ER

Μάλλον όλοι θα έχετε ακουστά για την σειρά ER. Ελληνικά, ατυχώς μεταφράστηκε ο τίτλος “Στην Εντατική”, πολύ χάλια η μετάφραση. Η σειρά διαδραματίζεται σε και αφορά τους γιατρούς στα τμήματα επειγόντων περιστατικών. Εκεί είναι που γενικά επικρατεί το χάος και έρχονται οι τραυματίες κτλ κτλ και ΟΧΙ στην εντατική. Η εντατική είναι ένα ήσυχο (και μάλλον βαρετό) μέρος με 10-15 ασθενείς σε κώμα και με διάφορα σωληνάκια και βλακείες και το μόνο που κάνεις είναι κάθε μια ώρα να μετράς ενα κάρο νουμεράκια. Με άλλα λόγια, καμία σχέση με το ER.

Κατά τα άλλα, οφείλω σαν εκκολαπτόμενος γιατρός και επειδή γενικά όποτε τύχει, την παρακολουθώ (κοινώς, Παρασκευές και αργίες, γιατί, έλεος την βάζουν στις 2-3 το πρωί) να πω ότι είναι πολύ προσεγμένη σειρά και ότι αν ακούς με προσοχή όλο και κάτι μαθαίνεις. Είχα διαβάσει ότι στην ομάδα των σεναριογράφων είχαν πραγματικούς γιατρούς για να τους βοηθάνε με τα διάφορα περιστατικά. Προσωπικά, οφείλω να παραδεχτώ ότι έμαθα κάποια πράγματα από την σειρά και όχι από τα βιβλία. Το πιο τρανό παράδειγμα είναι όταν σε ένα επεισόδιο, ένας ασθενής με σύνδρομο Marfan, πέθανε όταν του έδωσαν αντιπηκτικά ενώ, λόγω του συνδρόμου είχε ανεύρυσμα αορτής. Αχεμ, μάλλον ακούστηκε κινέζικο αυτό, αλλά όσοι είναι σχετικοί, κατάλαβαν, και για όσους ήταν κινέζικο, απλά αρκεστείτε στο ότι κάποιος πέθανε από μαλακία του γιατρού. Τέλος πάντων, εμένα μου έμεινε αυτό. Έμαθα από το λάθος τους και είμαι αρκετά σίγουρος ότι δεν θα μου τύχει.

Σκέφτομαι ότι θα ήταν ωραίο στην σχολή, μια φορά την εβδομάδα να μας δείχνουν επιλεγμένα επεισόδια του ER και στο καπάκι να μας κάνουν μάθημα με αφορμή το ER. Θα μεταδιδόταν η γνώση πολύ πολύ καλύτερα. Είναι γεγονός, για παράδειγμα, ότι οι καλύτεροι από τους καθηγητές μου, είχαν αυτή την προσέγγιση όταν δίδασκαν. Ο Θεοδώρου πχ, στην χειρουργική στο τέταρτο έτος, έμπαινε μέσα και έλεγε “Εσύ εκεί, είσαι ο υπεύθυνος στα εξωτερικά ιατρεία/αγροτικό και έρχεται ασθενής με μπλα μπλα μπλα”. Έκανε το μάθημα πιο ενδιαφέρον, μας βοηθούσε να αντπύξουμε κλινική σκέψη αλλά και πρακτικότητα. Πχ, σε αιμορραγία από την μήτρα στο αγροτικό, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να δώσεις υγρά, να σταματήσεις το αίμα και να το στείλεις σε νοσοκομείο. Πώς σταματάς το αίμα; Βάζεις στην μήτρα ό,τι γάζα, βαμβάκι κτλ κτλ διαθέτεις. Εντάξει, ξέρω η όλη ιδέα με το ER είναι υπερβολική, αλλά θα μπορύσε να έχει περισσότερο μάθημα στο στυλ του Θεοδώρου ή ακόμα και με έναν ηθοποιό ή φοιτητή σε κάθε μάθημα που θα παίζει τον ρόλο του ασθενούς. Στις εφημερίες της Παιδιατρικής και τώρα καθημερινά στην Χειερουργική, όπου τα ξύνουμε γενικά, προσπαθώ με τα άλλα παιδιά να κάνουμε τέτοιου είδους quiz ο ένας στον άλλο, αλλά προφανώς δεν είναι το ίδιο καλά με κάτι που θα έχεις σχεδιάσει από πριν.

Στο χθεσινό επεισόδιο, κάτι μου έκανε άσχημη εντύπωση πάντως. Είναι μάλλον ένα πρόβλημα του αμερικάνικου δικομανούς συστήματος και όχι της σειράς αυτής καθ’ευατής. Η μητέρα μιας γιατρού είχε δοκιμάσει να κάνει αυτοκτονία. Μανιοκαταθλιπτική, έφτασε στο χείλος του γκρεμού. Δεν ήθελε όμως να μπει για παρακολούθηση στο νοσοκομείο (στην ψυχιατρική κλινική).

Ας εξηγήσω όμως πρώτα τι ισχύει στην Ελλάδα, που για μένα βγάζει νόημα. Όταν κάποιος επιχειρεί να βλάψει τον εαυτό του ή κάποιον άλλον και τον προλαμβάνει η ασυτνομία ή οι συγγενείς, μπαίνει το θέμα της υποχρεωτικής νοσηλείας. Είναι η μόνη περίπτωση στην οποία ο γιατρός έχει το δικαίωμα να επέμβει παρά τη θέληση του ασθενούς και είναι νομικά οχυρωμένα όλων τα δικαιώματα με την εξής διαδικασία. Οι συγγενείς του ασθενούς (αν δεν υπάρχουν συγγενείς, το θέμα είναι πιο περίπλοκο και δεν ξέρω τι ισχύει) πάνε στον Εισαγγελέα και ζητούν εισαγγελική παραγγελία για υποχρεωτική νοσηλεία. Με το χαρτί του εισαγγελέα, πάνε στην αστυνομία, πιάνουν τον ασθενή και πάνε στο νοσοκομείο. Εκεί πρέπει 2 ανεξάρτητοι ψυχίατροι να γνωματεύσουν ότι ο ασθενής είναι επικίνδυνος για τον εαυτό του ή τους άλλους και στη συνέχεια ο εισαγγελέας εγκρίνει την υποχρεωτική νοσηλεία. Είναι σημαντικό να ξεκαθαριστεί ότι ο γιατρός και ΟΧΙ ο εισαγγελέας αποφασίζει αν πρέπει να μπει στο νοσοκομείο ο ασθενής. Ο εισαγγελέας δεν έχει ούτε τις γνώσεις ούτε την αρμοδιότητα ούτε την ευθύνη για την απόφαση αυτή.

Στην αμερική όμως; Απ’ότι φάνηκε στην σειρά, μπορεί ο ασθενής να πάει στο δικαστήριο και να ζητήσει να μην νοσηλευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, στο δικαστήριο κατέθεσε η κόρη της ασθενούς και οι ψυχίατροι, με έναν πολύ σπαστικό δικηγόρο που έπαιζε με τις λέξεις και τελικά η ασθενής δεν νοσηλεύτηκε. Αλλά δεν ήταν απόφαση των γιατρών αυτή! Οι γιατροί ήθελαν να μείνει στο νοσοκομείο. Ήταν τελικά απόφαση του δικαστή. Πώς μπορεί όμως να ξέρει ο δικαστής αν κάποιος πρέπει να νοσηλευτεί ή όχι και πώς μπορεί να εμπιστευτεί κανείς την κρίση ενός ψυχιατρικού ασθενούς που σε βεβαιώνει ότι θα παίρνει τα φάρμακα του και θα είναι καλά; Πολύ απλά, δεν μπορει…

Καθώς λοιπόν ο ήλιος ανατέλλει και οι στάλες πιτσιλίζουν το παράθυρο, σας αφήνω με αυτά, γιατί με έπρηξε ο Κωστής να γράψω επειδή δεν έχω γράψει τόσον καιρό.

5 Responses to “ER”


  1. 1 Μάρκος Jan 5th, 2006 at 11:41 am

    “…γιατί με έπρηξε ο Κωστής να γράψω επειδή δεν έχω γράψει τόσον καιρό.”

    Οπότε εσύ βρήκες ένα άσχετο θέμα και έγραψες? :)

  2. 2 Oneiros Jan 5th, 2006 at 1:27 pm

    Καθόλου άσχετο, πολύ ενδιαφέρουσα η ανάλυση. Έχω παρατηρήσει κι εγώ ότι το ER (όπως και κάποιες ταινίες με θέμα νέους γιατρούς) είναι πολύ δημοφιλής σειρά στους γιατρούς που ξέρω, κι αναρωτιόμουν (σιγά μην τους έπιανα να παραδέχονταν ότι μαθαίνουν απ’ αυτό)…

  3. 3 L'aventura Jan 5th, 2006 at 7:26 pm

    Ρωτάει η Lisa Simpson τον Dr Hibbert,αν θυμάμαι καλά, για το αν μπορεί να κληρονομήσει τη βλακεία του Homer ή για το αν μπορεί να αλλάξει τα γονίδια της.

    Και απαντά ο Δρ Hibbert “Δεν έχω δει κάποια σχετική ταινία”

  4. 4 Caern Jan 6th, 2006 at 5:35 am

    Ποτέ δεν το χώνευα το ER, ίσως γιατί κανείς μα κανείς σ’ αυτή τη σειρά δεν είναι συμπαθητικός. Ίσως να πει κανείς πως αυτό την κάνει ρεαλιστική. Από την άλλη, δε νομίζω πως είναι ιδιαίτερα ρεαλιστικό να είναι τόσοι δολοφόνοι ή ναρκομανείς σ’ ένα νοσοκομείο.

    Τέλος πάντων. Τις τελευταίες δύο βραδιές τα είδαμε με το morph. Είχε πλάκα το τι είπε αυτός χθες: ‘Παλιά το είχανε κάτι περίεργες ώρες, και δε βόλευε να το βλέπω. Τώρα που το ‘χουνε 2-4 το βράδυ το βλέπω συνέχεια.’ :) Α ρε φοιτητομάνι!

  5. 5 morpheous Jan 7th, 2006 at 9:03 pm

    :) Τι να κάνουμε…η έννοια του ωραρίου είναι πολύ ρευστή όταν είσαι φοιτητής!

Leave a Reply