Η Αθήνα το 15-Αύγουστο είναι καταπληκτική. Ζεστή, ήσυχη, κοιμωμένη. Το μεσημέρι περπατάς, στο κέντρο ή τα προάστεια, και μοιάζουν όλα κλειστά, εγκαταλελειμένα. Τα τζιτζίκια ακούγονται παντού. Η ηρεμία και το φως κυριαρχούν.
Ο επόμενος που θα μπλογκάρει για το πόσο χρειάζεται να φύγει από την Αθήνα το καλοκαίρι θα φάει μεγάλη e-μούτζα.
ΥΓ. Modems και blogging δε πάνε μαζί.
Πεστα, πεστα, ν’ αγιασει το πληκτρολογιο σου.
Συμφωνώ. Η Αθήνα τον δεκαπενταύγουστο είναι όντως υπέροχη. Λυπάμαι που δεν μπόρεσα φέτος να την επισκεφτώ αυτές τις μέρες (κατέβηκα τον Ιούλιο, αλλά καμία σχέση…)
ΥΓ: Και η Σαλονίκη είναι υπέροχη αυτές τις μέρες, αλλά με διαφορετικό τρόπο.
Στην Βοστώνη βρέχει… ουδέν σχόλιο που λένε.
Χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες!
σιγουρα για να εκτιμησεις την Ελλαδα πρεπει να λειψεις λιγο καιρο.
μιλουσα μεναν φιλο που σπουδαζει στην Γερμανια εδω και 7 χρονια και λεγαμε για το ενδεχομενο να παει στρατο στην Ελλαδα. Μου λεγε λοιπον οτι αν τον στειλουν σε κανα νησι στην παραμεθοριο αυτος ολο χαρα θα ειναι που θα καθεται για εναν χρονο να βλεπει την θαλασσα :-)