To είδα και κουφάθηκα… γράφει για τ’ αγαπημένα του προγράμματα στο OS X, και εκεί μιλάει και για το Mellel, έναν editor για … classicists, και λέει το χρησιμοποιεί για το ‘doctoral work’ του. Ε; Ε; Γενικά φαίνεται ώρες-ώρες πως δεν έχει cutting-edge ερευνητικές ή development γνώσεις γι’ αυτό που γράφει (ο Hannibal είναι από τους πιο γνωστούς semi-layman’s terms σχολιαστές/αναλυτές επεξεργαστών), αλλά πάντα φανταζόμουν πως εν μέρει είναι το ότι μιλάει σε σχετικά γενικότερο κοινό, και πως και να μην είναι σε EE circuit design, θα είναι σε τίποτα παρεμφερές engineering. Αλλά … classics; Τι να πω.

Το Μellel δεν είναι editor για φιλολόγους, είναι απλώς ένας επεξεργαστής κειμένου ο οποίος μάλιστα ήταν από τους πρώτους (αν όχι ο πρώτος) που αξιοποίησαν τη πολυγλωσσική μηχανή (MLTE/ATSUI) του OS X προσφέρωντας υποστήριξη για Unicode (και προφανώς ελληνικών). Κάποια εποχή ήταν αρκετά δημοφιλής και στη χώρα μας, λόγω έλλειψης έκδοσης του Word που να υποστηρίζει Unicode.
Καθώς τον έχει φτιάξει ένας Ισραηλινός, κάνει ιδιαίτερα καλή χρήση των δυνατοτήτων της μηχανής της Apple, καθώς τα εβραϊκά γράφωνται από δεξιά προς τα αριστερά. Εξ’ού και η χρησιμότητα του στη συγκεκριμένη ομάδα χρηστών.
Σχετικά με την κατάρτιση του Χάνιμπαλ. Δε θα έπρεπε να σε εκπλήσσει. Πολλές φορές οι σπουδές λίγα έχουν να κάνουν με τις γνώσεις, το ήθος, την ικανότητα και την αξία κάποιου και είναι λάθος να κρίνεις με βάση αυτές και μόνον. Παρα ταύτα δε θα έλεγα πως ο συγκεκριμένος σχολιαστής χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης εκτός της σφαίρας των ‘απλών χρηστών’. Ιδιαίτερα απογοητευτικός και ο κατάλογος με τις αγαπημένες του εφαρμογές: BBEdit? Yikes! :)
Προφανώς και οι σπουδές λίγα έχουν να κάνουν με τις γνώσεις, αλλά συνήθως έχουν κάτι να κάνουν με τα ενδιαφέροντα. Εγώ τουλάχιστον δεν ξέρω πολλούς φιλόλογους που να έχουν γράψει βιβλίο για επεξεργαστές.
Και όπως είπα, αν τον διαβάσεις αρκετά τον Hannibal είναι προφανές και σε μη ειδικούς πως δεν είναι ειδικός. Και πάλι όμως — περίεργο.
Όσον για την εκτίμηση του από πιο σοβαρούς κύκλους. Σωστό προφανώς, αφού όπως είπα ο άνθρωπος δεν είναι ειδικός, και οι ειδικοί μάλλον βρίσκουν και πολλά περισσότερα λάθη ή απλοποιήσεις από εμένα. Είναι όμως από τους λίγους που κάθονται να σχολιάσουν πραγματικά. Δε θυμάμαι που το διάβαζα, νομίζω κάτι στο Reality Tape ήταν, αλλά βασικά όσο πιο ειδικός γίνεται κάποιος, τόσο πιο εξειδικευμένη γίνεται και η γνώμη του, έτσι ώστε στο τέλος δε σου λέει και πολλά.
Τέσπα, βαριέμαι να γράφω : )
Takeshi Amemiya, ένας από τους πλέον διακεκριμένους στατιστικούς/οικονομέτρες. Τα βιβλία του έχουν την πλέον διαισθητική ανάλυση του θέματος το οποίο πραγματεύονται.
Εκτός του ότι στα διδακτικά του ενδιαφέροντα περικλείεται και η ανάλυση της οικονομίας της αρχαίας Ελλάδας (έχω την εντύπωση ότι είναι ο μόνος οικονομολόγος σε πανεπιστήμιο τοπ-50 στις ΗΠΑ που γράφει τέτοιο πράγμα στην ιστοσελίδα του), αναφέρει ώς τεχνική ικανότητά του την αρχαία ελληνική γλώσσα … Εάν τα έγραφε άλλος στη σελίδα του θα εισέπραττε το μειδίαμα όλων. Αλλά ο Amemiya είναι ένας classicist.
Δημήτρη γενικά δεν είμαι σίγουρος πως θα έβαζα το όνομα του Amemiya και το intuition στην ίδια πρόταση, αλλά ναι, σε γενικές γραμμές έχεις δίκιο, είναι μια ακόμα εξαίρεση.
Από την άλλη, είμαι πολύ πιο συνηθισμένος σε τέτοιες εξαιρέσεις — κάποιος τεχνικά άρτιος να έχει και κάποιο ενδιαφέρον σε πιο λογοτεχνικούς τομείς. Από την άλλη, πόσους φιλολόγους έχεις γνωρίσει με (πολύ) ενδιαφέρον σε τεχνολογία;
Από την άλλη, και ‘γω είμαι μια εξαίρεση υποθέτω. Για οικονομόλογος μάλλον παραασχολούμαι : ) Εν τω μεταξύ όλοι οι γνωστοί μου σε EECS δεν ξέρουν την τύφλα τους.
Τέσπα, πάω για ύπνο, το μυαλό μου είναι καζάνι.
Ίκαρος! Ύβρις! Για να προσέχουμε τι λέμε μικρέ…
Μα γιατί, Kostis? Τα βιβλία του είναι απλά, καθαρογραμμένα, introductory but not elementary, … δε καταλαβαίνω. Είμαι φάν του Τακέσι.
Στο δεύτερο σημείο έχεις απόλυτο δίκιο και είναι αντιληπτό νομίζω το γιατί: ένας άνθρωπος με τεχνική κουλτούρα μπορεί κάλλιστα να εφαρμόσει τη δομική του σκέψη σε τομείς που φαινομενικά δεν έχουν καμία δομή. Διάβασα μετά από καιρό ένα βιβλίο κοινωνιολογίας και οι φόβοι μου επιβεβαιώθηκαν για άλλη μία φορά, καθώς και η ικανοποίησή μου για την απόφαση να μην ασχοληθώ με το αντικείμενο.
Αλλά ποιός για παράδειγμα θεωρεί ότι η γλωσσολογία, η ανθρωπολογία, ή η ψυχολογία δεν είναι περιοχές δεκτικές μιας κάποιας δομής?
Με στεναχώρησες για τον Τακέσι …
Ok, σκεφτόμουν ‘όλοι οι γνωστοί σε EECS στο Berkeley δεν ξέρουν την τύφλα τους,’ και αυτό το statement πιστεύω πως είναι αληθές… για να σκεφτώ… ναι βασικά.
Σόρρυ, δεν ήθελα να σε στεναχωρήσω! : )
Απλώς το κλασσικό του βιβλίο ποτέ δε μ’ εντυπωσίασε ιδιαίτερα. Πάει καιρός που το κοίταξα τελευταία φορά, δεν το έχω και πρόχειρο… Απ’ ό,τι θυμάμαι όμως δε νομίζω πως άρεσε και στους περισσότερους συμφοιτητές μου… χμμ… θα σε γελάσω. Ο ίδιος ο Amemiya συμπαθητικότατος. Απλώς το κλασσικό του βιβλίο, αν θυμάμαι καλά, δε θα το έλεγα intuitive. Καλό βιβλίο, αλλά όχι intuitive. Κολλάει υπερβολικά σε διάφορες λεπτομέρειες, χρησιμοποιεί σχετικά δυσβατο notation… Από την άλλη καλύπτει καλά πολλά θέματα. Όπως είπα, καλό, αλλά όχι intuitive. Για μένα τουλάχιστον. Στον καθένα διαφορετικά πράγματα κάνουν κλικ!
Φυσικά τα πάντα είναι σχετικά : ) Σκεφτόμουν που είπα για δύσβατο notation — κανείς δεν παίζει τον Bickel στο σημείο, δεν ξέρω αν έχεις δει τα βιβλία του. Συχνά αλλάζει notation κάθε πέντε σελίδες, χωρίς κανέναν απολύτως λόγω, lol.
Σχετικά άσχετη με το άρθρο παρατήρηση, αλλά ενδιαφέρουσα νομίζω: Η ανευ ουσίας πολυπλοκότητα της παρουσίασης είναι ίσως το ‘ψωμοτύρι’ της ακαδημίας (και των φιλοσόφων), δε βρίσκεις;
Η επιτηδευμένη πολυπλοκότης των συμβολισμών θεωρώ πως συχνά αποτελεί προσπάθεια συγκάλυψης της έλλειψης περιεχομένου ή της άλλως απλής/εύκολοκατανόητης ύλης για δημιουργία εντυπώσεων (ανόητο αλλά παρα ταύτα υπαρκτό φαινόμενο). Από προσωπική εμπειρία αυτό συμβαίνει συχνά σε ‘ακαδημαϊκές’ κοινότητες όπου υπάρχει γνεικότερη έλλειψη άξιου περιεχομένου (ή είναι δύσκολη η απόδειξη της αξίας αυτού) ή όταν υπάρχει ανθυγιεινή ανταγωνιστικότητα μεταξύ των μελών της.
Σε γενικές γραμμές έχεις δίκιο, αν και στη συγκεκριμένη περίπτωση όχι. Ο Bickel είναι γενικά ψιλοθεός, και πολύ απλά απ’ αυτούς τους συμπαθέστατους καραανοργάνωτους geniuses. Αυτό φυσικά κάνει πολλά από τα βιβλία του μάλλον όχι ό,τι καλύτερο, και τα μαθήματα του χειρότερα, αλλά και πάλι, δεν είναι απλώς κόλπο για συγκάλυψη οτιδήποτε.
Anyway, πραγματικά πάω για ύπνο τώρα, καληνύχτα.
Εκτος από τον Hannibal και o Ken Fischer είναι αρχαιολόγος και μάλλιστα έχει εργαστεί στη Θεσσαλονίκη στην Ροτόντα και το παλάτι του Γαλλερίου.:) ΔΕν πιστεύω ότι το ένα αποκλείει το άλλο, δηλαδή να έχεις και να μοιράζεσαι γνώσεις σε έναν τομέα που δεν είναι η πρώτη expertise σου, ακόμα και αν το κάνεις με ερασιτεχνική διάθεση. Άλλωστε το Ars Technica είναι για τους enthousiasts. Τίποτε καλύτερο λοιπόν από να είναι οι ίδιοι οι δημιουργοι του site enthousiasts και οι ίδιοι. :)