Πήγαμε και είδαμε το Sin City. Μας έκαψες Κωστή. Δηλαδή όχι και τόσο πολύ, αλλά σίγουρα δεν αξίζει το 8 που του έβαλες στο IMDB.
Από άποψη σεναρίου, νομίζω ότι ήταν αργό και βαρετό σε πολλά σημεία. Μου άρεσαν πολύ οι super mini intro και outro με τον Hartnet, αλλά κατά τα άλλα οι ιστορίες δεν είχαν να δείξουν κάτι το τρομερο. Ήταν μάλλον repetitive (yet another psycho cannibal serial killer) και αρκετά ασύνδετες, που για μια σπονδυλωτή ταινία δεν είναι ό,τι καλύτερο.
Το μεγάλο ατού πάντως είναι ο φωτισμός και ηα τμόσφαιρα της ταινίας. Το ασπρόμαυρο φιλμ, τα λίγα έντονα χρώματα (αν και στην αρχή με τα μάτια της ξανθιάς τύπισσας μου φάνηκε εντελώς χαζή η εικόνα) γενικά του δίνουν ένα στυλ film noir, που πάντα μου άρεσε στις ταινίες. Αυτό που έκανε με τις σκιές ειδικά, ένα περίεργο εφε του φωτισμού, ήταν πολύ ωραίο. Το κακό από την άποψη σκηνοθεσίας, προσωπικά το εντοπίζω σε ένα μόνο πράγμα.
Directed by
Frank Miller
Robert Rodriguez
Quentin Tarantino (special guest director)
Ποτέ μα ποτέ δεν μου άρεσε ο Ταραντούλας. Καμία του ταινία δεν μου προσέφερε κάτι, ούτε καν απλή διασκέδαση. Κάποιες σκήνες του είναι καλογυρισμένες, αλλά σε γενικές γραμμές οι ταινίες του είναι κατά την άποψή μου, ανθυπομέτριες. Το Kill Bill το βρήκα απίστευτα αηδιαστικό, για παράδειγμα. Η ποσότητα του αίματος ήταν υπερβολική σε βαθμό γελοιότητας και η απόλυτη βαρβαρότητα, το απόλυτο splatter που έδειχνε ήταν απλά εντελώς έξω από τα νερά μου. Για τον λόγο αυτό, ποτέ δεν πήγα να δω και το vol.2. Είχα μεν την περιέργεια αλλά βρήκα τόσο απαίσια ταινία το πρώτο, που απλά δεν θα άντεχα να τον υπομείνω και άλλες 2 ώρες. Νομίζω ότι η συμβολή του ήταν καταλυτική και καταστρεπτική. Αρκεί να δείτε το πόσες σφαίρες τρώει κάποιος πριν πεθάνει. Αρκεί.
Από ηθοποιία, το μεγάλο, πολύ μεγάλο λάθος ήταν να δώσουν τον ρόλο μανιακού κανίβαλου στον Elijah “Frodo” Wood. Αυτός ο άνθρωπος δεν πρέπει να παίζει τέτοιους ρόλους. Ναι, το ξέρω ότι δεν πρέπει να ταυτίζεις έναν ηθοποιό με τον ρόλο που τον καθιέρωσε, αλλά καλώς ή κακώς, ο Wood είναι πλέον το πρότυπο του Hobbit. Δεν γίνεται να παίζει ρόλους “κακού”.
Τον Bruce Willis τον βρήκα καλό αρκετά και δεν το περίμενα. Γενικά δεν τον πάω. Τον Μίκυ Ρούρκ (όχι τον Μίκυ Μάους) τον βρήκα επίσης πολύ καλό. Νομίζω ότι τους πήγαιναν γάντι οι ρόλοi τους.
Τελικά ήταν μια μάλλον μέτρια ταινία με ορισμένα έξυπνα ευρήματα σκηνοθεσίας. Τίποτε παραπάνω.
Τι λε ρε? Τα έχεις παίξει? Καταρχάς, που ξέρεις εσύ (και ο οποιοσδήποτε) ποια ακριβώς ήταν η συμβολή του Tarantino στην ταινία? Δεύτερον, η ποσότητα του αίματος είναι απίστευτη, αλλά το ασπρόμαυρο φιλμ βοηθάει ώστε η ταινία να μην γίνεται τόσο μα τόσο gorry (remember Saving Private Ryan?).
Γενικά, δεν θα βγάλουμε άκρη εδώ. Το Sin City έγινε από τα πρώτα λεπτά μία από τις αγαπημένες μου ταινίες. Η σκηνοθεσία είναι καταπληκτική, τα εφέ απίστευτα, και ο τρόπος που τρεις διαφορετικές ιστορίες περιπλέκονται η μία με την άλλη πάρα πολύ έξυπνος. Το casting επίσης καλά διαλεγμένο (δεν καταλαβαίνω γιατί να μην μπορεί ο Elijah να διαλέξει να παίξει και κανά ‘τρελό’ ρόλο… δεν σου άρεσε στo ‘Eternal Sunshine of the Spotless Mind’?).
Τέλος, πάρε και διάβασε τα original comics του Frank Miller. Η ταινία δεν είναι τίποτα παραπάνω παρά η μετάβαση τους στην οθόνη. Όλα τα υπόλοιπα είναι ίδια! Και όταν μια ταινία επιτέλους σέβεται ένα βιβλίο (έστω και αν αυτό είναι ένα comic book), αυτό λέει πολλά για μένα. Η ταινία ουσιαστικά δεν είναι παρά ένα comic book περασμένο στην οθόνη… και ο τρόπος που ο Rodriguez το κατάφερε αυτό αξίζει πολλά Oscar!
Χμμ, εγώ θα σταθώ κάπου μεταξύ σας, Azrai και Γιάννη.
Όπως έγραψα και σε comment στο πρόσφατο review στο cineblog, γενικά η ταινία δε μου άρεσε αρκετά για 8, αλλά ήταν σίγουρα ένα 7αρι.
Γιάννη, θυμάμαι πως ήσουν μες στην τρελή χαρά πριν να βγει η ταινία, αλλά θυμόμουν πως αφού την είδες είχες απογοητευθεί λίγο. Λάθος κάνω;
Τέσπα, θα διαφωνήσω για τα βιβλία. Δηλαδή, δε τα έχω διαβάσει, δεν έχω καμία ιδιαίτερη όρεξη, και δεν πρέπει να είναι prerequisite για να κάνω appreciate μια ταινία. Είναι αξιόλογο το να μείνεις πιστός σε κάτι, αλλά όχι τόσο όταν με αυτό κάνεις κακό στην ταινία σου. Θα συμφωνήσω με τον Azrai. Η ταινία ήταν πολύ ασύνδετη, οι ιστορίες ουσιαστικά το ίδιο άσκοπο, μίζερο, αιματοβαμένο νουάρ, που μετά την δεύτερη-τρίτη έλεγες ‘άντε πάλι.’
Τώρα Azrai: bad azrai, πήγαινε στο δωμάτιο σου! Τι είπες για τον Ταραντίνο ρε; Το KB1 ήταν απίστευτη ταινιάρα, ένα veritable κινηματογραφικό tour de force. Τέλος πάντων, καταλαβαίνω πως αν έχεις κάποιο κόλλημα με το αίμα (δεν έμαθες τίποτα στο νεκροτομείο, τρομάρα σου), μπορεί να μη σε αφήσει να ‘φχαριστηθείς τη ταινία. Το 2 δε μου άρεσε τόσο, αλλά καλό ήταν. Μα ας αφήσουμε το KB στην άκρη. Είσαι σοβαρός; Ο Ταραντίνο δεν είναι καλός σκηνοθέτης και δεν έχει κάνει κάτι καλό; Reservoir Dogs, Pulp Fiction, σου λένε κάτι; Το Jackie Brown δεν ήταν πολύ καλό, αλλά ήταν ευχάριστη, ενδιαφέρουσα ταινία. Τέλος πάντων, ‘ντάξει ρε παιδί μου, αλλά έλεος.
Στα σκυλια και στο παλπ εχει κάποιες εμπνευσμενες σκηνοθετικες στιγμες, αλλά στο σύνολό τους οι ταινίες είναι μέτριες και Ι stand by this!
Και να συμπληρώσω ότι ο Αλέξης και ο αδερφός σου Κωστή, βασικά συμφωνούνε μαζί μου :p
Indeed. Εγώ παντος συμφωνώ με τον Azrai και για το Si(m) City άλλα και για τον Ταραντούλα. Το Pulp Fiction έχω χρόνια να το δω, άλλα μου είχε φανεί πολύ μέτρια ταινία. Το ΚΒ1 ήταν οκ, άλλα και εδώ συνεχώς το ίδιο σκηνικό και βία. Το ΚΒ2 ευτιχώς είχε κάπια περισότερη ιστορία, αν και χαζή!