Είδαμε χτες το Million Dollar Baby. Όπως καταλάβατε από τον τίτλο ελπίζω, δεν μου άρεσε ιδιαίτερα. Ίσως επειδή πήρε τα Όσκαρ, περίμενα κάτι πολύ καλύτερο.
Απορώ πραγματικά πως πήρε τόσα πολλά Όσκαρ! Ο Eastwood, όπως πάντα, κατά την γνώμη μου χάλια. Τώρα αν γενικά σας αρέσει ο Eastwood, τότε ίσως να σας αρέσει και εδώ. Η Swank ανθυπομέτρια. Ο μόνος από τους ηθοποιούς που διασώζεται είναι ο Morgan Freeman. Σκηνοθετικά, δεν έχει να επιδείξει κάτι το ιδιαίτερο. Σεναριακά το βρήκα αργόσυρτο και στο τέλος βαρετό. Γενικά δεν μπορώ να πω ότι αποκόμισα κάτι από την ταινία, πέρα από δύο σχετικά ενδιαφέρουσες ώρες με τους φίλους μου και την απόλαυση του θερινού κινηματογράφου.
Σε γενικές γραμμές θα συμφωνήσω μαζί σου. Μ’ αυτά που είχα ακούσει και εγώ περίμενα πολλά περισότερα. Γενικά μου έδωσε την εντύπωση ότι προσπάθησε να πεί πολλά πράγματα μαζί, αλλά στην ουσία δεν άγγιξε κανένα θέμα σε βάθος.Ειδικά ως προς το θέμα της εθελούσιας εξόδου έμεινα με την εντύπωση ότι ασχολήθηκε με αρκετή επιπολαιότητα και προχειρότητα. Ειδικά εαν την συγκρίνεις με την “Θάλασσα μέσα μου” η σύγκριση είναι ισοπεδωτική. Ο Φρίμαν επιβεβαιώνει ακόμα μια φορά ότι είναι σπουδαίος καρατερίστας, αλλά μέχρι εκεί. Δεν είδαμε κάτι που δεν είχαμε ξαναδεί. Δυστυχώς και ο Ίστγουντ φαίνεται πολύ περιορισμένος μέσα σε στερεότυπα που μάλλον ο ίδιος έχει βάλει τον εαυτό του.
Ωραίο πόστ. Keep up the good work.
Χμμ, εγώ την είδα πριν πάρει τα όσκαρ, και δεν περίμενα κάτι το συγκλονιστικό, οπότε μου άρεσε αρκετά σε γενικές γραμμές.
Ο Ίστγουντ, ακόμα και αν δεν έδωσε την ερμηνεία της ζωής του (εγώ πάντως τον βρήκα αρκετά καλό), και ούτε και σκηνοθετικά ήταν αποκάλυψη, του αξίζουν συγχαρητήρια για τη προσπάθεια του να χρησιμοποιήσει τη δόξα και τα λεφτά του να κάνει κάτι πιο ποιοτικό και πρωτότυπο.
Το “Σκοτεινό Ποτάμι” ήταν 10 κλάσεις ανώτερο….
Σ’ αυτό έχεις μάλλον δίκιο. Άλλη μια ταινία, πιστεύω, για την οποία ο Ίστγουντ θα έπρεπε να συγχαρεί. Άλλη μια σχετικά δύσκολη ταινία, σκοτεινή. Όχι κλασσικό θέμα φτασμένου ηθοποιού (ειδικά του είδους του). Ο άνθρωπος χρησιμοποιεί το όνομα και τα λεφτά του για να κάνει, όπως το βλέπει ο ίδιος τουλάχιστον, ποιοτικές ταινίες. Κάποιες του βγαίνουν καλύτερες από τις άλλες, αλλά πιστεύω πως η όλη προσπάθεια είναι αξιόλογη.
Νομίζω οτι είστε πολύ αρνητικοί γιατί ακούσατε πρώτα όλο το hype και μετά είδατε την ταινία. Εγώ την είδα μαζί με τον Κωστή πριν τα Οσκαρ και ηταν τρομερά moving. Δεν ήξερα τίποτα για το σενάριο, περίμενα rocky-gal και έπαθα σοκ. Ο Clint είναι πάντα στο flat-tough παίξιμο του που δεν είναι σπουδαίο αλλα δεν ενοχλεί, ο Freeman είναι κορυφαίος (και δεν ακούω κουβέντα, ειδικά άπο όσους υπερασπίζονται το (Α-Θ-Λ-Ι-Ο) fantastic four :>)
H ταινία έχει σοβαρούς χαρακτήρες, αγγίζει πολύ σοβαρό θέμα και σε αφήνει με σκέψεις. Top 3 της χρονιάς για εμένα.
Ε όχι και τοπ 3… Δέχομαι πάντως ότι ίσως περίμενα περισσότερα λόγω των Oscar, αλλά ούτως ή άλλως δεν συγκινήθηκα καθόλου. Δεν ξέρω… Σίγουρα το “Η θάλασσα μέσα μου” είναι πολύ καλύτερο από όλες τις απόψεις και ψάχνει το θέμα της ευθανασίας πολύ περισσότερο. Στο προτείνω ;)