Σπιτάκι

Θυμάμαι ακόμα το δημοτικό και το γυμνάσιο, όπου το να πάρω ένα παιχνίδι στα χέρια μου σήμαινε πως θα το τερμάτιζα μέχρι να μην υπήρχε τίποτα που να μην έχω ξεκλειδώσει.

… τι, δεν είναι αυτό το πρώτο πράγμα που σας έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτεστε το δημοτικό και το γυμνάσιο;

; )

Τέσπα, ίσως να’ταν ότι τα παιχνίδια ήταν ακριβά. Ακόμα δε μπορώ να καταλάβω πως τα αγοράζαμε, γιατί κάναν σχεδόν όσα λεφτά κάνουν και τώρα, και τότε αυτά ήταν πολλά λεφτά. (Και τώρα είναι δηλαδή, αλλά τουλάχιστον τώρα τα βγάζουμε.)

Παρ’ όλ’ αυτά, έχω φτάσει σε ανησυχητικό σημείο, ειδικά με τις κονσόλες. Μετά το Super Nintendo είμουν πάντα computer gamer. Πρόσφατα λοιπόν που μου ήρθε το PS2 μου, ανακάλυψα ότι παίζω ένα παιχνίδι έως ένα σημείο, και μετά συνήθως βαριέμαι. Καλά, όχι συνήθως, εξαρτάται και από το παιχνίδι.

Κάποια τα τερματίζω, αλλά χωρίς να κάτσω να κάνω τίποτα από τα έξτρα πραγματάκια που περιέχουν. Κάποιες φορές, αυτή η στρατηγική σημαίνει πως ΔΕΝ θα τα τελιώσω. Case in point, το Final Fantasy X-2. Ήθελα πολύ να δω τι γίνεται, για να δω πως ολοκληρώνεται η ιστορία από το FFX. Οπότε το έπαιξα γρήγορα, χωρίς να πολυ-λεβελιάζω ή να μαζεύω ιδιέταιρα δυνατά αντικείμενα. Ε, στο τελευταίο κεφάλαιο, όταν κατάλαβα ότι η ιστορία τελικά δεν θα έχει και τόσα πολλά να κάνει με το προηγούμενο, και πως αφού δε λεβέλιασα έτρωγα απίστευτο ξύλο, τα παράτησα. Περιμένω ακόμα την μέρα που θα το αρχήσω από την αρχή με κάποιο 100% guide, αλλά το Soul Calibur II παίρνει πάρα πολύ από τον gaming χρόνο μου. Έχουμε αρχίσει και τις unlimited Blockbuster ταινείες τελευταία…

Βέβαια το trend είχε αρχίσει από το PC. Ειδικά όταν δεν… εμμ… πληρώνεις και full price για ένα παιχνίδι, αν είναι μέτριο ως πατάτα, θα το τελείωνα συνήθως μεν, με τρελά cheat απλά και μόνο για να δω τι γίνεται δε.

Το παιχνίδι που με έβαλε σε σκέψεις δεν είναι ούτε το FFX-2, ούτε το Dark Cloud (το οποίο αγόρασα για $4 μεταχειρισμένο σ’ ένα EBGames πριν από μήνες, και δεν έχω ανοίξει ακόμα), αλλά το GTA San Andreas. Σαφώς βελτιομένο από τα προηγούμενα δύο 3D GTA, αρκετά ενδιαφέρον, και με πολύ content. Να το πρόβλημα, πολύ content. Δεν έχω χρόνο ρε γαμώτο να τρέχω να μαζεύω τη κάθε βλακεία που έχουν αφήσει οι δημιουργοί στον κόσμο να κάνεις, και όμως με ενοχλεί να μην τα κάνω όλα, σε ένα καλό παιχνίδι το οποίο δίνει προφανώς πολύ βάρος σε κάτι τέτοιο. Ως αποτέλεσμα, το GTA:SA μου πιάνει σκόνη στη δεξιά μπροστά πλευρά του γραφείου μου, όσο πιο μακριά γίνεται από το PS2 (πλάκα κάνω, δεν είναι σε απομόνοση, εκεί είναι όλα τα παιχνίδια), εδώ και κανά δυο βδομάδες τουλάχιστον, και δε το βλέπω να πολύ-αναρώνει.

Κάτι πρέπει να γίνει…