Τις προάλλες μίλαγα με έναν καθηγητή, τον Dan Rubinfeld, ο οποίος ήταν πρόσφατα σε κάτι σα στρογγυλή τράπεζα περί του Ευρωπαϊκού Συντάγματος. Συμμετείχαν διάφοροι άλλοι καθηγητές από το Berkeley, σαν τους Rose, DeLong, Eichengreen και Roland, κανά δυό political scientists (ο ένας από το UCB, ο άλλος από το LSE), και ένας πρώην Βρυξελλιότης. Φαινόταν πολύ ενδιαφέρον, μα δυστηχώς δεν είχα καταφέρει να πάω. Απ’ ό,τι μου είπε πάντως, γενικά το κλίμα ήταν αρκετά θετικό προς το σύνταγμα. O ίδιος λέει ήταν σχετικά αρνητικός πριν τη συνάντηση, αλλά τον πείσανε.
Αυτός γενικά θεωρεί πως δεν είναι ουσιαστικά σύνταγμα, αλλά μια διασαφήνιση διάφορων συνθηκών που ήδη ισχύουν. Και έτσι μου φαίνεται να είναι και μένα. Υπό αυτή την έννοια, δεν είναι κάτι που θα πρέπει να φοβούνται οι πολίτες, και είναι κάτι που θα έπρεπε να υποστηρίζουμε όλοι μας.
Από την άλλη όμως, δυστηχώς ή ευτηχώς, η ΕΕ δεν έχει καθόλου σχεδόν επαφή με τον απλό πολίτη, και φαντάζει ως ένα τελείως περίεργο και πολύπλοκο superstructure. Οπότε και ο απλός πολίτης την φοβάται. Δε πρόκειται ποτέ, ειδικά αν συνεχίσει έτσι, να αποσαφηνιστεί ο ακριβής ρόλος της ΕΕ, έτσι ώστε να γίνει κάτι που να καταλαβαίνει ο καθένας.
Αυτό σημαίνει πως η Ευρώπη ζει ή πεθαίνει με την ορμή της. Αν το Σύνταγμα πεθάνει, τότε η όλη δυναμική της Μεγάλης Ευρώπης θα πάει μάλλον αρκετά βήματα πίσω. Αν περάσει, τότε οι πολιτικοί θα μπορέσουν να συνεχίσουν αγέρωχοι για το επόμενο βήμα. Συνεπώς, αυτό που έχει προβληματίσει τον Dan, το γιάτι δηλαδή το referendum στο Σύνταγμα έχει γίνει ένα referendum για την Ευρώπη, βγάζει αρκετό νόημα.
Αν το δεις έτσι, το αν θέλουμε το Σύνταγμα δεν έχει να κάνει τόσο με το ίδιο το Σύνταγμα, που γενικά δε φαίνεται να έχει πολλά πράγματα που θα είναι χειρότερα από το status quo, ή που θα μπορούσαν να είναι καλύτερα σε οποιαδήποτε άλλη διαπραγμάτευση. Έχει να κάνει περισσότερο με το αν εγκρίνουμε την συνεχιζόμενη Ευρωπαϊκή ένωση, και το αν πιστεύει κανείς ότι πρέπει να σταματήσουμε το Ευρωπαϊκό θηρείο όσο είναι καιρός, ή αν πρέπει να το εμψυχώσουμε.
Προσωπικά, μάλλον μου φαίνεται πως πιο πολλά έχουμε να κερδίσουμε συνεχίζοντας, αν και δε ξέρω μέχρι που πρέπει να φτάσουμε, και φοβάμαι πως σε κάποια φάση θα συνειδητοποιήσουμε πως έχουμε ήδη χάσει τον έλεγχο. Αν μη τι άλλο, αν σκοπεύουν και άλλες χώρες να μπουν στο Ευρώ, το charter της ECB πρέπει ν’ αλλάξει σε κάτι πιο κοντά σε αυτό του Fed, δηλαδή να την ενδιαφέρει όχι μόνο ο πληθωρισμός, μα και η ανεργία.
0 Responses to “Ευρωπαϊκό Σύνταγμα”