Σπιτάκι

To monitor είναι φυσικά η γνωστή σε όλους καταπληκτική προσπάθεια Ελληνικού aggregator. Αυτή τη στιγμή παρακολουθεί σχεδόν 900 Ελληνικά blog. To πρόβλημα είναι πως, απ’ όταν έφτασε τα 300 περίπου blog και μετά, το monitor είναι ως σήμερα πρακτικά άχρηστο. Και εξηγώ.

Παλιά διάβαζα Ελληνικά blog, και τα διάβαζα μέσα από το monitor. Το παλιά, βέβαια, είναι πολύ παλιά, όταν το monitor είχα καμιά τριανταριά blog. Φυσικά, δε γίνεται να επιστρέψουμε στα ίδια. Τότε όμως ήταν χρήσιμο διότι σου διέθετε ό,τι μπορεί να σε ενδιέφερε, γρήγορα και ωραία. Το πρόβλημα είναι πως, σήμερα, αυτό που μπορεί να μας ενδιαφέρει είναι δύσκολο να το βρούμε γρήγορα και ωραία.

Όπως και στους περισσότερους από σας φαντάζομαι, η συντριπτική πλειοψηφία των Ελληνικών blog με αφήνουν αδιάφορο. Μ’ ενδιαφέρει να διαβάζω τα λίγα blog που παρακολουθώ, και ενίοτε να ανακαλύπτω μερικά ενδιαφέροντα καινούργια blog. Επίσης, δε θα ‘ταν άσχημο να είχα κάποιον να μου λέει πότε εμφανίζεται ένα ενδιαφέρον post σε κάποιο blog που συνήθως δε μ’ ενδιαφέρει.

Όπως έλεγε πρόσφατα o J95, υπάρχουν διάφοροι τρόποι να οργανωθούν οι πληροφορίες περί post. Δύο που αναφέρει είναι χρονικές και θεματικές λίστες.

Η θεματική λίστα είναι δύσκολο πράγμα μάλλον. Λιγότερο ίσως τώρα που περισσότεροι το γυρνάνε σε wordpress.com, αλλά και πάλι κάτι τέτοιο δε βοηθάει πολύ. Ίσως γίνεται να γίνει κάτι στο monitor. Περισσότερες λεπτομέρειες στις προτάσεις πιο κάτω.

Η χρονική λίστα είναι αυτό που έχουμε τώρα. Δεν είναι ακόμα τεχνικά άχρηστη — αν έχει κάποιος υπομονή, μπορεί να χτυπήσει το “σήμερα”, και να κοιτάξει τη λίστα, ένα-ένα τα post, για μήπως υπάρχει κάτι που να τον ενδιαφέρει. Δεν είναι ακόμα τόσα πολλά που αυτό να είναι πρακτικά αδύνατο. Αλλά σε ένα χρόνο; Έστω σε δύο; Εξάλλου, ήδη είναι πρακτικά τρομερά άβολο.

Ο Παναγιώτης έκανε μια πολύ καλή προσπάθεια να βελτιώσει τα πράγματα με την αλλαγή του μεγέθους της γραμματοσειράς. Δυστυχώς αυτό δεν είναι αρκετό — σίγουρα όχι όπως υλοποιήθηκε. Το πρόβλημα είναι πως η βαθμολογία του post βασίζεται στο blog, και όχι το post. Έτσι δε γίνεται να ξεδιαλύνουμε τα καλά post στα κατά τ’ άλλα αδιάφορα blog, εκτός και αν καθόμαστε και κοιτάμε πόσα linkblog έχει ο καθένας. Ξανά, γίνεται, αλλά δε λέει.

Σ’ αυτό το σημείο ας πω κάτι περί του ‘δημοκρατικού χαρακτήρα’ του monitor. Έχουν ακουστεί διάφορα για τον αντιδημοκρατισμό του monitor και του μεγέθους των γραμματοσειρών. Αυτοί που τα λένε αυτά, είτε δεν έχουν καταλάβει πως ο καθένας μπορεί να γραφτεί στο monitor και να κάνει linkblog, αν γουστάρει να κάνει και 15 accounts και να linkblog-άρει μονάχα τον εαυτό του, είτε δεν έχουν καταλάβει τι σημαίνει δημοκρατία. Δημοκρατία σημαίνει πως ο καθένας έχει δικαίωμα ψήφου, και αναδεικνύεται κάποιος με πλειοψηφία. Σίγουρα, πάντα θα υπάρχουν positive feedback effects — οι γνωστοί θα γίνονται γνωστότεροι. Μα αυτό υπήρχε και πριν το μέγεθος των γραμματοσειρών, όταν όλοι μιλούσαν για τους γνωστούς, τους λινκάρανε, το ένα και το άλλο. Κομμουνισμό στη μπλογκόσφαιρα δε θα έχετε, γιατί πολύ απλά δεν είναι έτσι η ανθρώπινη φύση.

Τέλος πάντων. Γυρνάμε στα μεγέθη και την υλοποίηση τους. Προτιμότερο λοιπόν θα ήταν να βλέπαμε ποιά είναι τα πετυχημένα post της ημέρας. Θα μου πείτε, γι’ αυτό το λόγο υπάρχουν τα “δημοφιλή”. Γενικά καλή ιδέα, για άλλη μια φορά, αλλά η υλοποίηση δεν είναι ό,τι καλύτερο νομίζω. Αυτή τη στιγμή δείχνει τα blog με τα περισσότερα linkblog στις τελευταίες δεκαπέντε μέρες! Παναγιώτη, νομίζω πως υποτιμάς και το monitor, και την Ελληνική μπλογκόσφαιρα. Ένα τέτοιο feature είναι ουσιαστικά χρήσιμο μόνο σε κάποιον που τσεκάρει το monitor μια φορά τη βδομάδα ή τις δύο βδομάδες. Αν το κοιτάει κάποιος πιο συχνά, δε θέλει να βλέπει συνέχεια τα ίδια ανακυκλομένα post, για να ανακαλύψει ένα-δύο καινούργια.

Εδώ δύο πράγματα χρειάζονται. Πρώτον, να μειωθεί το ‘παράθυρο’ στις 2 άντε 3 μέρες, αντί για τις δεκαπέντε. Δεύτερον, θα ήταν πολύ καλό αν γινόταν να αλλάζει ο καθένας το ‘παράθυρο’ κατά βούληση. Έχω να ‘ρθω μια βδομάδα; Ας μπορώ να επιλέξω τα καλύτερα της βδομάδας. Πήγα διακοπές τον Αύγουστο και δεν είχα internet; Ας μπορώ να επιλέξω τα καλύτερα του Αυγούστου.

Όσο μεγαλώνει ο αριθμός ανθρώπων που χρησιμοποιούν το monitor, και παρακολουθούν την Ελληνική μπλογκόσφαιρα, τόσο πιο χρήσιμα θα γίνονται τα community tagging συστήματα σαν τα linkblog. Για να συμβεί κάτι τέτοιο, φυσικά, πρέπει να κρατήσει το monitor τους χρήστες του, και να μη χάνονται οι παλιοί μέχρι να έρθουν οι καινούργιοι.

Μιλώντας για community tagging, ας επιστρέψουμε στην ιδέα του J95, δηλαδή τη θεματική λίστα. Δύσκολα θα βάλεις τον κάθε blogger να tag-άρει όλα του τα post με κάποιο τρόπο που να μπορεί να ανακαλύπτει εύκολα το monitor, σα technorati tags ας πούμε. Πιο εύκολο θα ήταν να δημιουργήσει το monitor δικά του tags. Δείτε ας πούμε τα tags μου στο flickr. Για όσους δεν έχουν χρησιμοποιήσει αρκετά Web 2.0 applications, αυτό που βλέπετε είναι ένα ‘cloud’ από tags. Όλες μου οι φωτογραφίες είναι tagged με το τι είδος φωτογραφίες είναι. Αντί να τις βάζω σε φακέλους, ας πούμε, όπως κάναμε παλιότερα, και να λέω “Ίος 1998″, “Αποφοίτηση 2004″, κτλ, τους βάζω όσα tags θέλω. Αν έχω μια φωτογραφία του Μάρκου, σε μια παραλία στην Ίο, μπορεί να την tag-άρω ως “markos ios greece summer vacation beach water sunset”.

Παρομοίως, αν κάποιος ποστάρει για τη Γιουροβίζιον, μπορεί να tag-άρει το post του ως “σάκης γιουροβίζιον τραγούδι γελοιότητες”. Φυσικά, όπως είπα πιο πάνω, λίγο δύσκολο να tag-άρει ο καθένας τα δικά του. Αυτό θα απαιτεί όλοι να συνεργάζονται με το monitor, να θέλουν να το κάνουν, και να κάθετε ο Παναγιώτης να κάνει verify πως ο τάδε χρήστης είναι όντως ο τυπάς του τάδε blog. Μα αυτό που γίνεται στο flickr, ας πούμε, είναι πως οποιοσδήποτε είναι contact του φωτογράφου μπορεί να προσθέσει tags. Στο del.icio.us φυσικά, ένα άλλο Web 2.0 app, μπορεί να tag-άρει ο καθένας, αλλά εκεί μιλάμε για όλο το internet.

Στο monitor θα υπήρχαν πιθανώς προβλήματα με malicious tagging, αλλά αν δεν έχουμε πολλά τέτοια, ή αν αποφευγχθούν με banning κάποιων tags, ένα δημοκρατικό, ανοιχτό tagging, μπορεί να βοηθήσει πολύ.

Με tags μετά έχουμε clouds, όπως έδειξα πιο πάνω το δικό μου στο flickr, όπου μπορεί να δει κανείς με μια ματιά ποιά tags έχουν την περισσότερη (ή μεγαλύτερα βαθμολογημένη) κίνηση. Πάλι, θα μπορούσε να υπάρχει ένα κινούμενο παράθυρο. Το σημερινό cloud, το cloud της βδομάδας, του Αυγούστου, κατά αριθμό post, κατά βαθμολογία, κατά αριθμό κλικ, κτλ. Κάτι τέτοιο πιστεύω θα βελτίωνε κατά πολύ τη χρησιμότητα του monitor, και θα το έκανε κάτι πολύ περισσότερο από απλή λίστα.

Και μ’ αυτά και μ’ αυτά πάμε πίσω σε κάτι που ουσιαστικά ανέφερα πιο πάνω. Θα ήθελα πάρα πολύ να δω στο monitor ένα feature που να μου επιτρέπει να κάνω subscribe σε συγκεκριμένα blog και όχι σε άλλα. Δε θυμάμαι πλέον που το είχα διαβάσει, μα κάποιος είχε την εξής ιδέα. Ας έχει το monitor δύο λίστες. Αυτά που θέλω να βλέπω, και αυτά που δε θέλω να βλέπω. Ας έχει τρεις επιλογές, να βλέπω αυτά που είναι στη μια λίστα, στη δεύτερη λίστα, και σε καμία λίστα. Έτσι αποφεύγεις τα blog που πιστεύεις δεν έχουν να σου πουν κάτι (ή αν προτιμάς, χρησιμοποιείς τη ‘δε θέλω’ ως δεύτερη θεματική λίστα), και μπορείς και πολύ εύκολα (κοιτώντας τα ‘ούτε στη μια ούτε στην άλλη’) να ρίξεις μια ματιά και στα blog για τα οποία δεν έχεις κατασταλάξει one way or another, μήπως και βρεις τίποτα καινούργιο και ενδιαφέρον.

Και αυτό το feature νομίζω θα έκανε το monitor απείρως πιο χρήσιμο — δίνει την ευκαιρία να επιστρέψει κανείς στις ‘παλιές καλές μέρες’ των τριάντα blog, και ταυτόχρονα την ευκαιρία ν’ ανακαλύψει κάτι καινούργιο. Εν τω μεταξύ, κοιτώντας τα “δημοφιλή”, μπορεί κανείς να βλέπει και post που έχουν πέρασει από τα blog που έχει αποφασίσει να μην κοιτάει. Ή ακόμα καλύτερα, ας υπάρχουν “δημοφιλή” γενικότερα, και για τις τρεις λίστες του καθενός ξεχωριστά, δηλαδή αυτά που θέλω να διαβάζω, που δε θέλω, που δεν ξέρω.

Τέλος πάντων. Αυτές είναι μερικές ιδέες που είχα στα γρήγορα. Αν έχει κανείς τίποτα άλλο να προσθέσει, αφήστε σχόλιο.

Φυσικά, να τονίσω πως οποιοσδήποτε (δηλαδή εγώ) μπορεί να λέει και να λέει για τι features θα ήταν ωραίο να είχε το monitor, αλλά ο Παναγιώτης είναι ένα άτομο, και έχει και κανονική δουλειά. Όλα αυτά που προτείνω αναμφισβήτητα δεν είναι απλό ή εύκολο να υλοποιηθούν. (Και μην ξεχνάμε και το υπολογιστικό και bandwidth κόστος.) Απλώς είναι (πιθανώς ουτοπικές) προτάσεις, για ένα καλύτερο αύριο.

; )

ΥΓ. Γιατί αλήθεια στο monitor εμφανίζεται μονάχα ένα blog banner ενώ υπάρχει χώρος για τουλάχιστον τρία; Αυτό είναι κάτι που γίνεται ν’ αλλάξει σχετικά εύκολα φαντάζομαι. Ή μπορούμε να δώσουμε wide banners όλοι ξανά. Ή μπορουν να μπουν περισσότερα Google ads για να υποστηριχθεί το monitor. Πάντως ας μη μένει λευκό, κρίμα είναι.