Σπιτάκι

Αφορμή αυτό. Μαθαίνουμε τίποτα πραγματικά από τα (βίντεο-)παιχνίδια; Ο Αμερικανικός στρατός ήδη δημιουργεί ένα κάρο παιχνίδια, τα οποία στην πραγματικότητα δεν είναι παρά training simulations. Προφανώς, αν θέλουμε να κάνουμε κάτι πολύ αληθινό, μπορούμε. Αλλά τότε δεν είναι παιχνίδι στην πραγματικότητα, σωστά; Βάζω στοίχημα πως οι στρατιώτες που εκπαιδεύονται σ’ αυτά τα συστήματα δε το θεωρούν παιχνίδι, μάλλον γιατί δεν έχει χαβαλέ. Είναι όσο βαρετό όσο θα ήταν στην πραγματικότητα.

Οπότε για να μάθουμε κάτι για τον πραγματικό κόσμο, το παιχνίδι θα πρέπει να έχει, σχετικά τουλάχιστον, τη χροιά του simulation. Ή να βάζει πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία για τον πραγματικό κόσμο μέσα στην ιστορία, δηλαδή να μαθαίνουμε πράγματα όπως ίσως θα μαθαίναμε από κάποιο καλό ιστορικό μυθιστόρημα.

Εσείς έχετε μάθει τίποτα από παιχνίδια; Ο yours truly έχει μάθει μερικά πράγματα, αλλά δε ξέρω αν είναι να τα μοιραστώ μαζί σας. Eh, what the heck.

• Πόκερ. Για να τελειώσεις το Police Quest, το πρώτο νομίζω, έπρεπε να κερδίσεις ένα παιχνίδι πόκερ. Αναγκαστικά μάθαμε πόκερ. Πρέπει να είμουνα γύρω στα 10-11, και δεν είχα ασχοληθεί ακόμα. Μετά στα 12 μου μαζευόμασταν σε σπίτια φίλων και παίζαμε, με μάρκες φυσικά. Ωχ, λέτε ο Τhomson να έχει δίκιο πως video games corrupt;
• Να πιλοτάρω F-16. Χωρίς πλάκα, το Falcon 2 ήταν τρομερός εξομοιωτής. Το manual του ήταν τρομακτικό. Αν με έβαζες σ’ ένα F-16 στα 12 μου, μάλλον θα το απογείωνα, και μάλλον θα κατάφερνα και να το πετάξω κουτσά-στραβά. Φυσικά δε θα ήμουν έτοιμος για τα G, και δε θα έφτανα καν μάλλον όλα τα κοντρόλ, αλλά λέμε τώρα. Το μόνο πρόβλημα; Δεν κατάφερα να το προσγειώσω ούτε μια φορά κανονικά το ρημάδι. Είχα κάνει κάθε αποστολή σε κάθε επίπεδο ρεαλισμού και δυσκολίας, αλλά πάντα έκανα ό,τι ήταν να κάνω, γύρναγα πίσω στην βάση μου, πέταγα στο σωστό υψόμετρο, και έκανα eject. Ακριβός πιλότος, one fighter jet per pop.
• Διάφορα trivia. Where in time is Carmen Sandiego? Αν δεν ήμουν τόσο απόλυτα σκράπας σε τέτοια πράγματα (στο trivial pursuit πάντα με διαλέγουν τελευταίο), θα είχα μάθει ένα κάρο πράγματα. Το παιχνίδι ερχόταν με δικιά του, μίνι-εγκυκλοπέδια. Για να προχωρήσεις, είχες πάντα κάποιο στοιχείο, το οποίο έπρεπε να δεις τι είναι, και να καταλάβεις που πρέπει να πας με βάση τα ιστορικά και λοιπά στοιχεία του. They don’t make them like they used to.
• Οδήγηση. Zboing. Καλά, μη βαράτε, πλάκα κάνω. Πλάκα-πλάκα πάντως, κάποια από τα ποιό ρεαλιστικά παιχνίδια στον τομέα μπορούν να σου δώσουν τουλάχιστον λίγο καλό intuition για διάφορα πράγματα στην οδήγηση. Και όσο το hardware βελτιώνεται, θα βλέπουμε ολοένα και περισσότερα ρεαλιστικά παιχνίδια με ωραίο gameplay από μέσα από το αυτοκίνητο. (Το PGR3 για το Χ360 δε φαίνεται ιδιαίτερα ρεαλιστικό, μα απ’ ό,τι λένε έχει πετύχει πολύ καλά και ευχάριστα την αίσθηση του να οδηγείς μέσα από το αυτοκίνητο, κάτι το οποίο είναι μάλλον first).
• Αγγλικά. Πολύ χαίρομαι που στην Ελλάδα δεν έχουμε κολλήσει ακόμα τον ιό των μεταγλωτίσεων, ή πως τουλάχιστον δεν τον είχαμε κολλήσει όταν ήμουν νεότερος. Τώρα όλα τα εγχειρήδια μεταφράζονται, το οποίο είναι από ατυχές έως απαράδεκτο. Εν μέρει γιατί πολλές φορές η δουλειά που γίνεται δεν είναι καλή. Εν μέρει γιατί κάποια πράγματα απλούστατα ακούγονται τρομακτικά γελοία μεταφρασμένα στα Ελληνικά. Εν μέρει γιατί το original θα είναι πάντα (σχεδόν) καλύτερο. Εν μέρει γιατί τα ίδια τα παιχνίδια δε μεταφράζονται (ευτυχώς) ακόμα, το οποίο κάνει την όλη προσπάθεια λίγο ηλίθια. Και εν μέρει γιατί, έχοντας κιόλας αναφέρει όλα τα προηγούμενα ούτως ή άλλως, τη σήμερον ημέρα όλοι θα έπρεπε να έχουν κάποιες βασικές γνώσεις Αγγλικών, και τα παιχνίδια δεν είναι δα και λογοτεχνία, κάποια βασικά πράγματα πρέπει να καταλάβεις συνήθως. Δε ξέρω πως νιώθουν τα παιδάκια σήμερα, πάντως εγώ είμαι σίγουρα χαρούμενος που τα παιχνίδια, τα βιβλία, οι ταινίες, οι σειρές, με ανάγκασαν να βελτιώσω τα Αγγλικά μου με απολύτως ευχάριστο τρόπο. Άλλωστε, αν δεν ήταν το Leisure Suit Larry, θα είχα μάθει ποτέ πως τα προφυλακτικά λέγονται στα Αγγλικά και prophylactic;

Αυτά νομίζω. Οπότε τι pattern βλέπουμε; Είτε παλιά παιχνίδια, που δίνανε προσοχή σε γνώσεις και πληροφορίες, είτε simulations. Το κακό είναι πως ακόμη και στα faithful simulations, ένα παιχνίδι πρέπει να είναι fun and amusing. Αν όντως έμπαινα σε F-16, ή αν κάποιος προσπαθούσε να βγει σε δρόμο με άλλα αμάξια μόνο με τις γνώσεις του από παιχνίδια, έστω και αυτόματο… ω πιδί μου.