Σας έχει τύχει ποτέ το εξής; Είστε στο εξωτερικό, βγαίνετε έξω με κάποιο φιλικό πρόσωπο, να τα πείτε με την ησυχία σας. Όλα ωραία και καλά, μέχρι που μπουκάρει μέσα μια παρέα από θορυβώδεις Έλληνες, οι οποίοι τυχαίνει και κάθονται ακριβώς δίπλα σας. Λένε τις βλακείες τους, οι οποίες είναι στην καλύτερη αστείες, και στην χειρότερη ενοχλητικές, νομίζωντας πως δεν τους καταλαβαίνει κανείς. Και έτσι, άξαφνα, σας αναγκάζουν να το γυρίσετε στο ψιθυριστό, και μάλλον στο να ακούτε περισσότερο αυτούς παρά να μιλάτε μεταξύ σας.
Μου συνέβη τις προάλλες, μόνο από την άλλη πλευρά. Κάτσαμε κεντρικά-κεντρικά, και ξαφνικά ένα πρώην σχετικά animated ζευγάρι δίπλα μας πρακτικά σιώπησε. Υποψιάστηκα, αλλά δεν είμουν σίγουρος μέχρι αρκετά αργότερα. Πάντως, εγώ υποτίθεται ότι είμαι ο κουφός της παρέας, και εγώ ήμουν ο μόνος που πήρε χαμπάρι. Ευτυχώς, γιατί αν το είχαν καταλάβει κάποιοι άλλοι θα επέμεναν να τους γνωρίσουμε, και θα τους ενοχλούσαμε παραπάνω. Εξάλλου, αν θέλαν να γνωρίσουν μερικούς random Έλληνες, ήταν προφανές το που μπορούσαν να μας βρουν.
Οπότε, αν ήσουν στο Pasta pomodoro την Παρασκευή, συγνώμη! Είναι σπαστικό, το ξέρω, μου έχει συμβεί και από την δική σου πλευρά.
ΥΓ. Η ιδέα του peer-to-peer streaming πάντως ακόμα μου φαίνεται ηλίθια, για σοβαρά applications τουλάχιστον.
Apology accepted…
Εσύ τι μιλάς ρε κουφέ;
: )
Απλά ήθελα να σε εξιλεώσω, να μπορείς να κοιμάσαι δίχως τύψεις…
Κλαψ. Alas, η σωτηρία δεν είναι τόσο εύκολη.
: )