Σήμερα απορώ με την υπομονή μου. Δεν ξέρω κι εγώ πως έβγαλα την μέρα. Πέρα από τα υστερικά παιδάκια των υστερικών μαμάδων (ελπίζω να αξιωθώ να σας γράψω εκτενώς για το θέμα) μας έκανε μάθημα το μεσημέρι, καταμεσήμερο δηλαδή, πιο μεσημέρι δεν γίνεται (12-13.00), ο καθηγητής της έδρας. Τι το ‘θελε ο έρμος?
Φανταστείτε τον Χατζηνικολάου. Τώρα φανταστείτε το ακριβώς αντίθετο. Έτσι μιλάει. Δεν καταλαβαίνει Χριστό κανένας. Ώρες ώρες είχα την επιθυμία (πήγα να γράψω ακατανίκητη, αλλά εκ του αποτελέσματος είναι προφανές ότι την κατανίκησα) να πάρω το στυλό μου κα να το καρφώσω στο μάτι μου. Μας μίλαγε μια ώρα. Xωρίς θέμα. Χωρίς “οδηγό παράσταση” για να μην ξεχνάω και την ψυχιατρική μου. Περι ανέμων και υδάτων για το πως συμπεριφέρεσαι στο νεογνό. Για μια τέχνη που θέλει να γίνει επιστήμη (για την Ιατρική μιλάω ντε!) ο τύπος της έδωσε το καιριότερο πλήγμα για να την κάνει τέχνη ξανά.
Πραγματικά δεν έχω λόγια να περιγράψω πόσο βαρέθηκα. Εκτός από το ότι δεν καταλάβαινες τα μισά έστω από όσα έλεγε, όσα καταλάβαινες, ήταν τόσο μα τόσο αποπνικτικά βαρετά!
Όπως επεσήμανε και ένας φίλος, ο τύπος μάλλον ήρθε να μας δείξει πως κάνουνε γαργάρες!
< επιφώνημα = απόλυτη αγανάκτηση > αργκχ < / επιφώνημα >
Οποτε θα τον εχετε καθε βδομαδα αυτον μια ωρα; Καλη τυχη.
By the way, ελεγες πως μαλλον οι υστερικες μαμαδες θα ειναι το προβλημα, και οχι τα παιδακια. Τελικα υστερικα και τα παιδακια;
Υποτίθεται ότι δεν θα τον έχουμε άλλο στο πρόγραμμα. Υποτίθεται ότι δεν θα μας έκανε μάθηαμ χτες ας πούμε. Οπότε δεν ξέρω.
Τώρα για τους υστερικούς, υπάρχουν και μαμάδες και παιδάκια. Το μόνο ελαφρυντικό για τα παιδάκια είναι ότι δεν φταίνε τα κακόμοιρα, φταίνε οι μαμάδες τους που τα έκαναν έτσι.