Δε τα μπορώ.
Δεν είναι ότι δε μου αρέσουν οι προορισμοί. Μ’ αρέσει πολύ να βλέπω νέα μέρη.
Δεν είναι ότι με χαλάνε υπερβολικά τα ίδια τα ταξίδια. Μπαίνω στο αεροπλάνο μου, αρχίζω τη νουβέλα μου, περνάει η ώρα. Αν είναι και τρένο ή αμάξι, ακόμα καλύτερα.
Αυτό που με χαλάει είναι η αναμονή, η προσδοκία του ταξιδιού. Αφενός της κούρασης, αφετέρου—και κυρίως—το ότι φεύγω από ένα μέρος. Όσο χάλια και να είναι, όσο παραδεισένιο και να είναι το άλλο όπου πηγαίνω. Νιώθω ότι κάτι θα ξεχάσω, κάτι θα μου λείψει, όσο μικρό και να είναι.
T-28m and counting. Έφυγα.
0 Responses to “Ταξίδια”