Σπιτάκι

Έχουν περάσει τόσες μέρες από τους αγώνες της Εθνικής στην Λειψία, και έλεγα ότι μέχρι τότε κάποιος πιο σχετικός συγκάτοικος θα είχε σχολιάσει κάτι. Απ’ότι φαίνεται ο morpheous είναι διακοπές ή κάτι τέτοιο, οπότε θα σχολιάσω εγώ!! :)

Καλά, το ότι θα χάναμε από την Βραζιλία, βασικά δεν είναι άξιο λόγου. Ήταν αναμενόμενο και δεν εξέπληξε κανέναν. Σταθήκαμε πάντως καλά στο γήπεδο.

Το ότι θα χάναμε από την Ιαπωνία ήταν, για μένα τουλάχιστον, αναπάντεχο. Δεν περίμενα ότι οι Ιάπωνες έπαιζαν ποδόσφαιρο και η εμφάνιση μας ήταν τραγική. Δίκαιο το αποτέλεσμα, απαράδεκτη η Εθνική. Ίσως φταίει το σύνδρομο του φαβορί; Ξέρετε, όποτε πάμε φαβορί, χάνουμε (βλέπε και αγώνα με Ρωσία στο Euro).

Αλλά αυτό που πραγματικά με εντυπωσίασε ήταν ο αγώνας Μεξικό-Βραζιλία.

Σκεφτόμουν το εξής. Για να μην το έχει σχολιάσει κανείς, τότε ίσως απλά εγώ είμαι τόσο άσχετος που δεν έχω πάρει χαμπάρι ότι το Μεξικό έχει τρομερή ομάδα. Ίσως δηλαδή να ήταν και αυτό αναμενόμενο, αλλά δεν νομίζω μωρέ…

Τέλος πάντων, εγώ με τις περιορισμένες μου γνώσεις γύρω από το θέμα, εντυπωσιάστηκα. :) Ο αδερφός μου, που ήταν εθελοντής στην Ολυμπιάδα, μου είχε πει ότι η Εθνική Μεξικού ήταν η ίδια με την ομάδα της Ολυμπιάδας και ότι ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης ήταν 23. Πολύ ενδιαφέρον, αλλά και πάλι δεν μπορώ να καταλάβω πως έγινε και έχασε η Βραζιλία με τον γαλαξία αστέρων που διαθέτει. Ίσως το σύνδρομο του φαβορί; Δεν ξέρω αν το σύνδρομο αυτό εμφανίζεται και σε άλλους πέρα από την δική μας Εθνική :).

Και πρέπει να σχολιάσω και τον διαιτήτη του αγώνα. Τι ήταν αυτό το πράμα; Τρεις φορές για ένα πέναλτι. Έλεος ρε φίλε (το φίλε με 3 λάμδα). Νομίζω ότι ήταν τούλαχιστον υπερβολικός για να μην πω ότι κατά την γνώμη μου ακύρωσε το πρώτο πέναλτι απλά επειδή μπήκε. Σου λέει, μπήκε το πρώτο, δεν θα μπει το δεύτερο και για να μην με κράξουν ας κάνω και ένα τρίτο και σιγά μη μπει. Πολύ περίεργος τύπος. Νομίζω ιταλός είπαν ότι είναι, όχι ότι έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία :). Απλά λέω. :)