Ιστορίες αϋπνίας!

Η ώρα είναι 5 και 11 πρώτα λεπτά και ο οργανισμός μου αρνείται πεισματικά να μπει σε sleeping mode…

Κάπου εκεί κατά τις 4 άρχισε, ως αναμενόταν, να διαμαρτύρεται και το στομάχι μου! Ε που θα πάει θα τελειώσει το “er” και θα νυστάξω, ασε το φαί για αύριο, καθησύχασα τον εαυτό μου!

Αμ δε!

Αναγκάστηκα να ντυθώ και να περπατήσω τρία ολόκληρα λεπτά για να πάω στο savodor (κάτι σαν everest εδώ στο ηράκλειο) και να πάρω ένα μεγαλοπρεπές σάντουιτς!

Η γειτονία μου τέτοιες ώρες (παρόλο που την έχω περπατήσει τη συγκεκριμένη ώρα ουκ ολίγες φορές) μπορεί να γίνει αρκετά ανατριχιαστική!

(by the way η σπιτονοικοκυρά ήταν ξύπνια! Ξυπνάει από τις 4:30? τι σκατά ψωμί φτιάχνει!)

Εκεί που επέστρεφα ανέμελος έχοντας το μεγαλοπρεπές μου σάντουιτς στο χέρι και ένα κομμάτι του στο στόμα μου έτοιμο να γνωρίσει από κοντά τα γαστρικά μου υγρά… τσουπ από το πουθενά (για την ακρίβεια από τον διπλανό σκουπιδοτενεκέ του οποίου την ύπαρξη αγνόησα την δεδομένη στιγμή) ξεπετάγεται μια μαύρη κολόγατα! Και να σου εγώ χεσμένος τέλειος βρίσκομαι, από την αριστερή πλευρά του δρόμου που ήμουν στην αρχή, με ένα άλμα αλλά Καρλ Λουις σε τελικό ολυμπιακών αγώνων στην άλλη πλευρά του δρόμου! Άμα ήταν κανένας αγουροξυπνημένος σε καμία γωνιά και με έβλεπε σίγουρα του έφτιαξα την μέρα! Τι να πεις! Πάλι καλά που δεν μου έπεσε το σάντουιτς!

Γενικά έχω πρόβλημα αϋπνίας αυτές τις μέρες! Κοιμάμαι τέσσερις ώρες το πολύ το βράδυ και μια το μεσημέρι! Με αποτέλεσμα τις παραγωγικές ώρες της μέρας (μέχρι τις 6-7 το απόγευμα) να είμαι λιώμα και τις επόμενες μέσα στην ενέργεια! Λες να προτείνω στο τμήμα να προσθέσει βραδινά μαθήματα και στον coach να κάνουμε μεταμεσονύχτιες προπονήσεις;!

Πιστεύω ότι αν κόψω τον μεσημεριανό ύπνο όλα θα επανέλθουν στα φυσιολογικά τους. Δεν μπορώ όμως για την ώρα να τον κάνω! Είναι τόσο γλυκός ο άτιμος… Παρόλα αυτά πρέπει όπως και δήποτε να έχει διορθωθεί μέχρι το Σάββατο! Κυριακή έχω αγώνα! Κάτι που σημαίνει πως αύριο δεν πρέπει να κοιμηθώ το μεσημέρι με τπτ!

Τι σας νοιάζουν τώρα εσάς αυτά θα μου πείτε… έλα μου ντε! Η ώρα όμως είναι 5:34 και κάτι πρέπει να κάνω για να νυστάξω!

Άντε πολύ καλημέρα σας που λέει και ο (μισητός) Αυτιάς!
Θεέ μου τι ξεστομίζω… χρειάζομαι επιτακτικά μερικές γερές δώσεις ύπνου!

3 Responses to “Ιστορίες αϋπνίας!”


  1. 1 Κωστής Nov 11th, 2005 at 7:03 am

    Συμβαίνει σε όλους μας.

    Εσύ τουλάχιστον έχεις φαγάδικο ανοιχτό στις 4 το πρωί! Εδώ όλα κλείνουν στις 10!

  2. 2 yorgos Nov 11th, 2005 at 10:45 am

    Το προλεταριάτο του Πάλο Άλτο δεν έχει τέτοια προβλήματα. Μόλις πήρα το βραδινό μου απ’ το 7-eleven =)

  3. 3 morpheous Nov 11th, 2005 at 2:22 pm

    αχ αχ!
    κωστή το φαγάδιοκο είνια 24/7! και αν θέλω περπατάω 10 λεπτά προς το κέντρο για σουβλάκια!

Leave a Reply