούν οι ίδιοι στη φάση. Ή έχουμε ήδη ξεχάσει το Ιράκ;
Γενικά τα media είναι μεγάλο θέμα στις μέρες μας. Η κυβέρνηση Bush τα έχει αξιοποιήσει μια χαρά για να πετύχει ό,τι θέλει. Πραγματικά, το ξεχάσαμε το Ιράκ; Τα “mushroom clouds”; Τις “σχέσεις” του Σαντάμ με την Αλ-Καΐντα; Το πως είπαν, είπαν, είπαν από την κυβέρνηση, και χάβαν, χάβαν, χάβαν από τον κόσμο; Μετά τα μαζέψανε, φυσικά, σιγά-σιγά, μα ο κόσμος ήδη τα πίστευε. Καιρό μετά τον πόλεμο, οι Αμερικάνοι πιστεύαν πως υπήρχαν WMDs στο Ιράκ. Πολλοί πιστεύαν πως τα βρήκαν κιόλας.
Οι πρώτες εντυπώσεις είναι σημαντικές. Μια επικεφαλίδα που λέει ότι ο τάδε είναι μαλάκας, θα κάνει τη δουλειά της, έστω και αν μετά η εφημερίδα πει ότι “ξέρετε, λάθος κάναμε.” Φυσικά, τέτοιου είδους διορθώσεις είναι συνήθως θαμμένες στο εσωτερικό, και δεν είναι μεγάλες, δραματικές, bold επικεφαλίδες, ούτε γίνονται chain-mailed από άτομο σε άτομο. Έτσι δουλεύει εξάλλου και η τέχνη πλέον του character assassination.
Δε λέω πως το Ιράν δε γίνεται να έχει κάνει κάτι τέτοιο. Αλλά αφού μιλάμε για κάτι τόσο χοντρό, όσοι έχουμε τη σύνεση και την ικανότητα να σκεφτούμε, ας μη βιαστούμε να βγάλουμε συμπεράσματα. Μπορούμε να τα πάρουμε στο κρανίο και σε 24 ώρες, όταν θα ξέρουμε αν τα reports είναι πράγματι αληθινά ή όχι. Το ότι πιστεύουμε πως η κυβέρνηση του Ιράν είναι ικανή για κάτι τέτοιο, δε μας δίνει το δικαίωμα να διαφημίζουμε το ότι το έκανε ήδη. Είναι morally, socially, journalistically irresponsible behavior.
Υπομονή λοιπόν. Και αν βγει ότι το κάνανε πραγματικά, τότε τους τα χώνουμε γερά όλοι μαζί.
* Στη συζήτηση, στα σχόλια των e-rooster, αναφέρεται πως η είδηση πιθανώς είναι bogus. Sorry guys, αλλά το να είναι κάτι στη Wikipedia δε λέει τίποτα. Πάω να βάλω τώρα πως η Ελλάδα είναι πυρηνική υπερδύναμη χάρη στη βοήθεια των Ελ άμα είναι.
[Update] Απ’ ό,τι φαίνεται, όντως είναι bogus.
Πολύ καλό άρθρο Κωστή. Θίγεις όμως ένα θέμα (τη παραπληροφόρηση και την επιρροή των μέσων μαζικής ενημέρωσης) το οποίο ήταν σαφώς πιο επίκαιρο πριν από τρία και κάτι χρόνια με τη προετοιμασία (των αμερικανών και της κοινής γνώμης) για την μετέπειτα επίθεση στο Ιράκ.
Για τον νόμο που λές κι εγώ δεν έχω ακούσει τίποτα. Μιας και ανέφερες το BBC να σημειώσω πως πολλές φορές το BBC αργεί να δημοσιεύσει κάτι — ακριβώς επειδή φροντίζει να μην δημοσιεύει την όποια φήμη ή σαχλαμάρα ακουστεί. Παρομοίως και το Reuters.
Είναι όμως γεγονός πως εδώ και κάποια χρόνια (ας πούμε δύο με τρείς δεκαετίες) πολλές μουσουλμανικές χώρες έχουν εντείνει την πίεση σε δυτικούς κατοίκους σε αυτούς — γνωστοί μου που έζησαν για πολλά χρόνια στο Μαρόκο, αρκετά ηπιότερο μέρος από άλλα — μου έλεγαν πως προς τα τελευταία χρόνια της διαμονής τους εκεί είχαν ενταθεί οι πιέσεις για μαντήλα στις γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων των δυτικών/χριστιανών/αλλόθρησκων/άθεων κάτι που παλαιότερα προφανώς δε συνέβαινε. Αν και ο (υποθετικός) νόμος τον οποίο αναφέρεις είναι ίσως θεματικά το αντίθετο (διαφοροποίηση και όχι αφομοίωση) καθώς και πολύ πιο τρομακτικός, υπάρχουν σαφείς ομοιότητες μεταξύ των δύο.
Και να αποδειχθεί όμως κάτι τέτοιο δε θα τον θεωρούσα περίεργο, δεδομένης της πολιτικής ηγεσίας του Ιράν ούτε λόγο για να τους τα χώσουμε, όσο κι αν διαφωνούμε. Γιατί δηλαδή να τα χώσουμε στο Ιράν και να μη τα χώσουμε ομαδικά και σε όλες τις υπόλοιπες υποανάπτυκτες χώρες; Επειδή είναι επίκαιρο λόγω των πυρηνικών; Είμαι σίγουρος πως εαν η οποιαδήποτε υπερδύναμη (hint hint) ήθελε να βρεί δικαιολογίες θα μπορούσε στη περίπτωση του Ιράν, της Κίνας, της Ινδίας, του Πακιστάν και — ναι — της Ελλάδας να βρεί πολλά τρώτα σημεία της πολιτικής και κοινωνικής κατάστασης εκεί.
Στην ερώτηση σου αν έχουμε ξεχάσει το Ιράκ θα σου απαντήσω απλά: Το είχαμε ξεχάσει (δηλαδή το θέμα των πυρηνικών) μια μέρα μετά τη κατάκτηση του, όπως ξεχάσαμε (ως παγκόσμια κοινότητα) και το Αφγανιστάν πολύ γρήγορα. Είναι αστείο το πόσο γρήγορα ξεχνούμε.
Και μια τελευταία (και εν πολλοίς ασήμαντη) παρατήρηση: expatriate στη σύγχρονη αγγλική σημαίνει απλώς κάποιος που δεν ζεί στον τόπο όπου έχει γεννηθεί/καταγωγής του, και όχι εξόριστος. Οι πολλές ώρες με τα RPG πρέπει να φταίνε… :)
LOL. Όχι RPG, πολιτική. Σε jet-set politics, expatriate πλέον “σημαίνει” εξόριστος.
Ναι, και μένα δε θα μου έκανε εντύπωση αν ήταν πραγματικά αλήθεια, και βάζω στοίχημα ότι το BBC και σία αργούν γιατί απλώς είναι προσεκτικοί. Αλλά γενικά υπάρχουν πολλοί πολλοί λόγοι να είμαστε επιφυλακτικοί.
Για το Ιράκ ναι, το ξέρω. Τα έκραζα και πριν από τρία χρόνια, και τα κράζω και όποτε μου βρεθεί η ευκαιρία. Και για την ερώτηση το ξέρω. Ήταν περισσότερο ρητορική. Αλλά είναι λυπηρό, δεν είναι;
Άντε, για να δούμε.
Αναφερόμουν στην αντίθεση με την αρχαΐζουσα αγγλική όπου όντως σήμαινε εξόριστος. Τώρα αν κάποιος δήθεν δημοσιογράφος/πολιτικάτζης θέλει να επαναφέρει τον όρο πάω πάσο αν και οφείλεις να τους πεις: learn thy language. :)
Λυπηρό είναι σίγουρα Κωστή, αλλά πολλά είναι λυπηρά και αυτό έιναι το λίγότερο σημαντικό πιστεύω καθώς υπάρχουν — πλέον — πολλοί τρόποι ενημέρωσης, και καλύτερος απ’όλους το διαδίκτυο, είτε μέσω blogs είτε από πιο οργανωμένα sites.
Warning: Conspiracy theory ahead… read in light spirits :)
Ahem, loipon, ta pragmata einai profanh gia mena. Sthn Germania tou Hitler, otan proto-arxize na ginetai skata h katastash oi Evraioi anagkasthkan na foroun sta rouxa tous to asteri tou David. Shmera, para polloi (metaksy twn opoiwn kai h kyvernhsh Bush) poly openly dhlwnoun pos o Ahmadinejad einai o epomenos Hitler! Ti pio eykolo loipon apo to na arxisoun na parousizontai ‘koina’ shmeia anamesa se aytous tous dyo!
Theory: Kapoia ka8armata grafoun paparologies gia na arxisei o kosmos na pisteyei oti ontos o Ahmadinejad exei to potential na ginei o epomenos Hitler, kai ara an tous riksoume mia pyrhnikh tora, fantasteite ti kalo 8a kanoume ston kosmo overall….
Ayta :)
Ενδιαφέρον Κωστή, δεν είχα ιδέα.
Μολονότι σημφωνω με αυτά που γράφεις, και με το μεγαλύτερο μέρος από αυτά που γράφει ο cosmix, δεν μπορώ να συμφωνήσω με αυτό:
‘Γιατί δηλαδή να τα χώσουμε στο Ιράν και να μη τα χώσουμε ομαδικά και σε όλες τις υπόλοιπες υποανάπτυκτες χώρες; Επειδή είναι επίκαιρο λόγω των πυρηνικών; Είμαι σίγουρος πως εαν η οποιαδήποτε υπερδύναμη (hint hint) ήθελε να βρεί δικαιολογίες θα μπορούσε στη περίπτωση του Ιράν, της Κίνας, της Ινδίας, του Πακιστάν και — ναι — της Ελλάδας να βρεί πολλά τρώτα σημεία της πολιτικής και κοινωνικής κατάστασης εκεί.’
Ίσως να είναι άδικο να τα χώσεις μεμονωμένα στο Ιράν. Αλλά είναι πολύ καλύτερο, all things considered, να τα χώσεις μόνο στο Ιράν, απ’το να μην τα χώσεις σε κανέναν. Εξηγούμαι:
Η Ινδία, το Πακιστάν και η Κίνα έχουν ήδη πυρηνικά όπλα. Τα απέκτησαν με την ανοχή της Δύσης και των Αμερικανών -ισώς μερικές φορές με την υποστήριξή τους. Κι’αυτό ήταν μεγάλο λάθος, αν και ίσως εν μέρει δικαιολογημένο λόγω του γεωπολιτικού κληροδοτήματος του Ψυχρού Πολέμου. Αλλά οτι έγινε αυτό το λάθος που απορρέει, σε μεγάλο βαθμό, από γεωπολιτικές συνθήκες, δεν σημαίνει οτι πρέπει να είσαι διατεθειμένος να ανεχτείς πυρηνικό πρόγραμμα από άλλη μία αντιδημοκρατική κοινωνία με ιστορικό στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως το Ιράν.
Η διεθνής κοινότητα, με πρώτες τις ΗΠΑ και την ΕΕ, οφείλει να κατακρίνει σφοδρά την Κίνα, την Ινδία, το Πακιστάν και άλλες χώρες για τα καθεστώτα τους. Αλλά δεν οφείλει να ανεχτεί ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από οποιαδήποτε χώρα, πόσο μάλλον όταν η χώρα αυτή είναι μία θεοκρατική ολιγαρχία. Έχω γράψει περισσότερα γι’αυτό στο θεωρείν.
edit: δεύτερη γραμμή, ‘συμφωνώ’ με ύψιλον. sorry gia to lapsus.
Νικόλα, είτε δε διάβασες το σχόλιο μου ή δε το κατάλαβες καθώς η απάντηση σου είναι εντελώς άτοπη ως προς το θέμα που θίγω, το οποίο — ίσως αυτό σε βοηθά — δεν έχει στο ελάχιστο να κάνει με το θέμα των πυρηνικών στο Ιράν αλλά με την υποκρισία της δύσης στη κρίση πολιτικών/κοινωνικών καθεστώτων.
Ασχέτως λοιπόν του άρθρου και του σχολίου μου, θα προσθέσω πως συμφωνώ με τα όσα λες παραπάνω, αλλά ποτέ δεν είπα — ή υπονόησα — το αντίθετο.
Α μάλιστα, αναφερόσουν μόνο στις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Αφγανιστάν. Σόρρυ για το (δεύτερο) λάπσους.
…και για το τρίτο: αφγανιστάν=ιράν