Άλλοι κολλάνε στην κίνηση, άλλοι πέρνουν το μετρό. Από πόλη σε πόλη, φυσικά, διαφέρουν οι πιθανότητες. Πρέπει να ‘στε τρελοί (ή πλούσιοι) για να έχετε αμάξι στο Λονδίνο ή τη Νέα Υόρκη. Από την άλλη μάλλον δε ξέρετε το Λος Άντζελες αρκετά καλά αν νομίζετε ότι θα τα βγάλετε πέρα με τη συγκοινωνία.
Η Αθήνα δεν είμαι σίγουρος που ακριβώς πέφτει. Σίγουρα, το κυκλοφοριακό είναι χάλια. Θυμάμαι το καλοκαίρι, που γύρισα μερικές μέρες πριν το Δεκαπενταύγουστο. Η Αθήνα ήταν ένα όνειρο. Έκανα κάτι τρελές διαδρομές σε χρόνο dt. Μετά, ξαφνικά, η κίνηση ανέβηκε λιγουλάκι. Ήταν η προειδοποίηση — την επομένη μέρα γινόταν ο χαμός. Διαφορετική πόλη τελείως. Το μετρό είναι πράγματι πολύ καλό, όμως πολύ απλά δεν έχει αρκετές διαδρομές για να είναι εξίσου χρήσιμο σε όλους. Αν δε μένεις σχετικά κοντά σε κάποια από τις γραμμές, την πάτησες. Και πάλι, πριν τον Προαστιακό δηλαδή, αν ήθελες να πας από Μαρούσι στο Χαλάνδρι, ξέρω ‘γω, δεν ήταν ό,τι καλύτερο. Βέβαια τέτοια δίκτυα σαν του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης δε φτιάχνονται από μέρα σε μέρα, και μη ξεχνάμε κιόλας πως η Αθήνα δεν έχει και το καλύτερο υπέδαφος. Τελικά θα προχωρήσουν με τα σχέδια περί δακτυλίου βασισμένο στο τελικό ψηφίο της μέρας, όχι απλώς το αν είναι μονός ή ζυγός ο αριθμός; Ελπίζω να μην οδηγήσει στην κάθε οικογένεια να αγοράζει δέκα αμάξια!
0 Responses to “Drive v Ride”