Σπιτάκι

Η τελευταία ταινία του Michael Bay (το trailer εδώ), με τον Εwan McGregor και την Scarlet Johansson. (Να σημειωθεί πως το Island είναι η πρώτη ταινία όπου της δίνεται ρόλος της κινηματογραφικής γυναικάρας. Huh, έπαιζε και στο Home Alone 3.) Θρίλερ/ταινία δράσης επιστημονικής φαντασίας. Το 2090, η ανθρωπότητα έχει καταστραφεί, και οι λίγοι επιζώντες ζουν σε ένα προστατευμένο περιβάλλον, περιμένοντας τη μέρα που θα τους τύχει η λοτταρία, και θα διαλεχθούν για να πάνε στο Νησί, τον τελευταίο επίγειο παράδεισο, όπου το ανθρώπινο γένος ξαναγεννιέται. Ή μάλλον, έτσι λένε στους χιλιάδες κλόνους που δημιουργεί η εταιρία Merrick Inc., με επικεφαλή τον όπως πάντα καλό στο να είναι κακός Sean Bean. H πραγματικότητα είναι πως όλοι αυτοί οι κλόνοι χρησιμοποιούνται, ας πούμε, ώστε πλούσιες γυναίκες να γεννάνε χωρίς την ενοχλητική εμπειρία. Ή ώστε να έχουν έτοιμο τέλειο νεφρό για μεταμόσχευση μήπως τους συμβεί κάτι. Φυσικά οι ήρωες μας υποψιάζονται κάτι, και προσπαθούν να ξεφύγουν. Εκεί αρχίζει και ο Michael Bay να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα, δηλαδή να ανατινάζει πράγματα on film. (O οποίος Bay, funnily enough, σκηνοθετεί και το Untitled Transformers Film που είναι σε pre-production και υποτίθεται πως θα βγει το 2007. Άουτς.)

Αυτό που μάλλον όλοι περιμένατε, και δεν έχετε άδικο, είναι πως ο Bay δεν κατάφερε να δημιουργήσει κάτι το συγκλονιστικό. Η ταινία έχει τη πλάκα της, και είναι καλή επιλογή αν θέλετε να πάρετε το ποπκόρν σας, και να περάσετε δύο ώρες δράσης. Ως εκεί όμως. Για τα genre της, δύο είναι οι ερωτήσεις που πρέπει να ρωτήσουμε. Πως είναι η δράση, και πως είναι το όραμα του μέλλοντος;

Η δράση είναι καλή σε γενικές γραμμές, αν και δεν υπάρχουν κάποια set pieces που θα θυμάστε για καιρό. Άλλο πρόβλημα είναι πως αν και θεαματικά, κάποια πράγματα που συμβαίνουν είναι τελείως απίστευτα. Ο Michael Bay έχει κάνει και πολύ καλύτερες ταινίες δράσης.

Οπότε ως ταινία επιστημονικής φαντασίας, τι έλεγε; Πρώτον υπάρχει το κεντρικό θέμα: η δυνατότητα δημιουργίας τέλειων κλόνων, ανοίγοντας νέες προοπτικές στην ιατρική. Θα το κάναμε; Θα το θέλαμε; Αν οι κλόνοι είναι να μην είναι απλά φυτά, αλλά να ζήσουν κανονικές ζωές μέχρι να τους χρειαστούμε; Ενδιαφέρον, αλλά η ταινία δε κάθεται να σκεφτεί και πάρα πολύ. Ό,τι έχετε ευχαρίστηση homework για το σπίτι.

Μετά υπάρχει το ‘όραμα του μέλλοντος.’ Εδώ μπορεί και να επηρεάσω το κατά πόσο θα σας αρέσει η ταινία, οπότε πηγαίντε δείτε την, και γυρίστε μετά να δείτε αν συμφωνείτε. Το θέμα είναι πως, προφανώς για λόγους κόστους, η ταινία είναι μόνο σχετικά φουτουριστική. Γενικά μιλάμε για ένα μέλλον που μοιάζει πολύ με το παρόν, μόνο που η τεχνολογία σε ορισμένα πράγματα είναι προηγμένη. Οδηγούμε ακόμα αμάξια, ακόμα και αν έχουν όλα GPS. Υπάρχουν ιπτάμενες μηχανές, αλλά είναι σπάνιες—οι περισσότεροι οδηγούν ακόμα αμάξια, σε κανονικούς σχεδόν δρόμους. Χρησιμοποιούμε ακόμα ελικόπτερα που μοιάζουν με τα σημερινά. Υπάρχουν ακόμα τρένα—αλλά στο 2090 κινούνται αιωρούμενα πάνω από τις ενεργειακές τους ράμπες. Στο Λος Άντζελες (το οποίο δεν έχει μεγαλώσει τόσο ώστε να ενωθεί με το Σαν Ντιέγκο και να γίνει το Σαν Άντζελες) υπάρχουν φουτουριστικά overhead μετρό, και το skyline είναι πιο μοντέρνο, αλλά μοιάζει με κάτι που θα φανταζόμασταν σαράντα, όχι ενενήντα χρόνια μετά. Οι μπάτσοι κάνουν ακόμα της ηλεκτρονικές παρακολουθήσεις τους από το πίσω μέρος μικρών φορτηγών—μόνο που στο 2090 για να βρουν τα άτομα που ψάχνουν, έχουν την δυνατότητα να σκανάρουν, σε πραγματικό χρόνο, όλες τις κάμερες στην πόλη με face recognition technology.

Όλα αυτά πολύ καλά σε γενικές γραμμές. Είναι ευχάριστο να βλέπεις ένα μέλλον που δεν προσπαθεί να είναι τόσο τρομερά φουτουριστικό. Δε ξέρω αν ο κόσμος θα είναι τόσο όμοιος, μα σίγουρα δε πρόκειται να είναι όσο διαφορετικός όσο τον βλέπουμε συχνά-πυκνά σε ταινίες sci-fi που δεν είναι καν ενενήντα χρόνια στο μέλλον. Μέχρι να φτάσουμε στα αυτοκίνητα…

Πήγα να δω την ταινία με τον 2M3 και έναν άλλο φίλο, και είναι και οι δύο πολύ… αμαξόφιλοι. Το θέμα είναι πως η ταινία έχει μια αρκετά μεγάλη σκηνή κυνηγητού, με αμάξια, και γενικά δείχνει αρκετά αμάξια και σε άλλες σκηνές. Και τα αμάξια είναι… σημερινά. Ναι, έχουνε διαλέξει τα πιο φουτουριστικά αμάξια που μπορούσαν να βρουν, έχουν κάνει κάποιες μικροαλλαγές σε κάποια από αυτά, και γενικά σε πολλές σκηνές οι λήψεις των αμαξιών είναι φευγαλέες, ώστε να πάρεις τη φουτουριστική εντύπωση, χωρίς να δεις καλά-καλά το αμάξι.

Εγώ δεν αναγνωρίζω πολλά μοντέλα με τη μια, και σίγουρα όχι με όλες τους τις λεπτομέρειες. Οπότε γενικά δε με χάλασε. Σε κάποια φάση πρόσεξα ένα Scion, το οποίο είναι τόσο απλό αυτοκίνητο που και ‘γω κατάλαβα πως είναι ακριβώς το μοντέλο που βλέπω στο δρόμο. Αλλά γενικά δε μου έκανε κακή εντύπωση το φαινόμενο. Για άλλη μια φορά, undershooting μάλλον των αλλαγών που θα γίνουν, εκτός και αν έτυχε το 2090 να είναι η δεκαετία που έγινε τρελή μόδα το ρέτρο turn-of-the-century-style στα αυτοκίνητα. Εντάξει όμως, όχι κάτι παραπάνω. Στους άλλους δύο… απ’ ότι φαίνεται ήταν τόσο προφανές, που τους φάνηκε πολύ γελοίο.

Αυτό που εμένα μου φάνηκε πολύ γελοίο ήταν οι διαφημίσεις. To Minority Report ήταν η πρώτη ταινία που τα άκουσε γι’ αυτό το θέμα, και το Island ακολουθεί πιστά. Βλέπουμε το σήμα της Apple, βλέπουμε ένα μαγαζί Calvin Klein, βλέπουμε το MSN Search, με το ίδιο, σημερινό του logo. Τα πρώτα δύο εντάξει, καταλαβαίνω πως μπορεί να περάσουν και 200 χρόνια, και ίσως, ίσως να μην έχουν αλλάξει πολύ. Για το MSN Search όμως πολύ το αμφιβάλλω. Και εκεί που σίγουρα εγώ εννίσταμαι, το πιο τραγικό απ’ όλα… βλέπουμε το logo του Xbox. Ναι, διαφήμιση για το Xbox. Το 2090. Oι ηλίθιοι δε μπορούσαν να βάλουν καν μια διαφήμιση για το X360, ή τουλάχιστον κάποιο generic Xbox-whatever. Η Microsoft μπορεί να έχει κάνει βλακεία με το όνομα (πως θα λέγεται το επόμενο, Χ720, ή μήπως Χbox Wow Dude;), και μπορεί και να έχει επιστρέψει σε μια απλή Xbox ονομασία σε 90 χρόνια. Αλλά σίγουρα, όσο ρετρό και να γίνουν τα πράγματα, δε θα έχει επιστρέψει στο πανάσχημο logo του. Για άλλη μια φορά όμως, μικρό το κακό. Όλες οι διαφημίσεις φαίνονται για λίγο. Αν έχετε πρόβλημα με τα αμάξια, θα σας χαλάσει πολύ περισσότερο.

Eτυμηγορία: ευχάριστο blockbuster. Καλό για την κατηγορία του, χωρίς να φτάνει τα καλύτερα.