Σπιτάκι

- Ένα Mac mini ακόμα παρακαλώ.
Πληρώνει.
Το παίρνει.
Τρέχει με αγωνία σπίτι, το βάζει στη μπρίζα, αρχίζει το boot ενώ πάει να συνδέσει την οθόνη και το πληκτρολόγιο.
Ανοίγει τις πληροφορίες συστήματος στο About This Mac.
- Ναι!!! Ολοκλήρωσα τη συλλογή μου!
Η χαρά του όμως γρήγορα μετριάστηκε, μόλις συνειδητοποίησε πως θα πρέπει να περιμένει μέχρι το επόμενο revision για να έχει κάτι ενδιαφέρον να μαζεύει…

H Apple φαίνεται πως κάνει κάτι το οποίο πραγματικά δεν καταλαβαίνω καθόλου. Τα Mac mini ανανεώνονται, όμως μόνο under the hood. Τα κουτιά θα έχουν απάνω τα παλαιά στοιχεία του μηχανήματος, των παλιών Mac mini δηλαδή. Η ιδέα θα είναι πως το κουτί σου λέει τα ‘εγγυημένα’ χαρακτηριστικά του μηχανήματος, μα το δικό σου μπορεί να είναι ακόμη καλύτερο! Ωραία ε; Σα πολύ αυτοκολλητάκια μου θυμίζει η υπόθεση.

Η εταιρία λέει θέλει να το κάνει για να ξεπουλήσει τα τωρινά Mac mini χωρίς να ρίξει την τιμή τους. Δηλαδή να ξεφορτωθεί με την ευκολία της το inventory, χωρίς να χάσει λεφτά.

Εντάξει, αλλά τότε γιατί κάποια από τα καινούργια units θα έχουν καλύτερα χαρακτηριστικά; Πως ακριβώς το σκεφτήκανε;

Αν ήθελα να αγοράσω Mac mini πριν την αναβάθμιση, τότε θα το αγόραζα και χωρίς αυτή την ιστορία. Αν όμως ακούσω την ιστορία και μου λάχει το παλιό mini, τότε σίγουρα θα υπάρξει ένας βαθμός εκνευρισμού.

Το ΄τουλάχιστον’ δεν είναι αρκετά καλό αν θεωρηθεί σίγουρο. Διάφορες εταιρίες καμιά φορά κάνουν τέτοια κόλπα. Αγοράζεις κάτι με Α, και σου λένε ‘α ξέρετε ορίστε με Β, που είναι καλύτερο.’ Αν εσύ νομίσεις πως σου κάνουν χάρη, και πως είναι μεμονομένο συμβάν, τότε έχει καλώς. Αν όμως είναι κάτι στάνταρντ, αυτοί που δε θα το πάρουνε θα στραβώσουνε.

Σε τέτοιες αγορές πρέπει να πιστεύεις πως παίρνεις αυτό που πληρώνεις, αλλιώς αργά ή γρήγορα νομίζω θα κάνει κακό στην εταιρία.

ΥΓ. Έχω ακούσει νομίζω στο παρελθόν για εταιρίες υπολογιστών σαν την Dell να κάνουν κάτι παρόμοιο, αλλά σε υπερβολικά μεμονομένες καταστάσεις. Επίσης, κρισίμως, υπήρξε η πεποίθηση πως ήταν μεμονομένα περιστατικά.