For what it’s worth, ήταν μάλλον η καλύτερη από τις τρεις. Το οποίο φυσικά δε λέει και πολλά, γιατί οι άλλες δύο ήταν απαράδεκτες. Ειδικά η δεύτερη, του John Woo. Oh my god, what was he thinking?
Γενικά το 3 δεν είναι τόσο άσχημο, τουλάχιστον αν ξέρει κανείς τι να περιμένει. Έχει δράση συνέχεια — μα συνέχεια. Καταντά λίγο μονότονο, αλλά δεν είναι τόσο άσχημο. Α, και θυμηθείτε με, είναι μια σκηνή που ο Tom Cruise τρέχει — comedy gold.
Γενικά, φχαριστήθηκα αρκετά το να αναλύω τις βλακείες της ταινίας αργότερα, και μου θύμησε λίγο το Volcano, του 1997, με τον Tommy Lee Jones. Το έχετε δει; Κλασσικότατο παράδειγμα του so bad that it’s good. Αξίζει ολόκληρο post, αναλυτικό.
Το ΜΙ3 δεν ήταν τόσο άσχημο, όπως ξαναείπα. Στο ΜΙ2, υπήρχαν πολλά, ειδικά προς το τέλος, που με κάνανε να πω “τι λε ρε φίλε;;;” Γενικά, μια ταινία, ακόμα και μια τέτοια ταινία, δε γίνεται να μη σέβεται κάποια πράγματα. Γιατί αν η ταινία υποτίθεται πως είναι ταινία δράσης, πρέπει να έχει και λίγο αγωνία. Αν ο πρωταγωνιστής μπορεί να σταματήσει σφαίρες με μια ματιά, δεν έχει και πολύ αγωνία. Γι’ αυτό και ο Superman ήταν πάντα χάλια σα σουπερήρωας — επειδή ήταν υπερβολικά σούπερ. (Για να δούμε τι θα κάνει το φετεινό — είδα το extended trailer σήμερα, φαίνεται σχετικά intriguing, as Superman goes at least.) Στο ΜΙ2, ο Tom Cruise δε σταματούσε σφαίρες με μια ματιά (αυτά τα κάνει μόνο ο Keanu), αλλά έβρισκε αυτές τις πανάθλιες μάσκες, χωρίς προετοιμασία, χωρίς τίποτα, οι οποίες του αλλάζαν σώμα, ύψος, φωνή, κινήσεις, τα πάντα, τον κάνανε πραγματικά να είναι άλλος άνθρωπος. Θέλω και ‘γω μια τέτοια μάσκα. Ή μάλλον την δυνατότητα να τις φτιάχνω μέσα σε δευτερόλεπτα, για όποιον μου χρειαστεί ανά πάσα στιγμή.
Το ΜΙ3 δεν είχε τόσο παπάτζα. Δηλαδή είχε πολύ παπάτζα, απλώς πιο αναμενόμενη παπάτζα. Το μαύρο χάλι ήταν κάτι embarassing σκηνές προς το τέλος, και μια υπερβολικά out-of-character συμπεριφορά στο πολύ τέλος της ταινίας. Θα σας έλεγα τι, αλλά βαριέμαι, οπότε θα προσποιηθώ πως δε θέλω να σας δώσω spoiler.
O Hoffman πολύ καλός ως κακός πάντως. Νο-nonsense kind of guy, ως επί το πλείστον τουλάχιστον.
It goes without saying, μην το δείτε αν έχετε κάτι έστω και marginally καλύτερο να κάνετε. Αν το δείτε, θυμηθείτε με, και κοιτάτε τα χέρια του Tom Cruise όταν τρέχει!
Είσαι πολύ σκληρός νομίζω. Η ταινία δεν ήταν κακή. Όπως είπες, έιχε δράση. Δεν είχε σίγουρα κανένα νόημα και την έχω ξεχάσει ήδη, αλλά δεν ήταν άσχημο 2ωρο. Το τρέξιμο δεν το πρόσεξα ρε γαμώτο. Το comedy classic είναι όταν τον βαράει η ρουκέτα; Μάλλον… ελπίζω. Οι μάσκες υπήρχαν πάντα στο ΜΙ, και είναι trademark θα ήταν ιεροσυλία αν ΔΕΝ τις είχε. Και ποιο είναι το out of character πράμα ρε? Δεν θυμάμαι γαμώτο.
Μπορώ πάντως να σου πω, ότι το CPR της γκόμενας ήταν απαράδεκτο.