Σπιτάκι

Για κάποιο περίεργο λόγο (μάλλον ζηλεύω που βλέπω το όνομα των άλλων περισσότερο από το δικό μου) ένιωσα και εγώ την ανάγκη να δώσω το παρόν μου.

Αυτή την εποχή δουλεύω ως εκπαιδευόμενος ψυχολόγος στο Γ.Ν.Α. και παράλληλα ως εθελοντής σε ένα Κέντρο Ψυχικής Υγείας. Αυτή είναι η εργασιακή μου εμπειρία, η οποία απαιτείται από τα Αγγλικά πανεπιστήμια για κάποιο MSc στη Ψυχολογία. Ο λόγος που σας τα λέω όλα αυτά είναι επειδή με ενδιαφέρει η γνώμη σας για κάτι το οποίο με έχει προβληματίσει.

Κάποιοι από εσάς σπουδάζετε ή δουλεύετε στο εξωτερικό, ή τουλάχιστον κάποια στιγμή σπουδάσατε ή δουλέψατε εκτός Ελλάδος. Εγώ, καλώς ή κακώς, έφυγα από την Ελλάδα στα 14 μου, και από τότε έχω γυρίσει για δύο χρόνια μεταξύ 21-23, και τώρα πάλι για τους λόγους που σας προανέφερα στα 25 μου. Ε λοιπόν το να επιστρέψω στην Ελλάδα μετά από το MSc μου γίνεται όλο και πιο χλωμό. Υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτό αλλά οι κυριότεροι είναι ότι, κατά τη γνώμη μου πάντα, το να δουλέψω έξω θα μου προσφέρει περισσότερα λεφτά, μεγαλύτερη αναγνώριση στον επαγγελματικό μου κύκλο, και (αυτό το ξέρω μόνο για την Αγγλία και την Ευρώπη - η Αμερική έχει το θέμα του Green Card) η διαδικασία του να βρω μια δουλειά που να αναγνωρίζει τα πτυχία που έχω, είναι σαφώς πιο εύκολη στο εξωτερικό.

Πάντα πίστευα ότι άνηκα σε μια περίεργη και κάπως προβληματική μειονότητα της Ελληνικής νεολαίας, αλλά τώρα πιστεύω ότι πολλούς μας τραβάει το έξω. Και ξέρω αρκετά παιδιά στα 25-30, τα οποία σκέφτονται να μείνουνε στο εξωτερικό μετά τις σπουδές τους, και δεν σκοπεύουν να γυρίσουν πίσω.

Εσείς που είστε έξω τι θα κάνετε; Θα γυρίσετε και θα το παλέψετε εδώ; Εσείς που σκοπεύετε κάποια στιγμή να πάτε να σπουδάσετε έξω, σκέφτεστε να ξαναγυρίσετε Ελλάδα; Και εσείς που είστε εδώ, τι γνώμη έχετε; Είναι καλύτερα τα πράγματα στη χώρα μας, ή μήπως θα πηγαίνατε και εσείς στο εξωτερικό αν σας επιτρεπότανε;

Πραγματικά προβληματίζομαι με το που θα εγκατασταθώ, γιατί την Αγγλία την έχω ζήσει αρκετά και αν και πληρεί το θέμα του μισθού, της αναγνώρισης των πτυχίων και όλα αυτά, κάπως με στεναχωρεί η σκέψη του να εγκατασταθώ εκεί. Είναι ο καιρός τους; Είναι το στερεότυπο του ‘κρύου’ Άγγλου (όχι ότι στην Ελλάδα έχω νιώσει ότι είμαστε υπερβολικά πιο ζεστοί τελευταία - μες τη μιζέρια είμαστε οι περισσότεροι); Είναι ότι θα είμαι μακρυά από την οικογένειά μου; Δε ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι με τραβάει το έξω, και ότι τραβάει και πολλούς συνομήλικούς μου. Και επίσης έχω ακούσει πολλά από αυτά τα παιδιά να λένε: “όπως είναι τα πράγματα στην Ελλάδα τώρα, δεν υπάρχει περίπτωση να γυρίσω”. Σεβαστό, μέχρι ένα σημείο αυτό, αλλά… μήπως θα έπρεπε να κάνουμε κάτι εμείς που έχουμε αυτό το παράπονο, και να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τη κατάσταση εδώ πριν πάμε στα έξω;

Εσείς, τι λέτε;