O J95 ετοιμάζεται να τα χώσει στους οικονομολόγους. Αυτό μου θυμίζει μια συζήτηση που είχα πρόσφατα. Είχαμε πάει για καφέ μ’ ένα φίλο μου, τον μόνο άλλο Έλληνα στο τμήμα (οικονομικών). Μου ‘λεγε πως τη τελευταία φορά που μίλησε με τον πατέρα του, εκείνος ήταν εξωφρενών.
“Αμάν και με σας τους οικονομολόγους. Μας έχετε $^&*@#%!”
“Ντάξει ρε πατέρα, σκέψου το εξής. Πες πως δεν υπήρχε τηλεόραση, και συ πήγαινες να δεις τον ΑΟ Γυθείου να δεις ποδόσφαιρο. Θα ‘λεγες, τι βλακεία είναι αυτό το άθλημα, κάτι βλάκες που κλοτσάνε μια μπάλα πέρα-δώθε. Δε θα ήξερες ότι για Ευρώ, ούτε για Μουντιάλ, ούτε για Champions League, ούτε για Ρονάλντο, ούτε για Ζιντάν… Ε, και με τους οικονομολόγους κάπως έτσι είναι. Μη βλέπεις μόνο τι κάνουν κάποιοι. Υπάρχουν και άλλοι, πολλοί, που παίζουν καλή μπάλα.”
Με προκαλείς για smartass comment/κακία, so, here goes:
Και με την τηλεόραση πάντως, τους “καλούς” οικονομολόγους δεν τους βλέπουμε ;)
Καλά οκ : ) Γιατί δεν είναι θεαματικοί. Και δεν είναι αναγκαστικά στην Ελλάδα. Δεν περιμένεις να τους δεις στην τηλεόραση.
Ούτε τον Integral Man;
Δεν έχεις άδικο. Don’t worry πάντως, δεν θα τα χώσω γενικά στην επιστήμη, απλώς δε θέλω επικλήσεις σε αυθεντίες για αυτά που θα πω.
Τείνω πάντως να σιχαθώ εντελώς τους νεοφιλελεύθερους οικονομολόγους. Πρέπει να είναι οι μόνοι επιστήμονες παγκοσμίως που όταν δεν τους βγαίνει το πείραμα κατηγορούν την πειραματική διάταξη για ιδεοληψίες.
Αν και το έχω συνδέσει παλιότερα, νομίζω ότι το confessions of a recovering economist, ίσως σε διασκεδάσει, αν δεν το έχεις δει ήδη…
Δημήτρη, συμφωνώ μαζί σου για το πόσοι εκνευριστικά απόλυτοι είναι κάποιοι φιλελεύθεροι οικονομολόγοι, ακόμη και όταν είναι προφανές πως δεν έχουν δίκιο. Κάποιοι έχουν χάσει τη διαφορά μεταξύ μοντέλου και πραγματικότητας.
Talos, ενδιαφέρον το link, ευχαριστώ. Γενικά πολλά από αυτά είναι πράγματα που μ’ έχουν προβληματίσει και μένα πολύ. Όταν άρχισα τις μεταπτυχιακές σπουδές μου, ασχολήθηκα αρκετά και με τα behavioral economics, που προσπαθούν να φέρουν ουσιαστικά στοιχεία από ψυχολογία και κοινωνιολογία στα οικονομικά. Υπάρχουν και ‘κει βέβαια τα προβλήματα… Τέλος πάντων, μεγάλη συζήτηση, ίσως γράψω και γι’ αυτά κάποια μέρα.
Κωστη διαφωνω αρκετα με την χρηση του ορου φιλελευθεροι οικονομολογοι. Μπορεις να πεις ορθοδοξοι, νεοκλασικοι ή κατι τετοιο, αλλα φιλελευθεροι? Υπαρχει φιλελευθερος μαθηματικος? Γιατι ξερεις καλα οτι η Θεωρια Γενικης Ισορροπιας στην οποια κολλαει ο Δημητρης ειναι 100% μαθηματικη και μια απο τις πιο elegant θεωριες στα οικονομικα…
Δεν με ενοχλει καθολου η αποκλιση απο την ορθοδοξια. Με ενοχλει η κριτικη χωρις να εχεις ψαξει το θεμα πρωτα. Οπως παντα, πρωτα πρεπει να μαθεις να ζωγραφιζεις ρεαλιστικα και μετα γινεσαι Πικασο. Πρωτα μαθαινεις κλασικη κιθαρα και μετα γινεσαι Φρανκ Ζαπα. Πρωτα μαθαινεις μικρο μακρο, μετα κανεις οτι γουσταρεις…
Έλα S G. Ναι που λες, προφανώς δε μιλάω γενικότερα για τους φιλελεύθερους οικονομολόγους. Γι’ αυτό και εγώ λέω και ‘κάποιοι.’ Συγκεκριμένα αυτό που είχα υπόψη μου όταν το έγραφα αυτό ήταν δύο πράγματα.
Πρώτον κάποιοι στο Σικάγο που γενικά αντιμετωπίζουν τα behavioral σαν κάτι το τελίως λάθος και αχρείαστο, πιστεύοντας πως τα κλασσικά μας fully-rational μοντελάκια μπορούν να εξηγήσουν τα πάντα. Αυτό μου φαίνεται και naive, και counterproductive, και αντι-επιστημονικό.
Δεύτερον, η κυβέρνηση Bush. Γενικά και στον εσωτερικό τομέα έχουν κάνει μεγάλες βλακείες, τις οποίες δε φαίνεται να θέλουν να καταδικάσουν διάφοροι. Είδες μήπως την απάντηση του Mankiw στο πρόσφατο paper των DeLong et al; Το μόνο που μπορώ να πω είναι κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας, χρησιμοποιώντας μοντέλα που ξέρουμε πως δεν ισχύουν στη πραγματικότητα για να δικαιολογήσουμε τα αδικαιολόγητα. Στο Ιράκ επίσης, η κυβέρνηση Bush έκανε διάφορα πειράματα φιλελεύθερης οικονομίας, για τα οποία μάλλον δεν ήταν ούτε η σωστή στιγμή ούτε το σωστό μέρος.
Τέλος πάντων, στο πρώτο point, δίκιο έχεις, θα έπρεπε να πω ορθόδοξοι ή νεοκλασσικοί. Στο δεύτερο όμως μιλάμε για φιλελεύθερη ιδεολογία, η οποία υπερισχύει των οικονομικών. Μιλάμε για τη χρήση των οικονομικών μοντέλων για να δικαιολογήσουν τη ιδεολογία τους, έστω και αν εν γνώση τους, τα μοντέλα που χρησιμοποιούνται δεν είναι ό,τι καλύτερο στην πράξη (ασχέτως του πόσο elegant είναι στο χαρτί). Δεν είναι όλοι οι φιλελεύθεροι έτσι, φυσικά. Γι’ αυτό και είπα κάποιοι. Ζητώ συγνώμη που δεν διευκρίνησα.
ρε παιδι μου εγω κατανοω τι λες και ταχουμε πει κιολας για την γνωμη μου για τα μη-ορθοδοξα παρακλαδια των οικονομικων (behavioural etc). αλλα στα ματια ενος μη μυημενου (ακομα και σχετικα ψαγμενων μη μυημενων οπως Ι95 ή ταλω) αυτο συχνα παρερμηνευεται σαν να λες οτι τα οικονομικα δεν υπαρχουν σαν αντικειμενικη επιστημη, αλλα ειναι μονο φυλλο συκης στα σατανικα σχεδια καποιων…
οχι δεν εχω προσεξει γενικα το εγχωριο ντιμπεητ σας (βαλε ισως κανα λινκ αν εχεις ευκαιρο). Παντως πολυ περιεργο που ο Mankiw εχει καταληξει στην Bush administration. Τα ελαχιστα πεηπερ του που ξερω ειναι κευνσιανα for fuck sake! καλα που δεν ειμαι μακρο και δεν μπαινουμε σε τετοιες δυσκολες θεσεις :-)
Duo shmeia ston Kwsth.
1) H kuvernhsh Bush den einai ka8olou neoklassikh. Kata thn prwth tetraetia ths kuvernhshs Bush oi kratikes dapanes (amuntikes alla kai MH AMUNTIKES) auksh8hkan shmantika ws pososto tou amerikanikou GDP. Epishs, h apopsh oti meiwsh ths forologias odhgei se aukshsh th sunolikhs zhthshs kai kata sunepeia mporei na voh8hseis sthn eksodo apo thn ufesh thn opoia eksefrase h kuvernhsh BUSH den einai neoklassikh. 8a elega oti h politikh ths kuvernhshs Bush einai mallon ena migma supply-side kai New-Keynesian.
2) Enw sumfwnw oti einai anti-episthmoniko na aporrirptei kaneis eksoloklhrou ta behavioral economics, prepei na pw oti mexri shmera exoun periorismenh xrhsimothta ka8ws ws epi to pleiston kritikaroun tis upo8eseis twn neoklassikwn montelwn xwris wstoso na provalloun enallaktika general equilibrium montela pou na mporei na xrhsimopoihsei kaneis gia na melethsei tis agores ka8ws kai tis epiptwseis sugkekrimenwn politikwn. Opws epeshmane kai o Kuhn, de mporei kaneis na aporripsei mia 8erwia, akoma kai an den einai teleia, xwris na exei kapoia allh pou na leitourgei kalutera. Pantws o sugkekrimenos dialogos einai oxi mno xrhsimos alla kai aparaithtos gia thn proodo ths oikonomikhs episthmhs. Na shmeiwsw oti kai h fusikh exei anoiksei ena paromoio dialogo sxetika me to string theory, pou wfeiletai sto gegonos oti h relativity theory kai ta quantum physics vasizontai se antifatika aksiwmata. Auto omws den empodizei tous fusikous na xrhsimopoioun kai tis duo 8ewries ekei pou oi 8ewries autes einai epituxeis sto na ekshgoun ta fusika fainomena. (Nomizw to exw ksanagrapsei auto se allo post).
Έλα Κώστα, ναι κοίτα γενικά έχεις εν μέρει δίκιο και στα δύο. Αλλά…
Bush
Η κυβέρνηση Bush βασικά είναι μια περίεργη υπόθεση, και είναι δύσκολο να την ταξινομήσει κανείς. Ίσως είμαι λίγο κυνικός, αλλά βασικά… ποιό ήταν εκείνο το paper να δεις… Θυμάσαι ένα paper, όπου ουσιαστικά λέει πως όποιος και να βγει κυβέρνηση, θέλει να κάνει κακό στην οικονομία, ρίχνοντας λεφτά εκεί που τα θέλει ο ίδιος. Το μοντέλο νομίζω πρότεινε όπλα για τους Ρεπουμπλικάνους, και όπερες για τους Δημοκρατικούς. Η ιδέα είναι πως είναι δύσκολο να αποσύρεις ήδη υπάρχοντα expenditures, και πρέπει να αναγκάσεις τον επόμενο να ξοδεύει τα λεφτά του κράτους κάπως όπως θα ήθελες και εσύ. Αυτό είναι σίγουρα κάτι που κάνουν.
Το άλλο που κάνουν είναι class shaping. Η κυβέρνηση Bush έχει κάνει πολλά, και συνεχίζει να προσπαθεί, για να μεγαλώσει η ψαλίδα μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών στην Αμερική. Όχι μόνο αυτό, αλλά γενικά είναι αποφασισμένος να διαλήσει οποιοδήποτε welfare state, να ιδιοτικοποιήσει τα πάντα, και να διαλύσει και τη μεσαία τάξη while he’s at it. Όσο για τους φόρους, πρέπει να έχεις δει πως είναι απίστευτα μαζεμένοι στα υψηλά κλιμάκια, όπου έχουν το μικρότερο πιθανό Laffer-curve αποτέλεσμα.
Τέλος, γενικά στο Ιράκ έχουν πιέσει για μια πολύ ανοιχτή οικονομία, με απλούστατο flat tax rate, ιδιοτικοποιημένα τα πάντα (εκτός από πετρέλαιο), ελάχιστες ταρίφες, κτλ. Δεν είναι προφανές, τουλάχιστον σε μένα, πως όλα αυτά είναι καλά για το Ιράκ, τόσο στο short term όσο και στο long term.
Behavioral
Δίκιο έχεις. Δεν έχουν κάτι να αντιπροτείνουν και, ακόμα χειρότερα, ότι φαίνεται να προτείνουν είναι ύπο-περιπτώσεις και/ή πολύ intractable. Και ‘γω γι’ αυτό το λόγο αποφάσισα να κάνω την έρευνα μου σε άλλους τομείς. Όμως αν πηγαίναμε όλοι με τις συμβουλές του Kuhn, δε θα υπήρχαν behavioral ούτε τώρα, ούτε σε 40 χρόνια. Αν τα οικονομικά είχαν 80 χρόνια να φτάσουν εδώ που έχουν φτάσει, τότε τα behavioral είχαν 5, και πολλά λέω.
Το ένα πιο χρήσιμο πράγμα που έχουν παρουσιάσει τα behavioral, είναι το β. Δηλαδή ο όρος βαρεμάρας, ή procrastination. Είναι σχετικά απλό, σχετικά tractable, και προφανώς ένα καλό approximation για κάτι που όλοι ξέρουμε πως ισχύει. Όταν όμως ο Laibson παρουσίαζε το job market paper του στο Σικάγο, ο Becker δεν ήθελε να το δεχθεί, και του έλεγε χαρακτηριστικά, “δε ξέρω τι λες, εμένα το β μου είναι 1.” Έτσι δε προχωράμε. Ο Becker είναι ιδιοφυία. Δεν τον έχω γνωρίσει, αλλά όσοι ξέρω που τον έχω γνωρίσει λένε πως μπορεί να σου εξηγήσει τα πιο obviously behavioral deviations από κανονικές περιπτώσεις με fully rational μηχανισμούς που —σχεδόν— πείθουν. Όσο ωραία και να είναι τα μοντέλα μας όμως, πρέπει να καταλάβουμε πως δεν είναι παρά απλά μοντέλα.
Kwsth, mia pou eimai Ellada gia diakopes kai exw ligo eleu8ero xrono eipa na apanthsw ksana (ti kollhmenoi pou eimaste emeis oi oikonomologoi). Elpizw na mh se peirazei pou trww xwro apo to blog.
Gia ton Bush, kapou exeis dikio kai kapou upervalleis. Nomizw oti uparxoun duo strathgikes: H mia dinei emfash sthn meiwsh ths anisothta mesw anakatanomhs enw h allh dinei emfash sth megistopoihsh ths paragwghs upo8etontas oti h deuterh 8a odhghsei se veltiwsh ths 8eshs twn as8enesterwn. H kuvernhsh Bush moiazei na endiaferetai perissotero gia to deutero, alla teinei na upervallei gia to apotelesma ths forologias sta kinitra twn atomw, eidika ekeinwn stn upshloterh klimaka (opws egrapses kai esu). Omws h aukshsh twn dapanwn ws pososto tou GDP, kai eidika ston tomea ths ekpaideushs, kai ths ugeias me to medicare reform, ka8ws kai h xrhmatodothsh autwn me daneismo, eidika se periodo ufeshs me stoxo thn tonwsh ths zhthshs, den einai ka8olou neoklassikes politikes.
Gia ta behavioral de nomizw oti einai dead. Aplws to epomeno vhma einai na xrhsimopoihsoume auta pou exoume ma8ei se poio general (alla kai ma8hmatika pio periploka montela) wste na doume an ta shmperasmata pou vgainoun apo auta ta montela einai diaforetika. Hdh ginetai mia prospa8eia me montela pou upo8etoun bounded rationality ta opoia gia emena einai ena polu shmantiko contribution. Epishs shmantiko contribution einai auto tou hyperbolic discounting. Kai ekei exei ginei mia prospa8eia na xrhsimopoih8ei to hyperbolic discountin se poio general montela. Ena paper pou mou erxetai sto nou einai auto tou Laibson me ton Ellhna astera kai filo George-Mario Angeletto kai merikous allous opou edeiksan pws to hyperbolic discounting mporei na odhghsei se liquidity constraints sthn katanalwsh. Omws stis perissoteres periptwseis einai sxedon adunato na kanei kaneis xrhsh se macrooikonomika montela tou hyperbolic discounting giati, se anti8esh me to sxetika aplo exponential discounting, h lush den einai ma8hmatika efikth. Opote katalavaineis giati oloi mas antistekomaste sto na egkatalipsoume kati pou leitorgei kala ws approximation gia kati pou isws einai pio realistiko alla de mporoume na to xrhsimopohsoume. Telos pantwn, esu pou eisai? Egw eimai faculty sto oikonomiko tou UMASS Dartmouth (www.umassd.edu) opote steile mou email an 8es na ta leme kai poio private.
Ναι γενικά, ο χαρακτηρισμός της κυβέρνησης Bush ως νεοκλασσικής είναι μάλλον off. Αλλά πιστεύω πως είναι περισσότερο θέμα του τι μπορούν να κάνουν, σε αντίθεση με το τι θέλουν να κάνουν. Με το social security βλέπεις πως θα ήθελαν να κάνουν διάφορα, αλλά δε το θέλει ο κόσμος. Με το medicare τα καταφέραν καλύτερα: δώσαν στο κόσμο κάτι φαινομενικά καλό, το οποίο όμως, αν διαβάσει κανείς τα fine print, ουσιαστικά καταδικάζει ολόκληρο το σύστημα μια ώρα αρχίτερα.
Για τα behavioral συμφωνούμε. Το πρόβλημα τους στο να γενικοποιήσουν αυτά που βγάζουν, κάτι που το β έχει καταφέρει ως ένα βαθμό, αλλά και να προσφέρουν tractable alternatives στις σημερινές tractable μεθόδους. Θυμάμαι ένα paper που παρουσίαζε ο Laibson, πάλι με hyperbolic discounting, όπου για να τρέξει το estimation του χρειαζόταν ένα cluster υπολογιστών ένα μήνα… Ατυχές : )
Ωραία, θα επικοινωνήσω με email.