Δεν αντέχω άλλο την μιζέρια. Eίπε κανείς ότι λύθηκαν τα προβλήματα μας; Είπε κανείς ότι μετά από αυτή την επιτυχία (αλλά και την περσινή) θα ανακάμψουμε οικονομικά σαν χώρα, θα λυθεί το πρόβλημα της ανεργίας, του κοινωνικού ρατσισμού, της παιδείας, κτλ κτλ;
Αλλά για όνομα, δεν μπορείτε να χαρείτε λίγο σαν φυσιολογικοί άνθρωποι; Μια μέρα μετά από τον θρίαμβο διαβάζω και ακούω σχόλια ποτισμένα σε μιζέρια, βλακεία και ψευτο-ανωτερότητα!
Η εθνική ομάδα της χώρας είναι πρώτη στην Ευρώπη και εσείς πέφτετε με τα μούτρα να ρίξετε την χολή σας για άλλα άσχετα με τη συγκεκριμένη επιτυχία προβλήματα μόνο και μόνο επειδή κάποιο άνθρωποι ζουν στιγμές ανείπωτης χαράς λόγο μιας αθλητικής επιτυχίας! Πολύ πιθανόν να μην έχετε ασχοληθεί με τον αθλητισμό ποτέ στην ζωή σας. Δεν κατανοείτε την επική προσπάθεια που χρειάστηκε να κάνουν όσοι συμμετείχαν σε αυτή την επιτυχία. Αντί τουλάχιστον να επιβραβεύσετε τον κόπο τους το μόνο που σκέφτεστε είναι πικρόχολα σχόλια για άσχετα θέματα.
Ναι ρε, όσο απαξιωμένο και να έχετε τον αθλητισμό είμαστε πρώτοι στην Ευρώπη στα δυο πιο λαοφιλή αθλήματα! Αν αυτές οι επιτυχίες το μόνο που κάνουν είναι να σας γενούν προβληματισμούς για το μέλλον αυτής της χώρας και γενικά συναισθήματα μιζέριας, τα οποία μερικές ώρες μετά δεν σας αφήνουν να χαρείτε, τότε έχετε μεγάλο πρόβλημα…
Δεν λέω, πολλοί (και δικαίωμα τους), τον έχουνε στα αρχ…. τους τον αθλητισμό. Αλλά όχι ρε φίλε, ποιος δηλαδή σου έδωσε το δικαίωμα να φθονείς όσους αισθάνονται ευτυχισμένοι με αυτή την επιτυχία; Αν κάτι δεν το καταλαβαίνεις αποστασιοποιήσου και μην πιάνεσαι από αυτό για να επικεντρωθείς σε κάτι παντελώς άσχετο. Έχουμε γεμίσει μαλάκες σε αυτή τη χώρα…
Αϊ στα τσακίδια πια…
UPDATE
Εν τέλει ο μόνος άνθρωπος που έπιασε 100% το νόημα αυτών που είπα ήταν mindstripper. Της οποίας το σχόλιο στο blog του manifesto πρέπει να διαβάσει όποιος ακόμα δεν έχει πιάσει το ζουμί αυτού του ποστ.
Όλοι οι υπόλοιποι απλά βρήκατε μια ευκαιρία να εκθέσετε τις (άσχετες με το αυτό ποστ) απόψεις σας!
Υ.Γ το δεύτερο της σχόλιο το μεγάλο.
Αν μέσα από την επιτυχία (του άλλου, ναι ντε) και τον θρίαμβο (ναι, ναι, αυτόν του αλλουνού…) καταφέρνει κάποιος και φέρνει στην επιφάνεια την μιζέρια και την κακομοιριά που τον σιγοτρώει, τότε δεν είναι μ@λάκας.
Είναι για κλάμματα.
Τα σέβη μου. ;-)
Ναι ε; Υπήρξαν και τέτοια;
Βασικά, όταν η προηγούμενη εθνική επιτυχία είναι η Eurovision… ε εκεί ήταν λίγο δικαιολογημένη μια κάποια ειρωνία προς την υπερβολική χαρά του κόσμου. Θυμάμαι ακόμα πως κάποιοι τολμούσαν να το συγκρίνουν με το Euro. Ε, για πολλούς ίσως να το πήρε και το μπάσκετ η μπάλα.
Λες τώρα πια να είναι συνηθισμένοι σε μεγαλεία; Να θέλουνε παγκόσμιο και αν για να χαρούνε; Α ρε γέλια.
Κωστή, έπεσες διάνα, τουλάχιστον στην δικιά μου «αυτοσυγκράτηση» των πανηγυρισμών.
Εντάξει, και χάρηκα και φώναξα και η τρίχα κάγκελο μου σηκώθηκε όταν στην απονομή ακούστηκε το final countdown αφού η ηλικία μου μου επέτρεψε να χαρώ πλήρως κι εκείνη την στιγμή.
Κάπου όμως βλέπω να «ξεφεύγουμε»… να ψάχνουμε να βρούμε δικαιολογίες για να χαρούμε σαν σχολιαρόπαιδα την στιγμή που πολλά πράγματα πάνε πραγματικά κατά διαόλου. Και σίγουρα δεν αναφέρομαι στην χτεσινή επιτυχία αλλά σε κάτι τραγικούς αλαλαγμούς που βάζουν στο ίδιο βάθρο αυτά τα παιδιά με την Παπαρίζου. Όταν η contra κάνει την αθλητική σύγκριση ανάμεσα σε ελλάδα του τώρα και την ΕΣΣΔ του ‘60-61 και για να μας «βγάλει κι από πάνω» κοτσάρει και την eurovision στο χαμό… ε, κάπως τσαντίζομαι! Δεν φτάνει ότι είμαστε μια σταλιά χώρα κι όμως κάναμε το ασύληπτο; Χρειάζεται και το «μεγαλείο» της Παπαρίζου για να βγούμε, τάχαμου, ένας ζωντανός ακόμα κυρίαρχος του ευρωπαϊκού πολιτισμού;
Και ακόμα χειρότερο, πόσοι από αυτούς που χτες τρέξανε στους δρόμους δεν είχαν ιδέα της ίδιας της διοργάνωσης μέχρι και τον ημιτελικό με την Γαλλία; Εγώ παραδέχομαι πως άρχισα να βλέπω τα παιχνίδια από το μπαράζ με το Ισραήλ και ύστερα. Γιατί δεν είμαι φανατικός του σπορ και γιατί κάπως διαφορετικά αξιοποιώ τον χρόνο μου. Αλλά δεν πανηγύρισα φανατικά… Τέτοια πόρωση για την νίκη μιας ομάδας που μέχρι λίγες μέρες πριν την είχαν σχεδόν όλοι γραμμένη στα @@ τους δεν σου κάνει λίγο «fake»; Σωστά είπαν κάποιοι σχολιαστές και αρκετοί bloggers πως αυτό το χρυσό ανήκει ΜΟΝΟ σε αυτους που ίδρωσαν στο Βελιγράδι όταν μόνοι τους παλεύαν μέσα στην λήθη γιατί απλά το ΘΕΛΑΝΕ. Οι υπόλοιποι ας μην «κάνουμε κηδεία με ξένα κόλυβα»…
Έχουμε γεμίσει μαλάκες σε αυτή τη χώρα…
Έχουμε γεμίσει μαλάκες σε αυτή τη χώρα…
Έχουμε γεμίσει μαλάκες σε αυτή τη χώρα…
μαλάκες υπάρχουν παντού, εδώ το πρόβλημα είναι ότι τους δίνουμε μεγαλύτερη σημασία απ’ ότι θα έπρεπε.
-ουπς, μήπως είμαι μαλάκας;-
Διαβάσατε τι έγραψα;
Δεν τα έχω με όσους δεν πανηγύρισαν. Δεν τα έχω με όσους δεν νοιάζονται. Δεν τα έχω με όσους δεν ασχολούνται με τα σπορ. Δεν μου καίγεται καρφάκι για καμία Παπαρίζου (και συμφωνώ οτι είναι τραγελαφικό να πανηγυρίζουμε για τη eurovision η οποία δεν μπορεί σε καμία περίποτση να μπει σε σύγκριση με οποιαδήποτε αθλητικό επίτευγμα)!
Τα έχω με αυτούς που παραπονιούνται γιατί ο λαός χαίρεται με αυτή την επιτυχία, και επίσης με βάση αυτή την επιτυχία βρίσκουν ευκαιρία να ασχοληθούν με άλλα θέματα παντελώς άσχετα, μόνο και μόνο επειδή ο κόσμος χαίρεται! Τον αποκαλούν ζώο που πανηγυρίζει με πρόσχημα ότι δεν θα έπρεπε γιατί σε άλλα θέματα πάμε κατά διαόλου!
Και για κάποιο λόγο πιστεύουν ότι όποιος χάρηκε και πανηγύρισε για αυτή τη επιτυχία είναι πια ευτυχισμένος χαρούμενος δεν έχει προβλήματα δεν τον απασχολεί τπτ από δω και πέρα…
@ pillius η άποψη που εξέφρασες στο Blog σου πραγματικά είναι υπέροχη. Αυτή η επιτυχία έχει διαφορετική επίδραση στον κάθε έναν. Εσύ χαίρεσαι για τον δικό σου λόγο. Λόγος που προσωπικά μου αρέσει πολύ!
@ kitasumba μαζί σου, ο παραλληλισμός του contra ήταν για τα πανηγύρια
Παρακαλώ δειτε μια ματι;A
http://olonos.blogspot.com/2005_07_01_olonos_archive.html
F*CK GR**CE
τα ανώνυμα σχόλια τα κάνουν όσοι δεν έχουν τα αρχ… να υποστηρίξουν τον λόγο τους, με λίγα λόγια δεν έχουν καμία σημασία…
Εν τέλει ο μόνος άνθρωπος που έπιασε 100% το νόημα αυτών που είπα ήταν mindstripper. Της οποίας το σχόλιο στο blog του manifesto πρέπει να διαβάσει όποιος ακόμα δεν έχει πιάσει το ζουμί αυτού του ποστ.
Όλοι οι υπόλοιποι απλά βρήκατε μια ευκαιρία να εκθέσετε τις (άσχετες με το αυτό ποστ) απόψεις σας!
Υ.Γ το δεύτερο της σχόλιο το μεγάλο.
Χμμ, δε νομίζω πως ήταν τόσο πια άσχετες οι γνώμες μας. Άλλωστε, για διάλογο δεν είναι τα σχόλια;
όταν έχοντας διαβάσει ότι έχω γράψει μου αντιπαραθέτεις επιχειρήματα που αφορούν την eurovision συγνώμη αλλα είναι άσχετα! :)
φυσικά για διάλογο είναι τα σχόλια αλλά όταν εγώ μιλάω για το α και το β και ο άλλος μου μιλάει για το δ και το γ και μέσα σε όλα αυτά έχουμε και την φυσική δυσκολία του γραπτού μη άμεσου λόγου καταλαβαίνεις ότι καταντά εκνευριστικό!
: ) Καλά, οk. Απλώς ρε παιδί μου, σύμφωνοι με όσα λες, απλά συνεχίζω τη σκέψη σου και σου εξηγώ πως δε μου φαίνεται και τόσο παράλογο μερικοί μίζεροι να την είδαν έτσι. Ή μάλλον, όχι παράλογο, γιατί και ‘γω μιζέρια το θεωρώ, αλλά από την σκοπιά τους μπορώ να το καταλάβω.
Εγώ λέω το εξής πολλές φορές: εδώ δεν καταφέρνουμε να συνενοηθούμε όταν μιλάμε με τον άλλον πρόσωπο με πρόσωπο, θα συνεννοηθούμε μέσω μίας οθόνης; Οι χαρακτηρισμοί με ενοχλούν από μικρό παιδί και όταν δίνω κάποιον, φροντίζω να ξεκαθαρίζω το πλαίσιο στο οποίο αναφέρομαι αν αυτό δεν έχει γίνει κατανοητό, κι όχι να τον πετάω στα μούτρα του άλλου όπως θα μάσαγα την τσιχλίτσα μου. Έτσι λειτουργώ στη ζωή μου, έτσι προσπάθησα να λειτουργήσω κι εδώ. :-)
Πολλοί διάβασαν, λίγοι κατάλαβαν Μορφέα. Δεν είναι και παράλογο αν το σκεφτείς, ο γραπτός λόγος έχει παγίδες.
Την επόμενη φορά, επειδή βαριέμαι να τα γράφω, δηλώνω από τώρα ότι κερνάω καφεδάκι για περαιτέρω συζήτηση. I’m too old for this shit… :-P
Ο αθλητισμός είναι υπόθεση όλων μας, όλων των ηλικιών όλων των φύλων. Πρέπει να γίνεται σε δημόσια γυμναστήρια (διασκορπισμένα σε όλες τις συνοικίες και τις γειτονιές) η πάρκα με την παρακολούθηση γιατρών και γυμναστών. Δεν πρέπει να αποσκοπεί στην κερδοσκοπία και τον ανταγωνισμό (εκμηδένιση του αντιπάλου) αλλά στην ευρωστία, την ευφορία, τη βελτίωση της αντοχής, γενικά στη διατήρηση της υγείας αλλά και στην ψυχαγωγία (αγωγής της ψυχής) των θεατών.
Ο επαγγελματικός και εμπορευματικός αθλητισμός αποτελεί νοσηρό κοινωνικό φαινόμενο, βλαβερό και επικίνδυνο για τους αθλητές, οδηγεί σε βίαιες και ζημιογόνες για τους πολίτες εκδηλώσεις. Η αγορά ποδοσφαιρικών ή άλλων ομάδων αποτελούν «πολιτικές επενδύσεις» και με κύριο σκοπό να επιτύχουν μεγάλοι οικονομικοί παράγοντες «λαϊκά ερείσματα».
@Κωστής: δυστυχώς δεν μπορώ να το καταλάβω από τη σκοπιά τους, μάλλον δεν καταλαβαίνω καν την σκοπιά τους!
@mindstipper: σαν τον άμεσο προφορικό λόγο δεν υπάρχει τπτ! και έχεις δίκιο εδώ δεν καταλαβαινόμαστε όταν μιλάμε πρόσωπο με πρόσωπο, μέσα απο blogs θα τα βρούμε! Ένας καφές είναι πάντα καλή ιδέα!
@TASOS: συμφωνώ απόλυτα! δυστυχώς όμως δεν ζούμε σε έναν ιδεατό κόσμο!
και για μένα ο επαγγελματικός αθλητισμός σκοτώνει τα ουσιαστικά ιδανικά του αθλητισμού (συναγωνισμός, υγεία κτλ κτλ ), παρόλα αυτά δεν ντρέπομαι να δηλώσω ότι πολύ μου αρέσει να τον παρακολουθώ!