Angels and Demons

Μόλις τελείωσα το Angels and Demons του Dan Brown. Δυστυχώς, είχα διαβάσει το Da Vinci Code πρώτα, οπότε δεν είχα ιδιαίτερη αγωνία για τη μοίρα του πρωταγωνιστή, Robert Langdon (είναι ο ίδιος και στα δύο βιβλία).

Ο Brown, κατα τη γνώμη μου πάντα, επαναλαμβάνει κάποια στοιχεία μεταξύ των δύο, αλλά το Angels and Demons είναι σαφέστατα πιο σκοτεινό και αρκετά πιο… μακάβριο. Παρ’όλα αυτά, η ιστορία παραμένει ένας ιστός αδιανόητης πλοκής και είναι τόσο προσήτη η όλη υπόθεση, και τόσο προσεγμένη η έρευνα του Brown που, τουλάχιστον για έναν μη-ακαδημαϊκό φοιτητή ψυχολογίας (δηλαδή εμένα), κάπου αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν κάποια από αυτά που λέει ισχύουν. Επίσης πρέπει να πω, ότι τo ρομαντικό κομμάτι της ιστορίας συνοδεύει αντί να κυριαρχεί την αφήγηση, που μου άρεσε αρκετά σαν ιδέα.

Οι θεωρίες συνωμοσίας που φαίνεται να ξεσκεπάζουν τα βιβλία, είναι ατελείωτες. Αυτό που είναι σίγουρο, είναι ότι ο Brown είναι ένας πάρα πολύ καλός ‘αφηγητής’, που καθηλώνει το ενδιαφέρον του αναγνώστη και το κρατάει μέχρι την τελευταία σελίδα. Προτείνω και τα δύο, αλλά ξεκινήστε με το Angels and Demons καλύτερα.

1 Response to “Angels and Demons”


  1. 1 Κωστής Jun 4th, 2005 at 4:04 am

    Αν θες να ξέρεις τι ισχύει και τι όχι, δες τη wikipedia. Στο Da Vinci τουλάχιστον έχει ένα πολύ καλό section που μαζεύει γενικότερα τα αμφιλεγόμενα claims του Brown και εξηγεί τη κριτική που τους έχει γίνει.

    Δεν έχω διαβάσει το A&D, αλλά διάβασα και ένα άλλο δικό του. (Εκείνο με την Ανταρκτική, δε θυμάμαι τον τίτλο.) Γενικά επαναλαμβάνεται αρκετά ο Brown, οι χαρακτήρες του είναι, για μένα τουλάχιστον, αρκετά έως πολύ επιφανειακοί, και γενικά το μόνο που τον σώζει είναι ότι είναι όντως πολύ καλός στο να πλέκει έναν πολύπλοκο ιστό συνωμοσίας και μυστηρίου.

    Το fact checking του πάντως δεν είναι ιδιέταιρα καλό. Στο “Facts” page του στο βιβλίο περί Ανταρκτικής, λέει μονάχα “All the technologies presented in this book exist.” Μπα, not really. Κάποια ίσως, κάποια μάλλον, αλλά κάποια σχεδόν σίγουρα όχι. Ξέρω κόσμο εδώ στο Berkeley που ψίλο-ασχολείται με μικρό-ρομποτική, ας πούμε, και είναι πολύ μα πολύ βέβαιοι πως αποκλείεται κάποιος να έχει δημιουργήσει ρομποτάκι σε μέγεθος και σχήμα μύγας, με φουλ functionality μύγας + μικρόφωνο, κάμερα, και real time transmitter. Α, η οποία δουλεύει για κανά πεντάλεπτο, και μετά μπορεί να κάνει recharge τις μπαταρίες της μέσω ηλεκτρομαγνητικών κυμμάτων μέσα σε κανά μισάωρο.

Leave a Reply