Η Google γενικά έχει τη φήμη καλοκάγαθης εταιρίας. Καλά παιδιά, νέρντουλες, που θέλουνε πρωτίστως να δημιουργήσουνε ωραία προγράμματα, και μετά να βγάλουνε λεφτά. Και ποτέ εις βάρος του κόσμου.
Ο τρόπος που βγάζουνε λεφτά, βέβαια, είναι οι διαφημίσεις. Και ο τρόπος που δίνουν αξία στις διαφημίσεις τους, είναι το να της κάνουνε κατευθηνόμενες. Όποτε ψάχνεις για κάτι, βγαίνουν σχετικές διαφημίσεις.
Για να γίνει αυτό το πράγμα ακόμα πιο αποτελεσματικό, η Google μπορεί να χρησιμοποιήσει περισσότερες πληροφορίες. Μπορεί να κρατάει τα searches. Μπορεί να ψάχνει τα email σου στο Gmail. Μπορεί να βλέπει τι feed παρακολουθείς στο Google Reader. Και γενικά, αν την αφήσετε, θα τα κάνει όλα αυτά. Το θέμα είναι πως οι περισσότεροι την εμπιστευόμαστε. Δε μας πειράζει και να κοιτάει (αυτόματα εννοείται) τα email μας, ή αν θυμάται τι searches κάναμε. Όμως υπάρχουν δυο προβλήματα.
Το πρώτο είναι πως κάνει το internet ολοένα και περισσότερο customized. Πολλές φορές αν θέλω να ψάξω για κάτι, ξέρω ‘γω κάποιον ακαδημαϊκό, δε θέλω να αρχίσει να μου βγάζει πιο ψηλά στα αποτελέσματα απ’ ότι θα έπρεπε, άτομα με το όνομα του που είναι στο Berkeley, επειδή ξέρει πως εγώ είμαι στο Berkeley. Θέλω να βλέπω το internet, όχι το internet μέσα από τα μάτια μου.
Το δεύτερο και πιο ανησυχητικό είναι αυτό που συμβαίνει τώρα με την κυβέρνηση. Ζητάνε ένα σωρό στοιχεία για να δείξουνε πως ένας νόμος τους έχει αποτελέσματα. Το κύριο πρόβλημα είναι precedent, και να μη καταλήξουν αυτά τα στοιχεία να είναι στα χέρια της κυβέρνησης με ό,τι δικαιολογία θέλει. Γιατί τη Google μπορεί να την εμπιστευόμαστε, αλλά άλλοι δεν έχουν δείξει εξίσου καλή συμπεριφορά, και ούτε φαίνεται να αλλάζουν τη στάση τους.
In other political news, αρχίζει η μάχη των πολιτικών εντυπώσεων στην αντίσταση ενάντια στην εκλογή του Alito.
H Google έχει υπερεκτιμηθεί από τους επενδυτές κι έχει “άφεση αμαρτιών” -μέχρι στιγμής τουλάχιστον- από τους χρήστες.